Schrijfzondag: Darling, I’m already dead

Schrijfzondag: Darling, I’m already dead

Mijn vingers gleden over de snaren en langzaam stroomden de noten mijn oren in, namen ze in mijn hoofd de meest belangrijke plaats in. Met gesloten ogen toverde ik de ene na de andere kleur uit het instrument. Mijn vingers toverden er net een A uit toen het ineens stil was in mijn kamer. De stilte sloeg op mijn oren en met een ruk hief ik mijn hoofd. Ik keek recht in een paar hemelsblauwe ogen. Zacht zette ik de basgitaar op de grond, in zijn standaard. Ik balde mijn vuisten en kwaad keek ik naar de jongen. Het liefste wilde ik hem een klap geven. ’I’ll kill you,’ siste ik woest.
Zijn gezichtsuitdrukking veranderde niet. Het enige dat anders was, was zijn glimlach. Een hele brede lach die gepaard ging met een hoop witte tanden. ’Darling, I’m already dead.’ Hij beantwoordde mijn opmerking in het Engels en ik rolde met mijn ogen. Ook kuchtte ik om mijn punt duidelijk te maken, maar hij leek er niet beledigd door te zijn.
I’m so dead.’
’Ja, en weet je waarom? Omdat je me lastigvalt als ik bezig ben,’ gromde ik en verder negeerde ik hem door de gitaar uit de versterker te trekken. ’Dan ben je inderdaad zo dood, ja.’ Dat zei ik wel.
’Ach, zusjelief. Doe nou niet zo boos. Zou je ook boos zijn als ik Nathan was?’
‘Nee, want dat zou ik weten.’ Mijn gedachten schoten naar mijn tweelingbroer die me beter kende dan wat dan ook, die ik beter kende dan mijn eigen schaduw.
‘Sinds wanneer heb je die lippiercing trouwens? Wilde je je oudere broer graag nadoen?’ Bij die laatste woorden draaide hij het ringetje in zijn neus heen en weer. Het was Jamies handelsmerk geworden: de knappe, slungelige, Nederlandse jongen met de neuspiercing.  
Mijn vingers schoten meteen naar het ringetje, alsof het voor mij ook de eerste keer was dat ik het voelde.
‘Nee, daarom ben ik niet dood. Ik speel een vampier, weet je nog? ‘Hollands Heetste Hunk Speelt Vampier in Bestsellerverfilming’,’ citeerde hij een kop uit een van de vele artikelen over hem van jaren geleden.
Opnieuw rolde ik met mijn ogen. Mijn broer Jamie was inderdaad bekend geworden door een verfilming van een zeer succesvol boek, maar inmiddels had hij veel meer films op zijn naam, stuk voor stuk kaskrakers. Chasing Stars, Dreaming Butterflies, en nog meer films. Ik had ze niet allemaal gezien, omdat het mijn stijl niet zo was. En dat mijn broer erin zat, vond ik niet meer zo boeiend. Voor ons voelde het gewoon, het was al jaren zo tenslotte. We waren er inmiddels wel aan gewend dat Jamie bekend was en dat we hem nauwelijks nog zagen.
‘Vampiers zijn niet dood, zusjelief.’
‘Ze leven anders ook niet,’ kaatste ik terug. ‘Ze hebben geen hartslag, geen bloedsomloop. En noem me geen zusjelief, dat klinkt stom.’
‘Ik had dat anders wel.’
‘Jij speelde er eentje, dat is heel wat anders, Jamie. Dat betekent niet dat je ook echt dood bent. Maar als je niet mijn kamer uitloopt, ben je dat wel.’ Ik begon mijn broer in de richting van de deur te duwen en de overloop op. Hij liet het toe. Toen hij nog op de overloop stond, herhaalde hij de woorden. ’Darling, I’m already dead.’

Eén gedachte over “Schrijfzondag: Darling, I’m already dead

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge