Schrijven: Emotie in je verhaal

Schrijven: Emotie in je verhaal

Schrijven: het is niet zo gemakkelijk als het soms lijkt. Nu wil niet iedereen zich verbeteren. Sommige mensen schrijven alleen voor de lol of bijvoorbeeld alleen in hun dagboek en vinden het wel goed zo. En natuurlijk is dat helemaal prima.

Toch zijn er ook meer dan genoeg mensen die wel iets willen bereiken. Van een heel actief Wattpad-account tot aan de nieuwe J.K. Rowling worden: ambities genoeg. Alleen met ambities groeit ook het besef dat je niet zomaar de nieuwste Harry Potter schrijft. Al kun je een andere, overbekende serie eigenlijk niet evenaren wat mij betreft, maar er zijn genoeg mensen die ermee strooien.

Personages zijn net mensen

We zijn mensen en mensen hebben emoties. Personages wil je zo levensecht mogelijk op papier krijgen en dat betekent dat ze niet perfect zijn. Dus je personage Mira weet niet altijd meteen wat ze moet zeggen op de flauwe opmerkingen van buurjongen Alex.
En misschien eet Alex ‘s nachts wel een pot Nutella leeg, omdat hij zich gewoon niet kon beheersen. En heeft Alex’ beste vriend Aiden een drankprobleem en drinkt in zijn eentje de wijnkelder van zijn vader leeg.

Personages hebben drijfveren, willen iets bereiken in het leven en het is aan jou om dat te vinden. Het is aan jou om die emoties op papier over te brengen. Wat voelen ze als ze boos zijn? Hoe breng je dat over?

Best pittig

Ik zal niet ontkennen dat ik dat ook pittig vind. Zelf ben ik autistisch, dus ik zie niet altijd alle emoties. Mij ontgaan dingen als ik een gesprek heb met iemand. Zo vind ik het moeilijk om en op bijvoorbeeld taalkeuze en lichaamstaal te letten tijdens een gesprek, omdat ik afgeleid wordt door allerlei externe factoren en dat dus niet goed gefilterd binnen krijg. Accenten? Ik hóór ze vaak helemaal niet, omdat mijn hoofd op een andere frequentie ingesteld is.

Toch zijn mijn personages niet autistisch en dus zal ik dat over moeten brengen op de een of andere manier. Maar schrijf dat maar eens op, zodat het voor de lezer ook duidelijk is. Voor mij is dat harder werken dan voor mensen met hersenen die wel functioneren zoals zou moeten. Toch weet ik dat ik het moet doen als ik ooit uit wil geven, als ik wil doen wat ik moet doen. Soms is schrijven meer dan alleen ‘een leuke zin op papier zetten’, maar echt een kwestie van zweet en tranen, heel veel tranen.

L-l-lijstjes

Sinds een tijd maak ik gebruik van lijstjes. Ik heb er eentje voor: angst, woede, verdriet en blij. Niet voor alle emoties heb ik evenveel, vooral die voor angst is heel lang. De rest vind ik wat lastiger. Natuurlijk kan ik die lijsten hierin gooien, maar dan wordt het blog mega lang, dus ik heb het in een bestandje op Google Docs gezet. Iedereen kan erin kijken. Hier vind je de lijst. Veel emoties overlappen elkaar natuurlijk ook, dat maakt het lastig.

Soms heb ik het gevoel dat ik emotie mis in een stuk. Daar heb ik een vragenlijst voor gemaakt en aan de hand daarvan probeer ik te peilen wat ik mis, wat erin zou moeten en wat er nu niet instaat. Ook deze heb ik in Google Docs gezet. Zowel een voorbeeld als een lege vragenlijst. Het voorbeeld staat hier en de lege vragenlijst vind je hier.

Ik hoop dat jullie wat aan dit stuk hebben. Of nog beter: dat jullie nooit moeite hebben met het schrijven van emoties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge