Lulu, snorren en Zwart als Inkt

Lulu, snorren en Zwart als Inkt


Dit ziet er best professioneel uit, toch?

Ik weet niet meer waarom ik gisteravond ineens besloot om mijn boek te laten drukken bij lulu.com, maar ik vermoed dat Ilja een beetje de schuldige is. Die was bezig met het drukken van haar eigen verhaal en ineens dacht ik: Waarom laat ik Zwart als Inkt niet drukken? Zo duur is het niet. Dat er nu geen verzendkosten zijn, scheelt ook nogal wat.

Dankzij Ilja is het uiteindelijk gelukt, maar man, ik heb ineens respect gekregen voor boekopmakers bij uitgeverijen. Wat een werk! Wat een frustratie! Het knippen en plakken van zo’n 112.000 woorden. Marges die er duidelijk geen zin in hebben. Paginanummering die verstoppertje speelt.

Uiteindelijk was het best aardig om te doen, maar ik weet niet of ik het dagelijks zou willen doen. Ik denk het niet of ik moet compleet de vrije hand krijgen, dan misschien. Dat en wat meer tijd, want nu was het nogal een haastklus. Maar ik ben dan ook iemand die heel langzaam een knoop door kan hakken of heel erg snel.

A moustache a day keeps the doctor away

Ik voegde een snor bij elk hoofdstuk toe, omdat ik dat grappig vond. Ik wilde een klokje, maar dat werd niet mooi. Dus dan maar een snor, lekker hipster of zoiets. Wie weet dat ik ooit nog een betere versie van het klokje vind er boven plak, maar voor nu ben ik tevreden met een snor. Op beeld althans.

Deel 1 en 2 dus. Dit is de versie zonder centimeter uit de kant en inmiddels is dat aangepast.

Hoeveel tijd de binnenkant ook kostte, de cover was in een uurtje of zoiets klaar. Blijkbaar ligt mijn kracht toch bij Photoshop. Heb ik toch nog iets overgehouden aan al die uren blends, colorizing (zwart-witplaatje zo natuurlijk mogelijk inkleuren) en al die wedstrijden waar ik op Photoshopforums aan meedeed. Net als aan al het gevloek en getier, omdat mijn bejaarde HP het allemaal niet aan kon. 

Dat ik er voordeel bij had, merkte ik trouwens al bij mijn studie Journalistiek toen mijn klasgenoten allemaal ‘Help! Hoe werkt Photoshop?’ riepen en ik een stuk minder hulp nodig had.

Het enige dat destijds lastig was, was dat ik het programma met de Engelse termen kende en de versie op school was Nederlands. Maar dat loste ik op door mijn laptop mee te sjouwen. Dat ik vervolgens als enige een onvoldoende haalde, negeer ik maar. Die leraar was toch geen leuke man [Vul hier een belediging in]. Als die leraar dit heel toevallig ook leest: Ik vond mijn cover wel mooi. Lekker puh!

De cover ging een stuk sneller en nu ik toch bezig was, maakte ik meteen de cover voor verhaal twee. Toen kwam Ilja met de opmerking dat er misschien een randje afgesneden kan worden en dat ik een centimeter uit de kant moet werken. Ik maakte een nieuwe versie en die bestelde ik ook, net als de eerste versie. Ik was over de eerste versie sowieso niet zo heel tevreden, dus die dingetjes heb ik ook meteen aangepakt.
Nu maar hopen dat het goed gaat op de achterkant, omdat het daar wel een erg krappe marge is.

Het boek is trouwens nu niet te koop, maar wie weet dat ik dat ooit wel doe. Voor nu staat het verhaal gewoon gratis op Wattpad (nog niet helemaal) en dit exemplaar is voor mezelf, omdat ik anders waarschijnlijk niet gauw een gedrukte versie van dit verhaal in mijn handen zal houden en ik vind het toch wel één van mijn leukere verhalen. Lekker arrogant, ik weet het.

Dat het verhaal nog niet helemaal nagekeken is, negeer ik gewoon. Daar ben ik heel goed in: In dingen negeren. In wachten ben ik een stuk minder goed helaas. Stiekem hoop ik dat ze er voor de Kick Off op 25 oktober van NaNoWriMo zijn. Ik houd jullie uiteraard op de hoogte, al zal het voorlopig even wachten worden. Bah. Kan iemand voor me in de toekomst reizen en kijken hoe het boek eruit ziet? Isa… help! 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge