Pinkpop: Zaterdag

Pinkpop: Zaterdag

Gisteren schreef ik over dat ik bang was voor zere kuiten, dat ik bang was dat ik vandaag niet meer vooruit zou komen. Tot mijn verrassing had ik geen zere kuiten. Wel zere voeten en dus besloten Mariëlle en ik dat dit vooral een zitdag zou worden. Ik was stiekem wel een beetje gaar van de dag ervoor. En het brak slapen speelde ook mee. Op onze camping was het stil, maar ik hoorde de feesttent van Camping B en dus lag ik tot een uur of vier wakker om uiteindelijk iets van zes uur te slapen. Slapen op een camping, op een luchtbed, is niet echt iets voor mij. Ik heb toch liever een gewoon bed en een gewoon huis.

Dit voelde een beetje als schoolkamp.

We gingen ontbijten op Camping B waar ze een veel uitgebreider assortiment hadden dan op de camping waar wij zaten. Met zijn allen aan kampeertafels op een soort terras met om ons heen kraampjes met eten voelde een beetje alsof we op schoolkamp waren ofzo. Wel gezellig, dat wel.
Ik koos – lekker verantwoord – voor een hamburger.

Ideaal deze kleedjes. Later zouden we Frank trouwens nog in levende lijven tegenkomen.

Walk Off The Earth
Toen we het terrein opkwamen, speelde net Walk Off The Earth en we besloten een kijkje te nemen. Het was duidelijk niet dé act van zaterdag, want er was in het voorvak nog genoeg ruimte om te gaan zitten. Maar voor mij was deze band wel echt een verrassing. Ik had eigenlijk nog nooit van ze gehoord, maar ze waren live echt heel tof.

Lucas Hamming, James Morrison en vrijgezellenfeestjes
Na deze band verplaatsten we ons naar het grasveld, vlakbij de Brand Bier Stage waar Lucas Hamming op zou treden. De tent was bovendien al overvol en het gras lag prima. Zo goed dat we bij James Morrison – die naast de tent op zou treden – bleven liggen. Een donkere wolk bedreigde ons met regen, maar gelukkig viel het niet en taaide de wolk gewoon weer af.

We kwamen nog een vrijgezellenfeestje tegen waarbij the bride to be tien mensen moest zoeken om I <3 Niels op hun arm te kalken. Met ons groepje had ze er meteen al vijf. Wel supergaaf om op Pinkpop een vrijgezellenfeestje te doen, al is dat wel een duur grapje, dat wel.

Na James verplaatsten we ons om eten te gaan zoeken, hadden we een heel gesprek op een doorgezakte bank met iemand en voelden we de paar biertjes nogal. Daardoor werden we ook een beetje giechelig en voelde ik me alsof ik zestien was en ik voor het eerst dronk.

Skillet
Skillet was een band die ik wel ken, maar niet heel goed en ik had er zeker geen verwachtingen bij. Maar ik vond dat ze het supertof deden en ik herkende zelfs wat nummers die ik in mijn eigen playlist heb. Het was gewoon een goede show van een goede band.

Nothing But Thieves
Voor mij kwam er maar een act die ik vandaag echt heel graag wilde zien: Nothing But Thieves. We wilden graag een plekje vooraan, maar toen we aankwamen was de tent waar ze speelden, ontzettend vol. Toch wurmden we ons naar voren en tijdens het concert kwamen we steeds dichterbij het podium, omdat er mensen weggingen.

Bij Trip Switch ging het publiek los en zong iedereen vol overgave ‘What do you do when the power is out?’ Ontzettend tof is dat altijd als mensen meezingen. Ik hou daar heel erg van. Die verbroedering vind ik zo mooi altijd.


Ik vind het trouwens ook altijd leuk als iedereen zo blij is. Iedereen is eigenlijk blij op een festival en mensen vinden het niet raar als je aan ze vraagt waar ze bijvoorbeeld een bepaald soort eten gehaald hebben.
De show was best tof, maar ik vond het wat minder, omdat ik best veel liedjes niet mee kon zingen helaas. Ik vergeet lyrics helaas ook vaak. Soms weet ik stukjes, soms helemaal niets.

Na het concert besloten we om vast in de rij te gaan staan voor de signeersessie van deze band. We waren niet de enigen met dat idee, want het was al flink druk bij die stand. Uiteindelijk hebben we daar een uur gestaan voor een handtekening, maar hé, nu heb ik wel vijf handtekeningen op mijn Pinkpop-petje. Dat kan niet iedereen zeggen.

Een signerende Nothing But Thieves.

Rammstein
De headline van die avond was Rammstein. Als ik alleen geweest was, was ik waarschijnlijk niet gegaan. Ik heb niet zoveel met Rammstein. Maar ik hoorde goede verhalen over hun shows en dus was ik best benieuwd.

Meteen toen ze begonnen schoten ze een heleboel vuurwerk de lucht in en dat deden ze nog een aantal keer tijdens de show. Ik vond Rammstein een stuk leuker dan verwacht, al kan ik nog steeds niets van ze zingen. Maar ze zetten wel een show neer.Er was trouwens ook wel weinig interactie met het publiek, vond ik. Maar de show was wel vet.

Zaterdag was dus ook al een toffe dag met toffe muziek. We wisten toen al dat zondag qua weer de slechtste van de dag zou worden, maar hoe slecht wisten we nog niet. Jullie weten het morgen.

Eén gedachte over “Pinkpop: Zaterdag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge