Schrijfzondag: Pannenkoeken

Schrijfzondag: Pannenkoeken

‘Je bent nog steeds hier en je maakt nog steeds pannenkoeken?’
Het antwoord was een spottende snuif, eentje die niet zou misstaan bij Grumpy Cat. Als die zo kon snuiven dan, op een menselijke manier.
‘Dat jij je gedraagt als een klootzak, wil niet zeggen dat ik er ook eentje ben, bro.’
Hij haalde een hand door zijn blonde haar dat rechtop bleef staan en keek naar de pan met de halfaangebrande pannenkoek erin. ‘Je zou weg moeten gaan, Jonah. Wat doe je hier nog? Ik heb je weggestuurd. Ik zou de politie kunnen bellen voor huisvredebreuk.’
Jonah draaide zich om, de pan in zijn hand. ‘Dat zou ik kunnen doen, Luke, maar ik weet dat het door de drank komt dat je zo gemeen bent. Het komt door de kater die nog hier zit.’ Bij het woord ‘hier’ tikte hij op zijn hoofd. ‘Ik weet dat je net een vals, gemeen kreng bent als je een avondje gezopen hebt. Een keer water zou je geen slecht doen.’
Opnieuw ging er een hand door blond haar en Luke zakte op een van de gammele stoelen neer die in de armoedige studentenkeuken stonden. Verf bladderde van de muren en iemand had ooit iets vets tegen het plafond gegooid, want daar zat nog steeds een plek. Niemand had ooit de moeite genomen om te witten. De kastjes waren vet en de tegels op de vloer bespat met vlekken waarbij je je niet af wilde vragen wat het was.
Nu zijn beste vriend zijn kater benoemd had, kreunde Luke zachtjes. Misschien had hij inderdaad een hangover en hij werd daar inderdaad nooit de vrolijkste van. Misschien had hij Jonah niet uit moeten schelden voor ho toen hij het vreemde meisje op de gang tegengekomen was in alleen een boxershort.
‘Sorry, man,’ bromde Luke, ‘Misschien heb je gelijk.’
‘Ik heb altijd gelijk.’ Zijn vriend grinnikte en keerde de pannenkoek om alsof het hem geen moeite kostte. ‘Dat weet je toch? En als je dat nog niet wist, heb ik liever dat je daar je excuus voor aanbiedt.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge