NaNoWriMo: En toen was het ineens december

NaNoWriMo: En toen was het ineens december


De wordle van mijn verhaal. Goh, hoe zouden de drie belangrijkste personages toch heten?

En toen was het ineens december en was NaNoWriMo 2014 weer voorbij. Vorige week heb ik geen artikel geschreven, omdat ik niets wist. Voor mij was het een jaar met veel up en downs op het gebied van schrijven. Vooral downs eigenlijk, want het schrijven ging voor geen meter en ik was stiekem best blij toen het voorbij was. Dat heb ik dus echt nog nooit gehad! Op 30 november zuchtte ik diep en zei: ‘Eindelijk, het is voorbij.’

Tien jaar NaNoWriMo en Young Adult

Mijn tiende jaar van dit evenement alweer. Jup, tien jaar. In 2005 begon ik als achttienjarige met een verhaal en een hoop ambities dat ik gepubliceerd zou worden, tijdens de grote namen van de Nederlandse literatuur terecht zou komen. Inmiddels zijn we tien jaar verder en wil ik helemaal geen literatuur meer schrijven. Waarom wilde ik dat trouwens ooit?

Nee, nu schrijf ik Young Adult en hoop ik in de kast terecht te komen naast namen als J.K. Rowling, Cassandra Clare, Kerstin Gier en Leigh Bardugo. Jup, mijn doelen zijn hoog. Maar zo dringend gepubliceerd als tien jaar terug, hoef ik niet meer. Ik wil dat mensen mijn verhalen lezen, maar tegenwoordig kan dat op veel meer manieren dan alleen in een boek.

Achteraf gezien schreef ik in 2006 al Young Adult, maar wist ik veel. Overigens ben ik nog altijd bezig met het verhaal uit 2006, maar nu in een compleet andere vorm. Maar het basisidee gebruik ik nog steeds en dat is beslist een verhaal – serie – waarmee ik iets wil doen. Zonder NaNoWriMo zou deze serie er nooit gekomen zijn. Sterker nog: De kans is groot dat ik dan nooit aan fantasy begonnen was.

 

Mijn grafiek en totale aantal woorden.

Waar zijn die verdraaide NaNo-sparkles?

Tijdens NaNoWriMo heb ik vaak een speciaal soort gevoel, een soort ‘Ik ben niet de enige die schrijft’ gevoel, maar dit jaar miste dat een beetje. Ik noem dat altijd nano-sparkles, maar die miste ik dit jaar. Ook kreeg ik maar geen schrijfflow en nergens kwam ik echt in het verhaal. Daardoor waren er geen dagen waarop ik bizar veel schreef (voor mijn doen dan).

Mijn wordcount is niet slecht, al heb ik beide doelen die ik mezelf gesteld had niet gehaald: Het verhaal afmaken en 150.000 woorden schrijven. Vooral op dat eerste hoopte ik en zeker nu mijn verhaal Zwart als Inkt op Wattpad eerder is afgelopen dan gepland. Ik wil namelijk meedoen aan één van Wattpads schrijfwedstrijden met dat verhaal. Voor de Wattys, zoals ze heten, moet alleen het verhaal helemaal af zijn en op de site gepubliceerd zijn. Af was het al, het stond nog niet online en nu moet ik de komende twee weken dus nog vier hoofdstukken posten. En psst, als je wilt stemmen: Je vindt hier hoe dat moet.

Schrijven is… schrappen

Alleen nu deel één onverwacht eerder afgelopen is, moet ik voortmaken met deel twee. Ik ga een deel van de hoofdstukken nakijken en herschrijven, de rest van de woorden vind ik niets en heb ik weggegooid. Ik heb er nog wel wat scenes tussen uitgehaald die toch nog leuk waren, maar die moeten nu nog tussen het verhaal gestopt worden. Schrijven is schrappen en tijdens november geldt dat zeker. Of eigenlijk: Na november, want in november mag je natuurlijk niet schrappen.


We schreven met alle Nederlanders zoveel woorden en eindigen op de negende plek in de wereldranglijst

Heus niet alles was prut, al voelde het vaak alsof ik met een draak in de modder aan het vechten was. Ik heb een hoop leuke mensen leren kennen, er zijn plannen gemaakt voor een maandelijks schrijfgroep – al weten we nog niet hoe dat af gaat lopen. Maar toch staat 2014 op nummer één als het gaat om slechte NaNo-jaren. 2011 staat op nummer twee en 2005 op nummer drie, al is dat niet helemaal eerlijk. Dat was mijn eerste jaar.

En nu? Nu ga ik herschrijven en hopen dat de schrijfflow er volgend jaar wel gewoon is. Dat ik volgend jaar meedoe, staat nog niet vast, maar ik denk het wel. Ik doe niet voor niets al tien jaar mee die ik overigens alle jaren gehaald heb. En hopelijk gaat de rest van het verhaal schrijven een stuk beter dan afgelopen maand.

Eén gedachte over “NaNoWriMo: En toen was het ineens december

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge