Recensie: Warcross

Recensie: Warcross

Warcross
ISBN: 9789000358892
Auteur: Marie Lu
Series: Warcross #1
Uitgever: Unieboek|Het spectrum
Publicatiedatum: 4 oktober 2017
Genres: Dystopia, Young Adult
Aantal bladzijdes: 296
Goodreads

Warcross is een virtualrealitygame die de wereld beheerst.

Om wat bij te verdienen werkt hacker Emika Chen als premiejager voor het spel; ze spoort spelers op die illegaal wedden. Maar de concurrentie is groot, en het is niet makkelijk om je staande te houden in de wereld van de premiejagers.
Dan doet de maker van het spel, de jonge miljardair Hideo Tanaka, Emika een onweerstaanbaar aanbod. Hij heeft een spion nodig tijdens de internationale Warcrosskampioenschappen, om een beveiligingsprobleem bloot te leggen. Halsoverkop vertrekt Emika naar Tokyo en ze belandt in een wereld van roem en rijkdom, waar ze tot dan toe alleen maar van kon dromen. Maar al snel stuit ze op een complot, met grote gevolgen voor het hele Warcrossimperium.

Deze spannende scifi-thriller waarin werkelijkheid en virtual reality door elkaar lopen laat je niet meer los. Stap in de wereld van Warcross – een wereld die angstaanjagend dichtbij is.

Jaren geleden las ik de Legend-trilogie en ik vond het meteen tof. Niet eens per se om het genre, maar om hoe de verhaallijn in elkaar zat en dat er toch wel wat onverwachte dingen in zaten. Vanaf dat moment begon ik Marie Lu een beetje te volgen en was dan ook heel nieuwsgierig naar haar andere serie – The Young Elites. Daar vond de eerste twee delen heel tof van, drie wat minder. Maar door de boeken die ik van Marie las, waren mijn verwachtingen hooggespannen.

Wat ik heel tof vind is dat elke serie van Marie Lu anders is. Sommige schrijvers doen elke keer hetzelfde soort serie, maar dat geldt dus niet voor die van Marie. De Warcross-serie is weer totaal anders dan haar andere series en dat vind ik echt heel tof.

Het boek las heel snel uit. Ik had in het begin even moeite om erin te komen, maar dat was hooguit een hoofdstuk. Toen zat ik eraan en besloot ik: dit boek moet gewoon in een keer uit. Niet heel verrassend dus dat ik het een uur of vier neerlegde omdat het uit was. Marie maakt je heel nieuwsgierig en je wilt weten hoe het af gaat lopen. Bij Warcross was dat niet anders.

Emika vond ik een leuk personage. Lekker badass en geen meisje die constant zeurt. Emika is lekker stoer. En ze heeft gaaf (regenboogkleurig) haar, ook altijd leuk. Wel vond ik haar wat oppervlakkig blijven. Je ziet alles vanuit haar ogen, maar ik kon niet altijd goed hoogte van haar krijgen en niet altijd even goed met haar meevoelen. Gelukkig stoorde het me niet, misschien omdat er in het verhaal nogal veel gebeurt.

In dit laatste stuk zit een plotwending die ik dus niet aan had zien komen. Nou ja, misschien wel als ik er wat dieper over nagedacht had, maar nee, ik zag hem niet. Misschien omdat hij voor mij te voor de hand liggend is.

Af en toe zitten er wel termen in waarbij ik zoiets had van: huh, wat? Heh? Dat maakte het lezen soms wat lastiger, net als het einde. Ik denk dat ik het boek nog eens moet lezen, maar in een rustiger tempo.

De laatste tachtig bladzijden staan bol van de spanning en was ik heel benieuwd hoe dit boek zou gaan eindigen. Op dat moment wist ik niet zeker of het nu een op zichzelf staand boek was of een serie en was ik benieuwd of ik antwoord zou krijgen op al mijn vragen. Dat was niet het geval en ik zag bij Goodreads ook dat het niet zo raar is, omdat er inderdaad nog een tweede deel gaat komen. Ik neem dus ook aan dat daar de uiteindelijke vragen wel beantwoordt gaan worden.

Ik ben ook zeker benieuwd naar dat tweede deel dat volgend jaar uit gaat komen. Van mij krijgt dit eerste deel in elk geval drie dikke vette sterren en nog een halve.

Ik kreeg Warcross als recensie-exemplaar van Best of YA (Bedankt!), maar uiteraard heeft dat mijn mening niet veranderd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge