De schrijfrituelen van Jen Minkman

De schrijfrituelen van Jen Minkman

Het kan jullie niet ontgaan zijn dat er een blogtour is rondom het boek De jongen in het woud van Jen Minkman. Ook mijn blog doet mee in dit rijtje. Voor mij is Femke met haar stuk over de inspiratiebronnen voor Jen. Afgelopen maandag stond er trouwens ook al een recensie online van het boek.
Ik stelde een aantal vragen over de schrijfrituelen van Jen.


Jen maakte een booktrailer voor het boek inclusief klassieke muziek om de sfeer van het boek neer te zetten en ik denk dat het goed gelukt is.

Muziek is sowieso essentieel voor Jen tijdens het schrijven. Elk personage heeft een andere ‘soundtrack’. Voor Julia uit De jongen in het woud, luisterde ze veel naar Enya, omdat dit Julia dit ook doet. Daarnaast gebruikt ze liedjes om een bepaalde emotie in zich op te roepen die ze dan weer op papier zet.

Sommige schrijvers eten niets tijdens het schrijven of drinken liters wodka en sluiten zich maanden op in hun zolderkamer, maar Jen doet dit niet. Ik vroeg haar of ze een speciaal schrijfritueel heeft als ze begint met schrijven of bijvoorbeeld inspiratie nodig heeft.

Jen: “Tegenwoordig ga ik heel vaak naar Bagels en Beans op de Thomsonlaan als ik ga schrijven. Ik vind de sfeer er lekker, ze draaien hun eigen muziek (al mag dat eigenlijk helemaal niet, heb ik me laten vertellen!) en ze kennen me er zo langzamerhand wel met mijn mini-laptopje. Meestal bestel ik OF een vata-thee en een bagel met hummus en zontomaatjes, OF een ontbijtje (koffie verkeerd, tomatenbagel met honing-roomkaas, sinaasappelsap). Daarna ga ik schrijven. Om in de stemming van een verhaal te komen, luister ik thuis vaak muziek. Of ik schrijf het – ik schrijf voor bijna elk boek zelf een soundtrack. Maar als ik thuis schrijf, pak ik gewoon wat er op dat moment is. Het is wel eens voorgekomen dat ik in een verhaal mensen pannenkoeken liet eten en er daarna zelf ook ontzettende trek in kreeg en ze ging maken!”

Dat van die soundtrack die anders is per verhaal, herken ik wel als schrijver. Zo heb ik verhalen die ik bijvoorbeeld alleen op Muse kan schrijven en op geen andere soort muziek, maar ik ben dus niet de enige die dat heeft. Nu is Muse nog niet zo beschamend, maar mensen grinniken toch wel een beetje als ik vertel dat ik het verhaal op bijvoorbeeld muziek van One Direction of 5 Seconds of Summer (nee, ik maak echt geen grapje) geschreven heb.

Ook was één van mijn vragen of Jens rituelen per verhaal verschillen of elke keer anders zijn. Sommige schrijvers dansen bijvoorbeeld eerst tien keer om de salontafel voor Young Adult en slechts twee keer voor een thriller. Heeft Jen dit ook of totaal niet?

Jen: “Ik schrijf al heel lang, dus het is wel verschillend per boek. Mijn eerste boek Back to School! heb ik in 1 zomervakantie geschreven, en mijn ritueel toen was om elke avond mijn zus een nieuw hoofdstuk te laten lezen. Die wilde heel graag weten hoe het verder ging, daarom is dat boek ook zo snel afgekomen. Dat werkte echt supergoed!
Voor mijn tweede boek Schaduw van de Tijd dook ik elke avond mijn slaapkamer in om daar powwowmuziek aan te zetten en Navajo-wierook te branden zodat ik in die sfeer van het reservaat terecht kwam (daar speelt het verhaal zich namelijk af). Mijn derde boek heb ik niet in 1 ‘zitting’ geschreven; ik had al een flink deel af voordat ik er mee verder ging. Daar heb ik dus allerlei verschillende locaties voor gebruikt, maar die muziek als achtergrond bleef wel steeds hetzelfde. Ik heb nog veel meer geschreven, maar dat is in Nederland nog niet uit, dus daar ga ik nog even niets over zeggen :)”

Ook was ik wel benieuwd of de rituelen van Jen nu anders zijn dan vroeger. Ik geloof dat mijn rituelen wel anders zijn namelijk, ook omdat ik ouder word en dus anders schrijf. Ik was benieuwd of dat ook ook voor Jen gold.

Jen: “Ja, want mijn eerste boeken schreef ik toen ik nog geen relatie had en veel alleen thuis kon zitten. Nu ben ik getrouwd en zoek ik dus plekken buiten op waar ik rustig kan zitten, anders word ik vrij snel afgeleid. Ik werk drie dagen per week op een middelbare school, maar van de andere vier dagen gebruik ik er drie per week om met mijn boeken bezig te zijn. Daarom vind ik het ook wel fijn om echt naar een andere ‘werkplek’ te gaan, anders heb je soms de puf en energie niet om er echt voor te gaan zitten.”


Wat is een ritueel (van bijvoorbeeld een collega-schrijver) dat je geweldig vindt, maar waar je zelf niets mee kunt?

Jen:Er zijn mensen die een heel schrijfplan maken voordat ze beginnen met schrijven. Dat lijkt mij op zich heel handig, maar zelf werk ik niet zo. Ik begin gewoon met schrijven en zet een flink aantal hoofdstukken op papier voordat ik een plan uit ga werken. Ik moet, denk ik, de flow van een verhaal en het karakter van mijn hoofdpersonen eerst voelen voor ik verder van alles over ze in kan plannen.

Ik vond het hardstikke leuk om eens te lezen hoe andere schrijvers het doen tijdens het schrijven en of ze nog gekke rituelen hebben. Hopelijk vonden jullie het ook leuk om te lezen! Volgende week sluiten Joost de blogtour af, samen met Storm Publishers

Eén gedachte over “De schrijfrituelen van Jen Minkman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge