NaNoWriMo: Waar ben je, muze?

NaNoWriMo: Waar ben je, muze?

Hellweek is voorbij!
We zitten inmiddels halverwege november en dat houdt in dat we Hellweek overleefd/overleeft hebben. Een week vol met geploeter, een gevoel dat het verhaal waardeloos en complete onzin is, een week zonder muze… In week drie zou je muze terug moeten zijn, zou je inspiratie weer moeten komen wandelen vol vernieuwde indrukken van dat weekje Bahama’s. Als je een normaal mens bent dan.

Dat ik het al gehaald heb, wil niet zeggen dat het schrijven ook goed gaat, want dat gaat het niet. Nog steeds niet en daar baal ik van.

Hellweek, maar dan net even anders
Ik heb nog nooit een NaNoWriMo gehad waarin ik braaf in week twee last had van een Hellweek. Nog nooit. Ja, misschien in jaar één, maar dat is inmiddels tien jaar geleden, dus ik durf er niet zeker van te zijn. ik heb niet zo’n goed geheugen dat ik dat nog weet.

Ik heb altijd een Hellweek op dag vier in week één en in week drie. Maar dit jaar heb ik alleen nog maar last gehad van een Hellweek en zijn er helaas nog maar weinig ’Yes! Ik heb een geniaal verhaal geschreven!’ momenten geweest.

Help! Sarcastische Jamie is kwijt!
Misschien komt dat omdat ik sarcastische Jamie een beetje kwijtgeraakt ben. Jamie is dus één van mijn characters – nee joh. Echt? – en hij is het grappigst als hij een beetje sarcastisch is. maar als je die versie onderweg kwijt raakt, is het verhaal lang zo leuk niet. Het lijkt er echter een beetje op dat ik hem weer aan het terug vinden ben en ik hoop heel erg dat ik daarmee ook mijn flow terug vindt. De schrijfflow die ik deze november nog niet gevonden heb en in de laatste twee weken nog terug hoop te vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge