Recensie: Zie me, hoor me

Recensie: Zie me, hoor me

Recensie: Zie me, hoor meZie me, hoor me
Auteur: Martine Glaser
Uitgever: Clavis
Publicatiedatum: maart 2015
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 302
Goodreads

Aan het rustige leven van de zeventienjarige Audrey komt abrupt een einde. Is ze schizofreen aan het worden? Komen trauma's van vroeger opeens terug als visioenen en nachtmerries? Of is er iets heel anders aan de hand? Eén ding staat vast: haar vriendje mag er niets van weten, want voor hem moet ze perfect zijn. Haar vader stuurt haar eerst naar een psycholoog en wil haar daarna laten opnemen in een psychiatrische kliniek, haar erg gelovige stiefmoeder ziet meer heil in exorcisme.

Audrey vlucht naar haar grootouders in Spaans Baskenland. Stap voor stap ontdekt ze dat haar visioenen flarden zijn uit het leven van Maite, een meisje dat lang geleden in handen viel van de Spaanse inquisitie. Hoe dichter Audrey bij de plek komt waar die geschiedenis zich afspeelde, hoe meer ze de controle over haar eigen leven verliest.

Al eerder las ik een boek van Martine Glaser en dat vond ik ietwat tegenvallen, al las ik het zo uit. Toch was ik benieuwd naar Zie me, hoor me en ik leende het boek uit de bibliotheek.

In het begin moest ik behoorlijk wennen aan het boek, al zag ik meteen het verschil tussen dit boek en de vorige die ik las. Audrey is ook best een ander personage. Martine Glaser heeft Audrey goed een eigen stem gegeven. Soms voelt het alsof schrijvers hetzelfde personages keer op keer gebruiken, maar dat vond ik in Zie me, hoor me niet.

Zie me, hoor me vind ik vooral sterk in de laatste zeventig bladzijdes, daarvoor kabbelt het voor me een beetje door. Toch ben ik wel blijven lezen, want ik was nieuwsgierig. Ook ik wilde antwoord op één vraag: wat is er in vredesnaam met Audrey aan de hand en wie is Maite? Dat heeft de schrijfster heel goed gedaan.

Af en toe is het wel wat warrig, want er lopen eigenlijk twee verhalen door elkaar: Dat van Maite en dat van Audrey. Ze hebben wel een overeenkomst en ze passen ook bij elkaar, maar je moet wel goed bij de tijd blijven tijdens het lezen. In het begin kon ik niet zo goed in het verhaal komen en voelde de schrijfstijl niet heel prettig. Gelukkig veranderde dat en was het einde toch best goed en onverwacht.

In deze laatste zeventig bladzijdes zit een plotwending die ik aan had kunnen zien komen, maar ik zag hem niet. Het is niet een die superorigineel is, maar toch had ik hem hier niet verwacht. Dus het is in dit boek een onverwachte plotwending. Ik kan hem in elk geval waarderen.

Zie me, hoor me vond ik beter dan De zaterdag van het onweer. In Zie me, hoor me zat meer spanning.

[bol_product_links block_id=”bol_567ab11b55344_selected-products” products=”9200000036417832″ name=”Zie me” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Eén gedachte over “Recensie: Zie me, hoor me

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge