‘Ik doe alsof ik meewerk, maar eigenlijk ben ik eigenwijs.’

‘Ik doe alsof ik meewerk, maar eigenlijk ben ik eigenwijs.’

Laten we eerlijk zijn: kritiek is helemaal nooit leuk. Dat weet een ieder die schrijft. Iedereen wil horen: ‘O, grutjes, wat is dit steengoed. Natuurlijk geven we dit meteen uit en we noemen het Krenten in de pap. Wil je een zak krenten op de voorkant of toch een krentenbol? En hier, je krijgt meteen drieduizend euro voorschot mee, want dit wordt honderd procent zeker een succes.’

Maar ken jij één verhaal van een schrijver dat zo gegaan is? De meeste schrijvers schrijven, herschrijven, herschrijven en herschrijven nog veel meer. Sommige accepteren kritiek, nemen het *heftig slikkend* met zich mee en verwerken het. Anderen steken hun middelvinger op, terwijl ze roepen: ‘ik doe er niets mee, ik doe toch mijn eigen zin!’

Doe er je voordeel mee

Ik vind kritiek krijgen ook gewoon kut. Ik kan er niets anders van maken, niets met een laagje gouden nagellak. Soms ben ik de middelvingeropstekende schrijver, vaker ben ik degene die de kritiek met zich meeneemt. Zo zei een keer dat zij vond dat Alex in Zwart als Inkt een plat personage is, dat hij niet goed uit de verf komt. Dat kwam niet uit de lucht vallen, maar dat was omdat ik zei dat ik wat miste. In eerst instantie morde ik wat, dacht ik: ‘maar ik vind hem goed zo.’

Toch bleef deze vraag in mijn hoofd zitten: hoe zorg ik ervoor dat Alex minder plat wordt en meer een personage die ook best een mens zou kunnen zijn?’ Door haar opmerking. Als ik er niets mee had gedaan, had ik het verhaal misschien wel zo naar een uitgever gestuurd en misschien had die het wel afgewezen om deze reden.

Inmiddels heeft Alex een hele uitgebreide persoonsbeschrijving en wordt hij in de herschrijving hopelijk minder plat.

Als schrijver heb je voorkennis

Misschien ben ik een kritische lezer, ik weet het niet. Als ik weet dat mensen echte kritiek willen krijgen, dan geef ik dat als ik het heb. Helemaal als iemand mijn mening over het verhaal vraagt. Dan geef ik mijn mening en die ga ik niet verstoppen in een suikerspin aan lieve woorden. Dus als ik vind dat er voor mij als lezer teveel nutteloze scenes inzitten, dan zeg ik dat ook.

Als schrijver weet je wat er gebeurt – of je hebt een vaag vermoeden. Als lezer weet je niets meer dan wat de schrijver je wilt vertellen. Natuurlijk heb je vast wel een idee wie de moord gepleegd kan hebben in een thriller of weet je heus wel dat de vrouwelijke hoofdpersoon eindigt met de populaire jongen op wie ze een crush heeft (in de standaardgevallen).

Maar je weet niet waarom de moordenaar het gedaan heeft of dat de knappe jongen alleen maar interesse heeft, omdat het vrouwelijke hoofdpersonage een engel is, net als hij. Niet als de schrijver je niets vertelt. Wat als die schrijver er lang over doet om het te vertellen en jij allang afgehaakt bent, omdat er boeiendere boeken zijn?

Is dit belangrijk? Nee? Kill it!

Ik probeer altijd te bedenken in een herschrijving: ‘is deze scene belangrijk? Doet dit ergens toe of is het alleen maar voor de leuk?’ Als het het laatste is, sneuvelt de scene. Soms, niet altijd, want er moeten immers ook leuke scenes overblijven waarin de lezer even op adem kan komen samen met het hoofdpersonage.

Zonde

Ik vind het dan echt zonde als iemand eigenwijs is en niet wil luisteren als ik bovenstaande methode aanraad. Natuurlijk is het een mening – die van mij -, maar realiseer je dat ik een lezer ben en ik van niets weet.

Soms moet je darlings killen om te voorkomen dat de lezer het boek dichtslaat op bladzijde 52 en zegt: ‘Als ze dit boek nou eens herschreven hadden, dan was het goed. Het verhaal is interessant, maar het is veel te langdradig.’

En natuurlijk moeten mensen helemaal niet naar me luisteren, dat is niet wat ik hier wil zeggen. Ik wil alleen maar mensen helpen met een frisse blik en ik vind het oprecht zonde als iemand zich voor de goede kritiek afsluit, terwijl hij of zij wel het talent heeft. En nee, ik wil ook niemand afzeiken, want als ik dat wilde, dan zou ik het wel anders doen.

Aan ‘trut, dit is slecht’ heb je niets en dat mag je wat mij betreft gewoon naast je neerleggen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge