Recensie: We zijn allemaal moleculen

Recensie: We zijn allemaal moleculen

Recensie: We zijn allemaal moleculenWij zijn allemaal moleculen / We Are All Made of Molecules
Auteur: Susin Nielsen
Uitgever: Lemniscaat
Publicatiedatum: 1 maart 2016
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 271
Goodreads

Broer en zus tegen wil en dank

De hoogbegaafde Stewart is sociaal gesproken - laten we het voorzichtig zeggen - wat onhandig. Ashley daarentegen is de populaire beauty queen, die, behalve met haar vrienden die daar rondlopen, werkelijk níéts met school en studeren heeft.

Zij kan zich dan ook geen grotere ramp voorstellen dan dat Stewart en zijn vader bij haar en haar moeder in huis trekken. En alsof het allemaal al niet moeilijk genoeg is, blijkt Ashleys droomvriendje een heel andere jongen te zijn dan ze zich had voorgesteld, en komt haar grote geheim uit... Haar leven is voorbij, denkt ze.

Maar dan heeft ze buiten Stewart gerekend.

Voor mij viel Wij zijn allemaal moleculen eigenlijk op door de cover, want die is zeker opvallend. En ik ben ook absoluut fan daarvan. I really like it. De titel was blijven hangen, want ik had er mensen over gehoord op Twitter. Dat waren eigenlijk louter goede verhalen, dus ik was benieuwd hoe dit boek nu echt was, vooral omdat het boek nog weinig aandacht gehad heeft (naar mijn idee).
Ik ken de schrijfster niet, maar het onderwerp sprak me wel aan. Ik had dus ook weinig verwachtingen bij Wij zijn allemaal moleculen. En dit boek verraste me op een positieve manier.

De personages vind ik goed beschreven, ze hebben echt hun eigen stijl. Boven elk hoofdstuk staat de naam wie er aan het woord is, maar zonder die namen zou je ook geweten hebben of Ashley of Stewart aan het woord is. Ze hebben allebei een andere denkwijze en Susin Nielsen heeft dit heel goed overgebracht aan de lezer. Wat ik ook tof vind, is dat Stewart ondanks alles toch zichzelf blijft en niet bij de pakken neer gaat zitten. Ashley is het tegenovergestelde en hangt de dwarse puber uit.

Ik denk dat Susin de goede keuze gemaakt heeft door Wij zijn allemaal moleculen vanuit Stewart en Ashley te laten vertellen, vooral ook omdat ze zo anders denken. Voor mij voegde dat in dit geval echt veel toe.

De schrijfstijl is heerlijk vlot, echt YA-erig, en dat is de reden dat je het zo uit hebt. Maar dat wil niet zeggen dat het verhaal minder goed is, want dat is niet zo.
Ik vond Wij zijn allemaal moleculen een mooi verhaal over (zelf)acceptatie, over dat je niet in hokjes moet denken. Dat populair zijn niet meteen betekent dat je ook een leuk mens bent en je goede vrienden hebt. En stiekem, heel stiekem, heb ik een heel klein traantje weggepinkt bij het einde.

In het boek zitten wel wat plotwendingen, maar niet heel veel. Dit is gewoon een sterk verhaal zonder echt schokkende plotwendingen. Dat heeft dit verhaal helemaal niet nodig.

Ik ben misschien niet meer helemaal de doelgroep, omdat het echt voor de wat jongere tieners is, maar ik vond het echt een tof verhaal en ik zou in het vervolg nog wel een boek van Susin willen lezen.

Ik dank Lemniscaat voor dit exemplaar van Wij zijn allemaal moleculen.

[bol_product_links block_id=”bol_56ec23f627a5b_selected-products” products=”9200000051759438″ name=”moleculen” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Eén gedachte over “Recensie: We zijn allemaal moleculen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge