YALfest 2016: Verslag

YALfest 2016: Verslag

Weken had ik er naar uitgekeken en vlak ervoor was ik nog aan het plakken geslagen om iets te maken, maar toen was het zondag 24 april en was het zover: YALfest. Overal op social media ging het nergens anders over en ook in groepsapps was YALfest het onderwerp van de dag.

En wees gewaarschuwd: Veeeel foto’s in deze blogpost. Meer foto’s vind je op Instagram bij Instagram of met #YALfest en #yalfestnl.

Het plezier begint op het station

Er werden plannen gesmeed om met elkaar mee te lopen vanaf het station, omdat niet iedereen wist waar de Winkel van Sinkel was. We moesten op zoek naar de roze koffer van Carina. Gelukkig kende ik Carina al en was ik er dus eerder.

Er was nog even paniek toen de afgesproken plek (de bloemenkraam) verdwenen bleek te zijn, maar dat was snel opgelost door gewoon die plek aan te houden. En op een bepaald moment was de groep zo groot dat het onmisbaar was.

De inhoud van Carina’s goodiebag

Ik gaf Rowan en Sanne ieder twee boeken. Recensie-exemplaren die bij mij toch maar stonden te verstoffen in de kast. En met plannen om nieuwe boekenkasten te gaan kopen, besloot ik om alvast wat boeken op te gaan ruimen. De meiden gaven me in ruil daarvoor twee repen van Tony Chocolonely. Superlief! Vooral omdat ik de boeken gratis had gehad. Dus: thanks meiden

Carina besloot ook nog voor sinterklaas te spelen en had voor een aantal tasjes gemaakt met boeken, chocolaatjes en andere leuke dingetjes. Ook al zo superlief! En ze had een Oreo-taart gemaakt. Waar mensen op YALfest overigens verlekkerd naar keken. Of zoals ik een meisje hoorde zeggen: ’Hoe de fuck komt iedereen aan taart?’

De rij is lang … en het begint te regenen

Bij de winkel van Sinkel was het niet te missen waar de rij was, want de rij was nogal lang. Eerst scheen het zonnetje nog, maar niet lang nadat ik mompelde dat er donkere wolken aan kwamen, vielen de eerste druppels.

De druppels werden harde hagelstenen en het was helaas geen chocolade hagel. Nu ben ik wel wat gewend, maar ik had een vel papier mee voor de pitch voor mijn verhaal. Hetzelfde probleem had Mariëlle. En papier en nattigheid gaan niet zo goed samen, weet ik uit ervaring. Gelukkig stonden er ook een paar meisjes in de rij waar we mochten schuilen met onze vellen papier. Gelukkig kwamen ze redelijk droog binnen. Geen idee wie jullie waren, paraplu-meisjes, maar dank jullie wel.

De goodiebag

Goodiebags

Binnen was het een beetje chaotisch, omdat je een bandje kreeg en meteen de goodiebag. Daardoor wist je ook welk boek je wel niet hoefde te kopen. Ikzelf had De afstand tussen jou en mij erin zitten. Yes! Dat boek wilde ik toevallig afgelopen week kopen, dus het is maar goed dat ik dat niet gedaan had.

De inhoud van de goodiebag (de appel komt uit het lunchpakketje)

Verder zaten ook de handtekeningen van alle auteurs al in deze -superleuke- linnen tasjes. En er zaten nog wat boekenleggers, iets voor je haar en nog wat programmaboekjes en reclame bij.

Alle handtekeningen

Ook was er een meisje die Kindred Spirits van Rainbow Rowell uitdeelde, omdat ze daar een hele doos van had gehad een tijdje terug. Ik was heel benieuwd naar het boekje, dus ik vond het heel leuk om haar tegen te komen.

Het hoofdprogramma 

We werden naar boven gestuurd, omdat er beneden helaas geen plek meer was. Daar konden we het volgen door het scherm dat daar hing. Als eerste werd er aan de auteurs gevraagd wat hun favoriete boekwinkel was. Verder werd er een quizje gedaan.

Maar omdat wij boven zaten, kregen wij het minder mee. En persoonlijk haakte ik na een halfuur wel een beetje af. Nu heb ik ook wel een slechtere concentratie, maar toch vond ik anderhalf uur echt te lang.

Hoe het er boven uit zag tijdens het hoofdprogramma

Na het hoofdprogramma was er ook nog een uur lunchpauze waarin Mariëlle en ik besloten om een tijdelijke tatoeage te nemen. Ik koos voor de quote die ik sowieso ook wil als tatoeage: ’We live and breathe words.’ Het duurde wel redelijk lang, waardoor er helaas geen tijd meer was om nog een versje van Lars te scoren of een portrettekening voor de workshops begonnen.

Workshop Instagram

Ik had de workshop Instagram waarbij we de basics van fotografie, zoals ’regels’ die fotografen gebruiken. Ook het fotograferen van boeken kwam uiteraard aan bod en we mochten zelf een tijd aan de gang. Ik besloot om de planten te gebruiken op mijn foto.

Sjoukje die vertelt

Het was geen mega spannende workshop, maar het was oké. Heb ik er iets van opgestoken? Nee, ik denk het niet.

De enige tip die ik handig vond, is hoe je zelf een fotostudiootje kunt knutselen. Ik doe het nu altijd met een vel papier, maar met zo’n fotostudiootje is misschien handiger. Dan kun je ’s avonds ook mooie foto’s maken.

P-p-pitch

Na de workshop was het tijd voor het allerengste deel van de dag: Het pitchen van mijn verhaal bij uitgevers Susanne (Best of YA/Unieboek) en Myrthe (Blossom Books). Ik koos voor Susanne, omdat ik denk dat mijn verhaal net iets te volwassen is voor Blossom Books. Ergens jammer, want ik vind Blossom Books zo’n leuke uitgever. En Blossom Books heeft natuurlijk al iets met dit onderwerp.

