NaNoWriMo: Week 3

NaNoWriMo: Week 3

16-22 november
‘Ik vind mijn verhaal helemaal niet meer leuk. Misschien moet ik maar stoppen.’
‘O, ik vind mijn verhaal zo tof! Ik vind NaNoWriMo weer leuk!’

Het ene moment is het ruziemaken en strugglen dat het een lieve lust is, terwijl het het andere moment het zo uit mijn vingers stroomt. Het voelt een beetje of ik deze maand uit twee persoonlijkheden besta.
Mijn eigenlijke verhaal voor november loopt trouwens voor geen meter, het andere schrijft over het algemeen erg snel en makkelijk weg.

Inner editor met glitterhandschoenen
Wel heb ik vastgesteld dat mijn inner editor (mijn innerlijke criticus) uit de kast ontsnapt is waar ik hem al jaren in bewaarde en dat hij nodig weer opgesloten moet worden . O, en dit venijnige mannetje dat roept ‘Je verhaal is stom! Doe eens béter je best. Is dit alles dat je kunt?’ draagt glitterhandschoenen en ook een tiara. 

Stukje verhaal

En omdat ik deze week eigenlijk weinig te vertellen heb, heb ik besloten om een stukje van mijn verhaal van afgelopen week te delen.
Het verhaal gaat over Arabella (de ik-persoon) en Riley die aan het bowlen zijn. Het is niet mijn oorspronkelijke verhaal voor deze maand, maar dit schrijft op dit moment het lekkerste weg.

Dit keer was ik het die glimlachte en mijn armen nog wat steviger om me heen klemde. Even keken we elkaar aan en toen draaide hij zijn hoofd weg om de bal te gooien. Het leek wel op een film die in slowmotion afgespeeld werd, zo traag leek de bal naar voren te gaan. Met een doffe dreun kwam de bal tegen de pins aan en ademloos keek ik toe hoe er één, twee, vier, acht, tien omgingen.
’Sorry, babe. Je hebt je talent vast aan mij gegeven. Ik ben je er dankbaar voor.’
Zijn zelfvoldane blik ontging me niet toen hij langs me liep en naar het computerscherm staarde met een gelukzalige glimlach. Ik beet op mijn lip en pakte dit keer een groene bal die iets zwaarder was als de andere. Ik moest al die pins nu omkrijgen en ik zwaaide mijn arm iets meer naar achteren. Zoals wat ik Riley had zien doen.
’Twee pins om. Niet slecht, babe.’
Ik trok de bal bijna agressief uit zijn hand en dit keer smeet ik de bal met zoveel in de richting van mijn wit met rode vijanden dat hij bijna over de baan stuiterde en met een zacht geluidje ging er nog een kegel om.
’Drie.’
Hij haalde een hand door mijn haar en sloeg een arm om mijn middel om me naar zich toe te trekken en ik deed een poging om me los te wurmen.
’Je had er drie om.’
’Dat wéét ik, Riley. Dat hoef je echt niet te zeggen.’ De irritatie was hoorbaar in mijn stem en het was duidelijk dat hij het ook hoorde, want hij grijnsde breed.
’Ben je een beetje boos, Arabella? Ben je een beetje boos dat ik wel een strike kan gooien en jou dat niet lukt?’ Hij liet zijn tong langs zijn lip glijden en likte toen langzaam over zijn piercing. Ik keek zwijgend toe, maar ik schudde wel mijn hoofd. Terwijl hij de bal pakte, bleef hij me aankijken en ook toen hij naar de baan liep, deed hij dat. Ik liep naar hem toe en ik stond naast hem toen hij de bal gooide.

4 gedachten over “NaNoWriMo: Week 3

  1. Ha ik zou die innerlijke criticus best wel een keer willen ontmoeten! Iemand die een tiara en glitterhandschoenen draagt… Die zou ik graag willen zien! Ben benieuwd wat de rest van zijn kledingstijl is 😀

    Leuk stukje trouwens en veel succes in de laatste week!

  2. Ik ben erg benieuwd naar de rest van je verhaal. Ik heb nu echt een hekel aan mijn eigen verhaal. Ik wil het verhaal het liefst helemaal omgooien maar heb mezelf streng toegesproken. Ik maak het nu af en daarna ga ik wel beginnen met herschrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge