NaNoWriMo #1: Ups & Downs

NaNoWriMo #1: Ups & Downs

Ook dit jaar heb ik besloten om weer elke week een dagboekje bij te houden van wat ik deze week geschreven heb en hoe ik dat ervaren heb. Gewoon omdat ik dat leuk vind.

Eigenlijk hoorde dit blogje gister te verschijnen (iets met schrijfzondag), maar ik werd nogal in beslag genomen door andere dingen, al moet je me niet vragen wat. Dus nu maar een dagje later.

Mijn eerste zin van deze NaNoWriMo

1 november
Yes! We mogen beginnen! Eindelijk! Mijn doel is om vandaag alleen maar te schrijven en zo’n 25.000 woorden te schrijven.
Helaas loopt dat anders en haal ik vandaag maar net de 10.000 woorden. Ook begin ik meteen aan beide verhalen en loop ik met allebei vast. Fijn, dat begint goed.
Eindstand qua woorden vandaag: 10701

2 november
Ik vind mijn verhalen echt niet leuk mee. In onzin kletsen ben ik nog steeds goed, maar de rest is echt verschrikkelijk. Het liefste wil ik in een hoekje huilen. Heel hard graag. Tijdens de write-in vandaag schrijf ik slechts zo’n 600 woorden, omdat het veel te druk is en mijn hoofd dat dan ook wordt. Vandaag wil de prikkelverwerking niet zo lekker.
Eindstand qua woorden vandaag: 5250

Yum!

3 november
’s middags moet ik in Amsterdam zijn, maar ik besluit om al bijtijds te gaan om daar lekker te gaan schrijven bij de openbare bibliotheek. Daar kom ik echt niet in het verhaal. Ik vind mijn verhalen nog steeds ver-schrik-ke-lijk. is november al bijna voorbij? 🙁

Ik trakteer mezelf wel op een warme chocomelk van La Place nu het kan. Ik hou van die chocolademelk, maar helaas: bijna alle La Places zijn weg.
Eindstand qua woorden vandaag: 4451

4 november
Ook op 4 november heb ik het druk, want ’s avonds ga ik naar de Leesbeesten leesclub. Om vandaag weer ergens anders te gaan schrijven, blijf ik op het centraal station van Den Bosch plakken bij de Starbucks. Waar het nog verdraaid koud is ook. Toch schrijf ik er lekker. Bijna 1800 woorden in twee uur. Dat is meer dan dat ik de rest van de dag geschreven heb.
Eindstand qua woorden vandaag: 3230

Ik probeer iedereen te motiveren, terwijl het bij mij niet zo lekker gaat

5 november
Vandaag is het double up day, proberen om het dubbele aan geld te doneren of het dubbele te schrijven. Allebei lukt niet, want ik zit vast in het verhaal.
Eindstand qua woorden vandaag: 4450

6 november
Vandaag heb ik een write-in, maar omdat ik nogal hoofdpijn heb, verwacht ik er weinig van. Toch schrijf ik er uiteindelijk ruim 2000 woorden, iets waar ik erg blij mee ben. In de avond word ik een beetje afgeleid en gaat het minder, maar uiteindelijk gaat het nog best redelijk.
Eindstand qua woorden vandaag: 4541

Stukje van de week:
Hij plofte naast Arabella neer. ‘Waarom hoor je Arie dan uit over of ik naar haar smachtte? Doe je een onderzoek of zo? Naar het gedrag van tweelingbroers die het met iedereen doen en dan hun hart verliezen?’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Niet precies. Ik was gewoon benieuwd hoe dat bij jullie gegaan was.’
‘Nou, zo dus. Ik vond Arie leuk, maar ik kreeg haar steeds maar niet in mijn bed. Uiteindelijk lukte dat. En toen kreeg ik ook te zien wie ze echt is. Niet dat ik dat nog niet wist, maar goed, details.’ Hij trok een gezicht naar me. ‘Eerst wilde ik gewoon met haar bed. En als ik me niet vergis, zusje, wilde jij dat ook.’ De ogen van het andere meisje werden groter. ‘We hebben om je gevochten en ik heb gewonnen. Daarvoor moest ik River wel een gebroken kaak slaan, maar dat had ik best voor je over.’
‘Ach man,’ bromde ik en stak mijn middelvinger naar hem op. ‘Ik heb je laten winnen, omdat ik allang gezien had hoe erg je je hart kwijt was. En omdat Arie hier niet op meisjes valt. Anders had je echt niet gewonnen. Ik heb iets dat jij niet hebt.’
Zijn wenkbrauwen gingen omhoog, net als een mondhoek. ‘En dat is?’
Boobs.’

Deze eerste week was er dus een beetje een met ups en downs. Het ene moment vond ik mijn verhaal supertof, het volgende moment wilde ik er het liefste mee kappen. Maar natuurlijk doe ik dat niet. Ik moet en zal mijn twaalfde jaar ook gewoon halen. Hopelijk heb ik de meest lastige week nu achter de rug.

Eén gedachte over “NaNoWriMo #1: Ups & Downs

  1. Ik vind het echt zo lastig dit jaar. Eerst omdat ik continue het gevoel had dat er iets ronduit mis was met mijn verhaal (yep, het was de hoofdpersoon). Vervolgens werd eerst mijn zoontje vervolgens ikzelf ziek. En nu heb ik en ontsteking in mijn pols die ik moet laten rusten. Gelukkig mag ik mijn verhaal dicteren aan mijn man, maar dat gaat zoooo langzaam. Toch ben ik nog altijd te koppig om de hoop op te geven :’)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge