Schrijfzondag: Zwakke schakels

Schrijfzondag: Zwakke schakels

Deze week geen prompt, maar een stukje van een verhaal van mij waar ik net aan begonnen ben. Het is een deel drie in een serie, maar je kunt dit deel ook zonder de andere twee lezen. Je kunt ze trouwens alledrie op Wattpad vinden.

River

Met gesloten ogen liet ik de muziek tot me doordringen. Elke liefkozing van een gitaarsnaar zorgde voor ontploffingen van regenboogkleurige vlinders in mijn maagstreek.
Een harde por in mijn rug haalde me uit mijn trance en ik draaide me om. Achter me stond een klein blond meisje met een brutale grijns om haar mond en een hele ijzerwinkel aan piercings in haar gezicht. Ik trok een van mijn wenkbrauwen naar haar op.
‘Ik kan niets zien,’ zei ze. Ze had een hese stem, alsof ze teveel gefeest had op de hockeyclub. Alleen zag ze er niet uit als zo’n meisje met al die ringetjes en knopjes in haar gezicht. Even keek ik naar haar gezicht, naar haar mond die niet langer lachte. Was ze serieus of was het een smoes om mij aan te spreken?
‘Dan heb je pech, dan moet je maar eerder komen.’ Ik draaide mijn hoofd weg van haar. Toch bleef er een vervelend gevoel over als een bal in mijn maag. Schuldgevoel. Het gevoel waar ik maar al te vaak last van had. Naar mijn ouders toe, naar mijn broers. Alleen ik liet het niet merken. Nooit. Want je zwakke punten laten zien, maakt je de zwakste schakel en iedereen weet wat er met die mensen gebeurt. Verstoting.
‘Doe niet zo flauw,’ mompelde de blondine, ‘Ik heb geen kaartje gekocht om jouw haren te zien.’ Er volgde nog een por, een zachtere dit keer. Hier had ik dus een hekel aan: kabouters die te laat kwamen om vooraan te staan, maar vervolgens boos waren op de gehele bevolking die langer was dan een meter zestig.
Met een ruk draaide ik me om. ‘Zoals ik al zei: dan had je maar eerder moeten komen. En als je je tijd niet aan wachten wilt besteden, dan moet je niet zeiken als je niets ziet. En daarbij is mijn haar geweldig.’
Langzaam liet ik mijn ogen over haar heen gaan, in een poging om haar te intimideren, bang te maken, zodat ze haar mond zou houden. Bij haar volle borsten liet ik mijn ogen even extra lang hangen. Expres. Toen ik bij haar gezicht aan gekomen was keek ik haar recht aan en trok een van mijn mondhoeken op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge