Manuscripta 2014 en een beetje Boekenfestijn

Manuscripta 2014 en een beetje Boekenfestijn

manuscripta540

Ik besloot al een tijdje geleden dat ik naar Manuscripta zou gaan. Ik ging in 2009, scheet daar 10 kleuren, omdat ik genomineerd was voor een shortlist van een chicklitwedstrijd. Ik stuiterde daar destijds rond als een hyperactieve stuiterbal met een marantz, terwijl ik me afvroeg: Wat doe ik hier? Die gedachte werd afgewisseld met: OMG WAT ALS IK DIE CHICKLITWEDSTRIJD GEWONNEN HEB?! Of zoiets.
Ik had de marantz bij me voor een schoolopdracht in de tijd dat ik nog Journalistiek deed.

De jaren daarop wilde ik wel, maar ik ging nooit naar Manuscripta. Waarschijnlijk omdat het geld kostte. Ik ging dan ook nooit, want ik ben een krent.

En toen begon ik een boekenblog. En toen was het gratis en in het hartje van mijn favoriete stad. Mijn Twitter werd overspoelt met hashtag Manuscripta, dus ik besloot dat ik ook maar moest gaan. Ik stuiterde in de ochtend nog even langs het Boekenfestijn en ging daarna door naar Manuscripta.

De bloggers 
Op Manuscripta was het best gezellig en ik zag heel wat boekenbloggers voorbij schuiven zoals twee dames van De Lady Library,  Anneke van Een letter meer graag en Emmy van Zon en maan, maar als er één boekenblogger herkenbaar is, dan is het Emmy wel.
Daarnaast zag ik een aantal mensen voorbij schuiven die ik van gezicht ken, maar waarvan ik de blog niet echt volg. Soms volg ik ze op Twitter, soms niet. Ik had wel vaak een stalkergevoel. Zo van: Ik volg jou op Twitter! Of: Ik ken jouw gezicht, maar wie ben je? Wat is je naam ook alweer?!

Ik kwam ook Roxanne tegen met wie ik de rest van de middag heb rondgelopen en gezellig heb gepraat, al kende ik Roxanne al van NaNoWriMo en van een bloggersdag bij Sostrene Grene.

Jill Mansell in De Kikker
Ik begon de middag met een interview van Jill Mansell waar ik Roxanne toevallig tegen het lijf liep. Ik wist dat ze zou gaan, maar dat was dan ook alles.
Ik had weinig verwachtingen van het interview met Jill Mansell. Eigenlijk gewoon geen. Ik heb een aantal boeken van haar gelezen, ik vond haar boeken altijd best leuk. Al zijn haar boeken altijd wel een tikkeltje hysterisch en druk.  Wat is Jill een ontzettend leuk mens! En haar accent is zo schattig Brits. Ik houd van dat accent.
Ik kende theater de Kikker trouwens helemaal niet. Nooit geweten dat tussen doodnormale gebouwen een theater gepropt is. Bij de naam van dit theater moest ik aan het personage Kikker denken uit de boeken Verkikkerd en Verslingerd.

Je laten pletten in de menigte en een boek winnen
Verder heb ik niet zo heel veel meer gedaan behalve gekletst, een beetje rondgekeken en mezelf laten pletten in de menigte. Jeetje, wat was het druk!
Ik won nog een boek door me in te schrijven voor een nieuwsbrief. Bij de stand van het Best of YA-team had ik helaas minder geluk met het rad van fortuin en won ik helaas net niets. Aaah :-(.

Carrière als superstalker… of als Superheld? 
Daarnaast heb ik een paar schrijvers gestalkt.
  Daarnaast wurmde ik me tussen groepjes die met schrijvers stonden te praten om mee te kunnen praten. Een paar schrijvers maar, dus zo’n superstalker ben ik nu ook weer niet. Misschien moet ik dat toch maar niet als carrière overwegen.

Zo sprak ik eventjes met Marcel van Driel van de Superheldenserie, al heb ik die jaren geleden al eens gesproken bij NaNoWriMo, met Suzanne Peters (die ik ook al jaren ken trouwens) en met mijn naamgenootje Lisette Jonkman die in het echt heel erg leuk is en mij DE Liz noemde. 🙂 Ik vind haar op Twitter al leuk (ja hehe, ze heeft ook de Shatter me trilogie gelezen, dus die mensen zijn al tof), maar in het echt is ze nog leuker. Helaas vielen de chicklitschrijfworkshopjes een beetje in het water, maar ach.

Overal kon je je boeken laten signeren, maar ik had dus echt geen zin om boeken mee te slepen en ik heb dus geen krabbeltjes gescoord van schrijvers. Ook omdat ik niet zoveel waarde hecht aan een handtekening. Ik vind het ontzettend motiverend om met schrijvers te spreken en zo, maar de handtekeningen hoeven voor mij niet zo.
Als ik ooit ooit ooit ooit op Manuscripta boeken moet signeren, dan mag ik weleens een nieuwe handtekening gaan bedenken. Ik heb namelijk een belachelijke handtekening.

Op een dag… op een dag… in 2020…

De boeken

Voor Manuscripta ging ik dus nog even langs het Boekenfestijn met als voornemen om niet teveel mee te nemen en met de gedachte: ‘Want je moet alles nog de hele dag meeslepen, trut.’
Ik neem namelijk altijd teveel mee en dat weet ik, maar ik doe het elke keer weer. Ik trek ook altijd de verkeerde schoenen aan bijvoorbeeld.
Ik nam een draagmandje, want dan zou ik zeker niet teveel meenemen. Die trolleys bij het Boekenfestijn stouw ik namelijk altijd he-le-maal vol. Leuk boek? Hoppa, erin.
Een draagmandje helpt wel wat, maar niet heel veel.
Ik eindigde uiteindelijk met drie boeken en één van die boeken is deel 3 in De onsterfelijken-serie van Alyson waarvan ik afgelopen donderdag al deel 1, 2 en 4 meenam. Deel 3 lag er toen niet dus dat was heel erg leuk. 😀 Minder fijn was ook de kies die een heel klein stukje afbrokkelde. Fijn, kies. Fijn.
Het bovenste boek won ik dus op Manuscripta.

Sorry voor het gebrek aan foto’s. Ik had er een stuk of vier om te posten( (wow, wel vier!), maar twee van de vier zijn mislukt. Ik ben zo goed in fotograferen joh.

4 gedachten over “Manuscripta 2014 en een beetje Boekenfestijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge