Recensie: Zwart op wit

Recensie: Zwart op wit

Zwart op wit/ Who's THAT girl?
ISBN: 9789402722208
Auteur: Mhairi McFarlane
Uitgever: HarperCollins Holland
Publicatiedatum: 23 mei 2017
Genres: Chicklit
Aantal bladzijdes: 384
Goodreads

Op de bruiloft van twee collega’s wordt Edie gekust… door de bruidegom, in het zicht van de bruid. En dat terwijl ze – achtervolgd door woedende bruidsmeisjes – naar haar hotelkamer vlucht, weet ze één ding zeker: haar leven zal voorlopig niet meer hetzelfde zijn.
Gelukkig werpt haar baas haar een reddingsboei toe. Ze mag in Nottingham (want daar is hij een film aan het opnemen) de biografie van Elliot Owen, een bekende acteur, gaan schrijven. Edie twijfelt geen seconde: dag Londen, hallo Nottingham!
Een heerlijke roman over jezelf zoeken en vinden, over ontdekken waar je voor staat en wie je echte vrienden zijn … en natuurlijk over de liefde!

Zwart op wit was een boek dat op papier heel tof klonk toen ik het persbericht erover kreeg en ik besloot om het boek aan te vragen. Ik had geen verwachtingen bij Zwart op wit en liet me graag verrassen. Soms is het ook wel fijn om geen idee te hebben wat je kunt verwachten. In elk geval kun je dan nooit teleurgesteld worden, dus dat is een voordeel.

Het duurde best een tijd voor ik in het boek zat. Ik kon er de vinger niet precies op leggen, maar misschien vond ik hoofdpersoon Edie gewoon een beetje vervelend en kon ze weinig sympathie bij me opwekken. Zo weinig zelfs dat ik overwoog om het boek niet uit te lezen en dat doe ik niet vaak. Toch ben ik blij dat ik het boek nog een kans gegeven heb, want toen ik erin zat, las Zwart op wit best snel weg.

Later wordt het wel beter, maar Edie zal helaas niet in mijn top 5 van geweldige personages terechtkomen. Ook vond ik haar niet als midden dertig overkomen, maar halverwege de twintig. Op de een of andere manier vond ik haar een stuk jonger klinken en doen dan ze was en dat geldt ook voor haar gedrag. Als ze haar leeftijd niet meerdere keren gezegd had, had ik ook echt gedacht dat het zo was.

Je ziet het hele boek vanuit haar ogen, maar bij sommige situaties had ik ook graag de dingen vanuit anderen hun ogen gezien, dus dat vind ik wel jammer. Wat ik wel fijn vind is dat Mhairi McFarlane niet het boek vanuit een heleboel mensen heeft laten vertellen, dat wordt weer net iets te rommelig. Het is luchtig en op een prettige manier geschreven, maar ik moest dus wel echt even aan de schrijfstijl wennen.

Daarnaast zit er een onverwachte plotwending in die ik niet aan had zien komen. Vooral omdat ik nooit zo heel veel in dit soort boeken verwacht, behalve voorspelbaarheid, dus dan is zoiets altijd leuk.

Zwart op wit kun je waarderen als

  • Je van luchtig geschreven boeken houdt
  • Je het niet erg vindt als personages wat jonger doen dan ze daadwerkelijk zijn
  • Je van het genre chicklit houdt

Van mij krijgt Zwart op wit 3 sterren. Het was een leuk boek, maar zal het blijven hangen/ Nee, dat denk ik niet.

Zwart op wit kreeg ik als recensie-exemplaar van Harper Collins Holland. Bedankt!

Eén gedachte over “Recensie: Zwart op wit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge