Filmrecensie: Pijnstillers

Filmrecensie: Pijnstillers

Titel: Pijnstillers
Regie: Tessa Schram
Verschenen: september 2014
Duur: 100 minuten
Cast: Gijs Blom, Birgit Schuurman, Susan Radder, Massimo Pesik
Genre: Drama, jeugd
Cijfer:7.5
Overig: Naar het gelijknamige jeugdboek van Carry Slee

Casper woont alleen samen met zijn moeder Marit. Zijn vader kent hij niet, al is Casper het daar niet helemaal mee eens. Hij wil zijn vader leren kennen. Hij wil weten of zijn vader ook een instrument bespeelt, of hij op hem lijkt. Piano is Caspers lust en zijn leven en hij is dolgelukkig wanneer hij de pianist wordt in een jeugdorkest. Daar raakt hij bevriend met Anouk en even lijkt het leven geweldig te zijn. Dan slaat het noodlot toe en wordt Marit ernstig ziek: Kanker.

Casper besluit om zijn vader te gaan zoeken.

Ik was heel benieuwd naar deze film, vooral omdat ik nog nooit een verfilming van Carry Slee gezien heb. Ik heb sommige van haar boeken verslonden, maar de films heb ik nog nooit gezien. Toen ik hoorde dat dit boek verfilmd werd, was ik dan ook vastbesloten om naar de bioscoop te gaan om deze film wel te zien en na de trailer wist ik het zeker. Ik zat er wel een beetje angstig.
Wat als ze mijn favoriete Carry Slee-boek compleet verpest hebben?

Ze hebben hem niet verpest. Ook al was ik het niet helemaal eens met de casting – Gijs Blom is niet de boek-Casper, beslist niet -, de film was best aardig. Er waren dingen anders en de film is een beetje veranderd naar deze tijd. Toen het boek uitkwam, waren er bijvoorbeeld veel minder mobiele telefoons. Nog een ander ding dat anders is: Casper speelt in het boek bijvoorbeeld keyboard en geen piano.
Maar verder zijn ze dicht bij het boek gebleven en is het een goede boekverfilming. Ook Gijs speelde Casper goed, ondanks dat hij niet mijn eerste keuze geweest zou zijn. Ik vond hem achteraf best een goede Casper (en stiekem ook wel een beetje cute). Massimo Pesik als Caspers beste vriend is wel heel goed gecast, ik heb hier en daar een beetje om hem gegniffeld.

Ook al eindigt de film (en het boek) misschien niet heel erg gelukkig, de film was niet al te zwaar. Het blijft luchtig zonder dat het te luchtig is, al heb ik wel een traantje gelaten. Heel stiekem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge