De zomer is voorbij wanneer de zwaluwen weg zijn. Een zwaluw maakt geen zomer. Wanneer ze naar het zuiden vliegen met zijn allen, is de zomer over. Weg zijn alle zwoele avonden op het terras. Verloren zijn alle nachten, liggend in het gras aan het Meer. Vergeten zijn de zandkorrels tussen je tenen en aan je voeten. Ze vertrekken vannacht.
Morgen is de lucht kil aan je neus, hoor je de vogels niet meer fluiten en wordt je niet langer gewekt door de stralen van de zon. De blaadjes vallen morgen van de bomen en de paraplu’s zijn meer dan ooit nodig. Met zijn honderden bevolken ze de wereld, de straten. De handschoenen en shawls worden uit kasten en lades opgevist, de slippers verdwijnen naar de achtergrond.
De zwaluwen hebben de zomer meegenomen. Een zwaluw maakt geen zomer, maar twee wel.
Posted by Liz on December 29th, 2009 :: Filed under
hersenspinsels
Ik raak weleens het een en ander kwijt. Daar is ook niets vreemds aan in mijn wereld. Het is juist vreemd als ik een dag niets kwijt ben. Pennen, mijn iPhone, parfum, de muismat. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik raak het kwijt. Totnutoe was het eigenlijk altijd kwijt in huis en niet daarbuiten. (Op de agenda die ik in de derde kwijtraakte en die de docent een halfjaar (!!!) in zijn la heeft gehad). Maar vandaag was ik hetgene kwijt wat een van de belangrijkste dingen is. Mijn portemonnee!
Ik dacht dat ie thuis zou liggen, zoals wel vaker, maar dat leek niet het geval. Toen begon de paniek lichtelijk toe te slaan en ik kreeg een helder moment. Ik moest hem in de bibliotheek hebben laten liggen na mijn werk (dat is nu echt afgelopen en ik heb lekker centjes bij elkaar geharkt) in het kastje van het station waarop ik werkte. Dat moest wel. De paniek werd groter toen het kastje leeg was op de computer en de stekkerdoos na. Ook bij de balie had niemand hem gezien. Hij moest dus toch thuis liggen!
Wat denk je? Hij lag niet thuis en toen begon ik toch echt te hyperventileren. In gedachten telde ik de schade bij elkaar op voor het kwijtraken: ID, schoolpas, bonuskaart, IKEAfamilykaart, twee ECIkaarten, tien euro, een setje neuspiercings. Hij was echt niet in huis! Toen kreeg ik een Eurekamoment en ik besefte me dat hij dus wel in de bibliotheek moest liggen, maar op een andere plek. Ik had de zak waar mijn portemonnee in zat meegenomen naar achteren, naar de personeelsvertrekken in de pauze. En daar stond de plastic zak keurig te wachten met inhoud! Ik kon wel door de bibliotheek rollen van blijdschap. Er bestaan nog wel eerlijke mensen.
p.sje: ik zit bij de 5 beste chicklits! 6 september op Manuscripta rond 15 uur weten we de winnaar.
Posted by Liz on August 29th, 2009 :: Filed under
hersenspinselsTags ::
agenda,
geld,
manuscripta,
muismat,
parfum,
plastic zak,
portemonnee
Reacties van:
Flow Anne nathalie Eline gertjan
Soms voel ik me zo dom gewoon. In de zin van opleidingen en dergelijke. Ik heb echt het gevoel alsof ik hbo niet af kan maken, omdat ik gewoon mijn studie niet kan vinden. Ik ben 23 en ben al aan mijn vierde studie bezig.
Ik heb maar 2 diploma’s naast de mavo: mbo sociaal juridisch personeel&arbeid en sociale zekerheid (Dit zijn normaal 2 afstudeerrichtingen, maar bij ons werd beide gedaan). Oke, 2 is beter dan geen 1. Ik ken mensen die geen diploma hebben, maar die het wel voor de wind gaat met het schrijven. Daar ben ik best jaloers op. Ik heb 2 diploma’s, maar ik wil niet bij de sociale dienst. Op een personeelsafdeling wil ik op zich nog wel, maar liever zou ik schrijven.
Ik voel me gewoon zo’n kneus en ik voel me dom, vooral bij mensen die zonder moeite hbo doen en het van het lot ook mogen doen. Ik lijk de perfecte studie maar niet te vinden. Het ligt niet aan het niveau van de opleiding, maar aan bijzaken. Dat frustreert omdat ik weet dat ik het kan. Ik ben niet dom, maar zo voel ik me steeds meer als ik zie wat ik allemaal gedaan heb. Als je bij de opleidingen bij mijn cv kijkt, zie je allemaal onafopgemaakte opleidingen en dat zegt toch wel wat over jezelf, lijkt mij. Volgens dat kopje ben ik een opgever en ik denk ook wel dat het klopt. Ik vecht niet voor de opleidingen, omdat ik het niet zo boeiend vind en het meer doe om te bewijzen dat ik het kan (
in elk geval heeft een docent van mijn eerste mbo-opleiding ongelijk gehad: ik kon wel sociaal juridisch prima). Mbo vond ik nou niet bepaald moeilijk: ik deed er zelden wat voor. Alleen op het hbo lijkt het maar niet te lukken. Ik word er zo moe van om steeds maar opnieuw te beginnen. En dat terwijl er zoveel leuke studies zijn. Alleen het is allemaal niets voor mij op de een of andere manier en dat frustreert me. Ben ik nou zo anders dan de rest van Nederland?
Het ligt trouwens niet aan de studie, maar aan mezelf. Ik heb de attitude steeds maar niet. En daarnaast heb ik ook last van een ’stickertje’ van het Altrecht (RIAGG). Ze hebben ooit gediagnostiseerd dat ik een vorm van een contactstoornis heb (ben ik het niet echt mee eens) en daar loop ik nu dus onder andere tegenaan.
=( Het is oneerlijk.
Sorry voor dit negatieve blogje, maar ik moet het kwijt. Ik zit er al zoooo lang mee en helaas lost het zich niet allemaal zelf op. 
Posted by Liz on April 16th, 2009 :: Filed under
hersenspinselsTags ::
dom,
opleiding
Reacties van:
Eline Rosa admin
Ik wist al dat je mensen van vroeger kunt hyven, twitteren, facebooken en myspacen als je de hele naam nog weet. Ik weet ook dat je soms op fora bekenden tegenkomt. Zo ben ik altijd een beetje bang voor klasgenoten die je dan ineens op een meeting voor je hebt staan.
Op de meeste fora ken ik de mensen niet in het echte leven, maar de laatste tijd ben ik toch al drie mensen tegengekomen die ik toch redelijk goed ken. Vroeger volgde ik altijd de blog van Lousan en later die van Lousan en Larissa. Nooit echt over nagedacht toen ik een meisje op het forum van ELLEgirl tegenkwam die 2 overeenkomsten had met Larissa. Ik wist alleen dat ze mijn mede-oorbellenaddict was. Nog niet zo lang geleden kwam ik er dus echter achter dat ik haar blog heel lang gevolgd had.
Een tijdje terug kwam ik een meisje tegen op het forum die een paar overeenkomsten had met de dochter van kennissen van mijn moeder (oke, en vader). Ik vroeg haar een aantal dingen die ik wist en nu blijkt ze het nog te zijn ook haha. Ik heb dus ooit met haar gespeeld en ben daar ook weleens thuisgeweest. Met kerst krijgen we ook altijd nog kaarten, ook al gaat mijn ma verder niet meer echt met die kennissen om. Te grappig gewoon.
Ik zit ook op een schrijfforum en daar kwam ik mijn tutor tegen voor ze mijn tutor was. Voor ze me uberhaupt kende (en ze weet het nog niet). Ik skip altijd haar posts (ben geen fan van haar ;))
Posted by Liz on April 9th, 2009 :: Filed under
hersenspinselsTags ::
bekende,
ELLEgirl,
facebooken,
fora,
hyven,
myspacen,
twitteren
Reacties van:
Eline admin
Linda Dijkje