Recensie: Zes maanden zonder

Recensie: Zes maanden zonder

Recensie: Zes maanden zonderZes maanden zonder
Auteur: Charlotte de Monchy
Uitgever: Boekerij
Publicatiedatum: januari 2014
Genres: Chicklit
Aantal bladzijdes: 320
Goodreads

Als je op je achtentwintigste nog bij je zus in huis woont, uit verveling met je baas slaapt en een baan hebt waarbij je het grootste gedeelte van de tijd op de wc afleveringen van The Killing op je telefoon zit te kijken, weet je dat het tijd is voor een rigoureuze verandering, vindt Robin. Aangezien drank en mannen in haar leven meestal voor problemen zorgen, gaat ze met haar zus een weddenschap aan om een half jaar geen alcohol te drinken en met niemand naar bed te gaan.
Via een advertentie op internet komt Robin in contact met ene Connor McFarland, die op zoek is naar een kindermeisje in een gehucht in Ierland. Dat lijkt Robin de perfectie locatie om haar weddenschap te winnen. Ze stapt zonder aarzelen op het vliegtuig, maar Connor blijkt een totaal ander type dan ze dacht; ze hebben binnen tien minuten ruzie en de baan is ook niet wat hij haar had voorgespiegeld.
Toch blijft ze, bij gebrek aan beter plan. Die impulsieve beslissing brengt haar een onverwachte vriendschap, hilarische verwikkelingen en… de kans om eindelijk de liefde van haar leven te vinden

Zes maanden zonder vertelt het verhaal over Robin die van haar leven nogal een puinhoop maakt en denkt dat naar Ierland gaan de oplossing is. Maar Robin zou Robin niet zijn als ze daar ook geen puinhoop ervan maakt. Over dit boek had ik al veel gehoord en toen ik het zag liggen bij het Boekenfestijn, besloot ik dan ook om het mee te nemen.

Zes maanden zonder is een heerlijk boek dat je zo wegleest. Het is een prima chicklit en een heerlijk, luchtig boek met leuke personages. Af en toe moest ik hardop grinniken en ik heb me zeker wel vermaakt. De schrijfster heeft een lekker vlotte pen en er staan geen moeilijke woorden in. Ondanks de 315 bladzijdes had ik het zo uit en vloog ik er doorheen.

Ik vind Robin een leuk personage en met sommige dingen herkende ik me wel in haar, al weet ik niet of dat nou een negatief of positief punt is eigenlijk. Op zich ontdek je genoeg over Robin, omdat het vanuit haar verteld wordt.

Onverwachte plotwendingen zaten er nauwelijks in, al zit er wel een kleintje in die ik niet aan had zien komen. Die vond ik ook wel erg leuk gedaan, ook al was hij niet origineel. Soms hoeft een boek ook helemaal niet origineel te zijn om fijn te zijn.

De dikte van het boek is prima. Wat mij betreft is dit de goede lengte, want bij meer bladzijdes was Zes maanden zonder waarschijnlijk saaier geworden en was ik blijven hangen. Ik hou van dikke boeken, maar soms is minder beter. Zeker als het anders saaier wordt.
Als je echt diepgang zoekt, kun je misschien beter een ander boek zoeken. Dan is Zes maanden zonder waarschijnlijk niet jouw soort boek. Maar als je een boek voor op het strand zoekt: stop dit boek in je tas.
Ik sloeg Zes maanden zonder met een blij gevoel dicht.

Eén gedachte over “Recensie: Zes maanden zonder

  1. Ik vond het een leuk boek voor tussendoor 🙂

    Ik zag laatst dat Charlotte de Monchy een nieuwe chicklit had: Enkeltje Ierland 🙂 De omslag sprak me wel aan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge