Schrijven: Statisch schrijven

Schrijven: Statisch schrijven

Als je op mijn blog komt, heb je heel waarschijnlijk interesse in boeken, want daar draait een groot deel van mijn blog om. Of schrijven natuurlijk, al is dat een kleiner deel. In elk geval ga ik er vanuit dat mensen die hier komen met in elk geval één onderwerp iets hebben.

Statisch schrijven: huh?

Veel mensen denken nu: ik heb geen idee waar je het over hebt, hoor. En dat kan ik me goed voorstellen. Tot zo’n jaar geleden had ik er ook nog nooit van gehoord wat het precies was. Statisch schrijven is eigenlijk niets anders dan elke keer met hetzelfde woord beginnen. Vaak is dat de persoonsvorm waarin je schrijft. De eerste persoon (ik) of de derde persoon (hij/zij of de naam). Op die manier krijgt een zin steeds soort opbouw.
Het is belangrijk dat je afwisselt met je zinnen. Niet alleen met je eerste woord, maar probeer ook om lange en korte zinnen met elkaar te combineren.

Voorbeeld statisch geschreven, eerste persoon

Ik lachte naar Desiree. ‘Ik heb het niet gedaan, dat zou jij moeten weten, Dees.’ Ik rolde met mijn ogen naar mijn beste vriendin die me met samengeknepen ogen aankeek, ervan overtuigd dat ik haar armband gestolen had. Ik wist zeker dat het niet mijn schuld was. Ik had het niet gedaan.

Voorbeeld statisch geschreven, derde persoon

Sofie keek haar aan zonder te lachen. Sofie was ervan overtuigd dat er in de zee achter haar dolfijnen en walvissen zwommen. Sofie had dat zelf gelezen in de reisbrochure die weken op tafel geslingerd had.

Dit leest totaal niet fijn. Natuurlijk is dit nogal overdreven, want de meeste schrijvers gooien er af en toe wel een zinnetjes tussendoor dat anders is. En heb je dit ooit weleens in een boek gezien?

Statisch schrijven zorgt ervoor dat de tekst niet vloeiend loopt en dat je het gevoel hebt dat je na elke punt een pauze in moet lassen met lezen. Overigens moest ik bij bovenstaande stukjes nog mijn best doen om zo statisch mogelijk te schrijven.

Hoe ik het zou doen

Bovenstaande voorbeelden zijn dus nogal overdreven. Zelf zou ik het heel anders doen nu, maar vroeger schreef ik ook wel een beetje zo. Niet dat ik mezelf nu zo’n autoriteit vind op het gebied van schrijven, maar door veel oefenen heb ik toch wel een beetje tekstinzicht gekregen. Zelfs bij blogs probeer ik niet al te statisch te schrijven en te variëren.

Ik heb bovenstaande voorbeelden erbij bij gepakt, maar dan zo herschreven dat het niet statisch is.

Voorbeeld eerste persoon

Ik lachte naar Desiree. ‘Ik heb het niet gedaan, dat zou jij moeten weten, Dees.’ Waarom beschuldigde mijn beste vriendin me van diefstal. Haar ogen waren samengeknepen, terwijl ze naar me keek. Dat ze ervan overtuigd was dat ik haar armband gestolen had, was duidelijk. Toch had ik het niet gedaan, dat wist ik zeker.

Voorbeeld derde persoon

Sofie keek haar aan zonder te lachen. Dat er in de zee achter haar dolfijnen en walvissen zwommen, daar was ze van overtuigd. Ze had het immers zelf gelezen in de reisbrochure die weken op tafel geslingerd had. Daar zouden toch geen onwaarheden in staan?

Hoe je het kunt voorkomen

Natuurlijk zijn er ook manieren hoe je kunt voorkomen dat elke zin in je verhaal met hetzelfde woord begint. Of dat ik nou ‘ik’ is of een ander woord: je kunt het gelukkig voorkomen.

1. Lees je stuk na
Het is misschien een inkoppertje, maar wel een hele belangrijke. Op het moment dat je lekker aan het schrijven bent en in die schrijfflow zit, lijkt het of het vanzelf uit je vingers komt en of je totaal geen moeite hoeft te doen om het eruit te laten komen.

2. Laat een ander je stuk nalezen
Een ander iemand ziet vaak fouten die jij niet gezien had, omdat hij/zij anders in de tekst staat. In jouw hoofd is alles duidelijk, maar in die van een ander is het dat niet. Iemand anders zal ook eerder zien als zinnen steeds hetzelfde beginnen.

3. Lees je verhaal op een andere manier
Print het uit, maak er een ebook van, laat het voorlezen als audiobook, lees het zelf hardop voor. Allemaal manieren om fouten te ontdekken en te ontdekken dat drie zinnen achter elkaar met ik beginnen misschien toch wel iets teveel van het goede is. 

4. Schrijf veel en lees veel
Nog zo’n logische tip, maar wel een heel belangrijke. Hoe meer je schrijft, hoe beter je je tekst aan gaat voelen en wat je wel en niet moet doen. En kijk hoe andere schrijvers het doen. Zelf doe ik dat ook regelmatig, want ik weet ook nog lang niet alles.

Schrijven is soms denken aan heel veel dingen, maar er is één ding het allerbelangrijkste: Heb plezier in wat je doet, in wat je schrijft. Laat dat door niemand afnemen.

Eén gedachte over “Schrijven: Statisch schrijven

  1. Mooi en duidelijk stuk, Liz! Zelf heb ik hier eigenlijk nooit eerder bij stilgestaan, dat mensen op die manier ook (zouden) kunnen schrijven. Ik probeer het zelf zoveel mogelijk te vermijden, omdat ik het inderdaad niet prettig vind lezen – en vaak is ook wel duidelijk wie je bedoelt, als je de persoon die eerst genoemd is, vervolgens met ‘hij’ of ‘zij’ aanduidt. Lijkt mij. Maar ik moet ook nog veel leren 😉 zolang er plezier blijft bestaan in het schrijven, is het goed! Op welke manier dan ook, dat is voor iedereen verschillend 🙂
    Ivette onlangs geplaatst…Het is bijna zover… ik ga het weer doen!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge