Meulenhoff/Boekerij Boekenbloggersdag

Meulenhoff/Boekerij Boekenbloggersdag

image001
Plaatje is eigendom van Meulenhoff

“Op 14 juni is er een dag voor boekenbloggers. Je kunt je aanmelden via de mail.”
Woohaa! Een dag voor alleen maar boekenbloggers? Ik moet me inschrijven!
Dat waren mijn eerste gedachten toen ik dat bericht voorbij zag komen. Eerst overwoog ik nog om te wachten, om eerst vrij te vragen, maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb, want mijn werkgever is daarin niet de meest snelle. Achteraf kon ik niet eens vrij krijgen, omdat er teveel mensen ook vrij wilden.
Gelukkig kon ik wel om acht uur beginnen in plaats van een uur en om vijf voor negen ging ik al op weg met de post. Tot mijn verbazing heb ik slechts een keer “Wat ben je vroeg!” gehoord, al kreeg ik van sommige mensen wel vreemde blikken toegeworpen.

O, help! Ik herken niemand! Iedereen lijkt elkaar te kennen!
Er gebeurde niets geks, de post wandelde niet weg en zo kon ik om twaalf uur richting Amsterdam. Het eerste deel van de reis ging perfect en ik maakte me zorgen dat ik niet te vroeg aan zou komen. Dat veranderde toen de trein ineens remde en er een meisje op het spoor bleek te lopen. Gelukkig hebben ze haar meegenomen en heeft iemand zich over haar ontfermd, al was ik wel geïrriteerd. Natuurlijk ben ik blij dat ze dat meisje hebben meegenomen, dat er niets ergers gebeurd is (dat is nog veel naarder, geloof me), maar ik zag mijn eigen dag in rook op gaan.

Ah, dus daar is de uitgeverij!
Gelukkig was ik nog op tijd en zonder problemen vond ik het pand. Had niemand even kunnen zeggen dat het vlakbij het pand van tijdschrift ELLE is?! In dat geval was ik er fluitend gekomen, aangezien ik in dat pand drie dagen rondsnuffelde voor een mini-stage. Nu iets minder fluitend, al vond ik de uitgeverij verder gemakkelijk. Onderweg er naartoe werd ik wel bijna omver gereden door een ongeduldige man op fiets en besloot ik nog maar eens: Amsterdam is niet mijn stad. Utreg me stadsie!

Toen ik aankwam stond er al een flinke rij buiten. Het deed me een beetje denken aan een rij bij Droomvlucht in de Efteling, haha. Geen idee waarom. Misschien omdat ik nauwelijks mensen herkende? Uiteindelijk bleek gelukkig dat lang niet iedereen elkaar kende en ik schoof aan bij verschillende groepjes om mee te praten.

De uitgeverij zit dus echt in een GEWELDIG pand! Echt prachtig. Ik wil er wonen, ook al vind ik Amsterdam geen leuke stad. Ik voel me altijd een toerist in Amsterdam en stiekem vind ik veel Amsterdammers maar chagrijnige mensen. Met al die grachtenpanden moest ik ook nog even denken aan de beelden van The Fault in Our Stars-verfilming waarin ze naar Amsterdam gaan. Ik wil die film nu ook weleens zien!

Onbekende bekende
Ik schrijf al een tijdje met meerdere penpals. Met eentje schrijf ik eens per week, met anderen wat minder. Een van die pals, Femke, heeft zelf ook een boekenblog en ik had me totaal niet gerealiseerd dat ik haar best weleens tegen zou kunnen komen op een dag als gisteren. Tot ze ineens voor me stond. Dat was behoorlijk maf eigenlijk! Maar wel heel erg leuk :D. Ergens was het ook best toevallig, omdat er 75 bloggers waren en ik heb dus lang niet iedereen gesproken. Het was ook best tof dat er mensen van verschillende leeftijden rondliepen.

Tijgers in de nacht…eh tuin
We werden in verschillende groepen opgedeeld en helaas bleken de mensen waarmee ik voor de start had staan praten, allebei niet in mijn groepje te zitten. Mijn groep, 2A -2B was leuker geweest, omdat ik iets heb met 2B- begon met het bespreken van Tijgers in de nacht in de tuin van het pand. Die tuin was trouwens ook al zo gigantisch. De recensie van het boek komt morgen online.  Het ging over de inhoud, waarom het boek gekozen werd, het thema, de voorkant, wat voor genre het zou moeten zijn. Het was best interessant, maar ik klap dicht in een groep. Ik heb ook niet zo heel veel gezegd eigenlijk, maar ik had geen uitgesproken mening en eigenlijk heb ik dat nog steeds niet.

Recensies schrijven voor mensen zonder eigen mening
Ik blog nog niet zo heel lang over boeken, recensies schrijf ik echter al best wat jaren. Niet evenveel en met grote tussenpozen, maar ik weet niet of ik mezelf gevorderd zou noemen. Deze workshop leek me het meest interessante en hier keek ik echt naar uit. Tips. Van. Een. Gevorderde. Recensieschrijver! Viel me dat even tegen. De docente/workshopleidster – ja, wat ben je als een workshop doet? – vond het maar niets dat er mensen met een mening in de zaal zaten en was vooral van het ‘moeten’. “Je moet het zus en zo doen.” Ik heb er verder niets gezegd, ik rebelleer liever in stilte door het gewoon niet te doen, haha.

Er zaten best nuttige tips bij zoals beginnen met een prikkelende openingszin, maar dat is niet per se zo bij een recensie en het was eigenlijk een workshop waarvan ik het meeste al wel wist. Is mijn studie Journalistiek toch nog ergens goed voor geweest.

Borrelen in de tuin zonder tijgers
Na dit onderdeel werd er nagepraat met schrijvers waarvan sommige bijzonder leuk waren, werden er handtekeningen gezet (ik zie de meerwaarde van een gesigneerd boek niet). Ik maakte Emmy blij met Breek me (;-) Hoop ik) en kletste nog even wat met het groepje waar ik aan het begin ook mee praatte. Een ding was wel duidelijk gisteren: Er bloggen meer vrouwen over boeken dan mannen. Veel meer.


Dit moest een hele mooie foto worden van de Amsterdamse grachten, maar daar was mijn camera het niet mee eens. Huilen.

Aan het einde kregen we nog een goodiebag – al heb ik hem omgedoopt tot bookybag – van drie zelf uit te kiezen boeken. Ik nam de boeken mee die op de foto staan. Eigenlijk wilde ik Opstand van Michelle Visser en Het pad aan het eind van de oceaan van Neil Gaiman, maar die waren allebei helaas al op. 🙁 Ik vond het vooral jammer, omdat ik al regelmatig met het boek van Neil Gaiman in mijn handen heb gestaan bij de Polare – nu weer Broese – en elke keer niet kocht. Maar desondanks is het natuurlijk supertof dat we drie boeken mochten uitkiezen. Boeken heb je nooit genoeg!

Op de een of andere manier neem ik altijd mijn camera mee, maar maak ik heel weinig foto’s. Ik denk in beeld, maar ik kan de beelden niet vertalen in mijn hoofd. Sorry!


Ik vulde ook nog mijn collectie plaatsbekers van Starbucks aan die ik nu een goede twee maanden spaar. De enige eis: Ik moet zelf in de plaats geweest zijn. In twee weken tijd twee bekers erbij!
De terugreis ging trouwens een stuk vlotter, er liep dit keer geen meisje op het spoor gelukkig.

Bedankt Meulenhoff/Boekerij voor de leuke dag!

Eén gedachte over “Meulenhoff/Boekerij Boekenbloggersdag

  1. Ja dat dichtklappen in de groep had ik dus ook, maar aan de andere kant had ik het boek niet uit dus ik kon er toch weinig over zeggen haha!
    Leuke boeken heb je uitgezocht voor je bookybag. 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge