Concert Walking on Cars

Concert Walking on Cars

Walking on Cars is zo’n band die ik voor de verandering eens ken van de radio. Ze draaiden het nummer Speeding Cars in een programma en het nummer bleef hangen. En toen ging ik naar Pinkpop, samen met Mariëlle waar deze band ook optrad. Vantevoren had ik eigenlijk geen enkel idee wat ik ervan moest verwachten, omdat ik ze eigenlijk niet echt kende. En deze band bleek een van de grootste verrassingen te zijn, want ze waren supertof.

Walking On Cars was de eerste act die op het programma stond deze zondag. Toevallig had ik deze groep echt twee weken voor Pinkpop ontdekt en dus besloot ik: Ik moet dit concert zien. We kwamen bijna front row terecht en besloten dat de zanger echt heel leuk was. En dat het een goede band is.
Ze komen net als Kodaline en The Script uit Ierland en passen ook wel een beetje in datzelfde genre. Vooral Speeding Cars vond ik erg tof.

Bovenstaand stukje schreef ik over ze na Pinkpop.  En toen zei ik ook dat ik ze best nog eens live zou willen zien. En dat kon! Want in september kwamen ze terug naar Nederland voor twee concerten. Eigenlijk had ik voor allebei een kaartje, maar één verkocht ik en besloot ik om naar Doornroosje in Nijmegen te gaan samen met Mariëlle en niet ook nog naar de Melkweg. De kaartjes waren maar 12,50 en dat vind ik dus echt spotgoedkoop.

Door het concert is dit een van mijn favorieten geworden

Toen we bij Doornroosje aankwamen, was het niet te missen, want er stond al een rij. En de sfeer in de rij was gemoedelijk. Niemand stond te duwen of te trekken, maar sloot netjes aan zoals het hoort. Eenmaal binnen in de zaal konden we zo doorlopen naar voren en stonden we dus letterlijk frontrow. Supergaaf natuurlijk. Vooral omdat we aan de kant van zanger Patrick stonden en hij heeft stiekem toch wel wat. Vooral die stem live <3.

Ze deden hun hele cd, al ken ik duidelijk weinig titels. Ik ken de meeste nummers wel, maar dan heb ik gewoon een playlist aan en kijk ik niet elke keer naar welk nummer ze doen. Ook deden ze een nummer dat ik niet kende (en nog steeds niet weet hoe het heet). Veel te vroeg was het afgelopen, maar een troost want de band ging nog wel signeren. Dus da’s ook leuk. 

Ik kocht een pin

Bij het signeren was het alleen een beetje druk en als Mariëlle niet heel graag een handtekening wilde, dan was ik gegaan, haha. Ik kan niet zo goed tegen dat soort drukte. En ik had een trein te halen. Mijn laatste trein ging 23:30 of zo en ik wilde eigenlijk toch wel graag thuis slapen. Maar alles ging goed, ze herkenden Mariëlle ook nog van een tweet die ze eerder naar de band gestuurd had. ‘Did I like that tweet?’ vroeg de zanger nog. Supervet.

Het gesigneerde T-shirt

Ik haalde zelfs nog een trein eerder. Heel gezellig zo midden in de nacht op het station. Was nog best druk ook voor ’t tijdstip. En warm ook, nog 27 graden of zoiets.

En ik maakte bovenstaande foto tijdens het concert, deelde hem met de juiste hashtag (om wat te winnen) en toen stuurde de band deze tweet:

Waah! Supertof als een band een foto deelt die jij hebt gemaakt! Ik heb dus iets gewonnen en ik ben heel benieuwd wat het gaat zijn. Zal nog wel een week of 4, 5 duren, dus ik zal geduld moeten hebben, haha.

Ik vond het een supertof concert en als de muziek je genre is, zeker eens gaan naar een optreden van ze. Ze zijn live zoveel beter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge