Zij

Ze lacht haar tanden bloot. Haren in de war door de wind. Haar mond glanst in het maanlicht. De glans van lipgloss. Roze van een merk dat ik niet ken. Haar haren zijn niet echt blond, maar het komt uit een pakje. Ik ben de enige die het mag weten en ik moet zwijgen. Horen, zien en zwijgen.

Ze is zo normaal. Misschien is ze dan niet echt blond, maar dat geeft niet. Dat zijn zoveel meer mensen niet. Honderden verven hun haren en hun lippen.

Ze lacht haar tanden bloot en ze is normaal

Meer

(foto is van de Flickr van Ilse . I like!)

Soms zou ik willen dat je meer liet zien dat ik meer beteken dan wie dan ook in je wereld. Ik wil horen, voelen, proeven, zien dat je van me houdt. Ik wil je lichaam tegen dat van mij aan voelen als een teken van genegenheid. Ik wil je lippen op mijn mond, op mijn wang voelen. Ik wil dat je ziet dat ik misschien jouw ‘One in a million’ ben. Ik wil meer voor je betekenen dan al die anderen ooit gedaan hebben. Ik wil alles zijn, dat je nooit meer iemand nodig hebt. Je laat het niet merken. Je zegt niets, je zwijgt enkel terwijl mijn gevoelens stuurloos in de ruimte blijven zweven voor altijd.