Ik was ontzettend nerveus, vooral toen we naar een klein kamertje moesten, via de keuken haha. Het was echt zo’n standaardopstelling als bij een auditie en geloof me: dat helpt niet voor de zenuwen. Zonder Mariëlle had ik het niet eens gedaan, denk ik. Haha.

Dit maakte ik voor de pitch

Ik had een tekstje geschreven, maar ik heb me er totaal niet aan gehouden. Ik heb het gewoon from scratch gedaan. En ik mag mijn verhaal(idee) in elk geval opsturen, dus dat is goed nieuws! Nu herschrijven als een idioot.

Ook het verhaal van Mariëlle en mij samen mogen we opsturen als we tevreden zijn. Gelukkig zijn onze ideeën dus niet helemaal waardeloos en ik ben blij dat we het gedaan hebben.

Foto-moment en tussen de jassen duiken

Na de pitch was het tijd om de rest weer te zoeken en in de rij te gaan staan voor het fotomoment. Ik wilde eerst niet gaan, maar ik besloot om toch wel te gaan. Gewoon, voor de leuk. Wie weet dat ik er ooit nog eens mee op kan scheppen, haha.

Ik viel nog bijna tussen de schrijvers in. Natuurlijk ook een goede manier. Helaas heb ik niet meer dan hoi tegen ze gezegd. Echt heel jammer.

Ik nam vierentachtig moestuintjes mee naar huis

Na het fotomoment besloten we te gaan en nog even bij de boekhandel tegenover te kijken. Carina had voor mij een doos moestuintjes meegenomen (die van de AH-actie) en die hadden we achterin de garderobe gezet. Daarom moest ik even tussen de jassen duiken om de doos te pakken.

Overigens dacht half YALfest er over om na het feest nog even naar de boekhandel te gaan, want we houden tenslotte allemaal van boeken. Het was dus lekker druk, haha. Uiteindelijk met een volle portemonnee naar huis gegaan.

Plus- en minpunten

Bij een evenement gaan natuurlijk altijd dingen mis en lopen er dingen niet zoals ze moeten lopen. Dat geldt ook voor gisteren. Ik vond het best een leuke dag, maar dat had voor een deel te maken met het gezelschap. En met de goodiebag, want die vond ik ook leuk. Ook het linnen tasje waar alles in zat. Eigenlijk vond ik het wel handig dat je meteen de goodiebag kreeg, want op deze manier kocht je niet het boek dat erin zat, dubbel. Ik vond de dag goed in elkaar gezet, maar de uitwerking verliep wat minder vlekkeloos.

Dit stond in de nieuwsbrief die gisteren verstuurd werd:

YALFest 2016 was ons allereerste festival en we zijn heel blij met hoe het gegaan is, maar we weten ook dat we nog een hoop kunnen leren. Meer activiteiten zodat de wachtrijen korter worden, andere workshops en iets meer tijd met de auteurs bijvoorbeeld in kleinere groepjes.

Dit zijn al twee van mijn kritiekpunten. Ik had deze blog geschreven vóór de nieuwsbrief kwam, dus ik heb de kritiek eruitgehaald en aangepast. Verder is de locatie ook al aangepast (kritiekpunt drie), want het is volgend jaar ergens anders. Ik vond de Winkel van Sinkel qua gebouw prachtig, maar niet even handig met vierhonderd mensen. Ik hoop dat de plek voor volgend jaar vooral wat ruimer is, zodat er ook ruimte is om iedereen te laten zitten tijdens het hoofdprogramma. Hierdoor leek het hoofdprogramma nog langer te duren. Drie keer een halfuur had ik persoonlijk leuker gevonden.

De lunchtasjes, foto gemaakt door yalfestnl

De lunch vond ik oké, maar ik vond het jammer dat je niet kon kiezen voor alleen kaas of alleen ham. Ik zou het fijn vinden als ik volgend jaar die keuze heb, want ik gruwel dus echt van ham bijvoorbeeld. Dat het in tasjes zat, vond ik wel grappig. En handig ook, want op die manier waren er geen tig prullenbakken nodig voor al het afval.

Goed gevoel over volgend jaar
Ik weet dat klagen makkelijk is en dat de beste stuurlui aan wal staan, maar het is goedbedoelde kritiek. Kritiek waarmee het volgend jaar hopelijk nog beter is. Het was natuurlijk de eerste keer en er is een hoop ruimte voor verbetering. En ze lijken ook open te staan voor kritiek, dus dat is mooi. Op die manier kunnen we met zijn allen zorgen dat het nog beter wordt dan volgend jaar.

Carina’s oreotaart, foto gemaakt door debladzijde

Ik weet dat best veel mensen teleurgesteld zijn. Ikzelf ben niet teleurgesteld, ik heb een leuke dag gehad, maar ik heb wel een aantal dingen gezien die volgende keer gewoon beter kunnen. En hopelijk worden ze dat ook.

Respect
Desondanks heb ik wel respect voor Blossom Books, Best of YA en alle mensen die geholpen hebben, want over het algemeen ging het best goed. En zie maar eens zo’n groot evenement te regelen. En de sfeer was in elk geval goed, dat is ook heel belangrijk.

Ik heb er ook alle vertrouwen in dat het volgend jaar beter wordt en ik wil het nog best een kans geven. Vooral ook omdat het progamma dan een stuk langer duurt. Ik kijk uit naar volgend jaar in elk geval!

3 gedachten over “YALfest 2016: Verslag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge