Het was tijd om hem op te warmen.
“Goedemorgen, sexy,” fluisterde ik, terwijl ik mijn ogen opende en mijn hoofd naar hem toe draaide. Ook hij lag op zijn rug. Hij was nog in diepe slaap; zijn ogen waren gesloten en zijn donkere wimpers rustten op zijn wang. Ik richtte me half overeind op een elleboog en boog mijn gezicht over hem heen om hem een kus te geven.
Zijn lippen voelden koud aan.
“Matt?”
Maar Matt die normaal gesproken atlij zo licht sliep dat hij al wakker schrok van Purr wanneer ze zachtjes op het bed sprong, bleef bewegingsloos liggen. Ik legde mijn hand op zijn gezicht, maar ook zijn wangen waren koud. Ik schudde hem heen en weer, maar nog steeds reageerde hij niet.
112 bellen, schoot het door me heen. Nu!
Maar mijn hoofd was te verdoofd om te geloven dat dit echt gebeurde. Alles vond plaats in slow motion. Wazige beelden die niets met dit moment te maken hadden dansten door mijn hoofd. Visioenen van Matt die in de keuken een ontbijtje voor ons maakte en dat samen met mij in bed opat.
“Matt!” riep ik.
Maar hij bleef liggen, stil. Doodstil, fluisterde een stem in mijn hoofd, maar ik drukte de gedachte zo hard als ik kon weg.

Uit: Oversteken van Judith Visser
Lees ook mijn review erover op Ciao-shopping. Daar ben ik uitgebreider.

Ik kan in elk geval zeggen dat dit boek het beste is dat ik de afgelopen tijd heb gelezen. En bij dit stukje hoor ik Judith voorlezen (ze las dit o.a. voor op Manuscripta), dus dat is ook best grappig haha.

Ik zal proberen om zo nu en dan een boekentip te geven

Helaas, helaas heb ik niet gewonnen met de chicklitwedstrijd. Somber ben ik niet en ook eigenlijk niet teleurgesteld. Ik kreeg als commentaar:
“In De juiste keuze maken we kennis met de vriendinnen Ashley en Merel en hun hectische leven. Het manuscript leest vlot en lekker door. Met De juiste keuze is een echte chicklit geschreven.”
Ik ben tevreden met het juryrapport. Vooral omdat dit mijn eerste chicklit ever is. Het is nog niet afgelopen met dit verhaal hoor. Hij gaat hoe dan ook naar een andere uitgever (Ik zit te denken aan Ellessy, The house of books (jaaa een grote) en/of Zomer&Keuning). Maar voorlopig nog niet. Eerst laat ik hem een maandje minimaal liggen voor ik aan het herschrijven ga beginnen. De top 5 is ook al een hele eer en ik gun het de winnares (helaas was ze er niet) van harte.
Het heeft me in elk geval een 8,5 (voor school), 1.5 studiepunt, 2 gratis Manuscriptakaartjes en 4 boeken opgeleverd. O, en ook nog een chicklitmanuscript. Dus ik ben tevreden!

Wat foto’s van Manuscripta:

Dikkie Dik

Een signerende Francien Oomen van de ‘Hoe overleef ik’ reeks.

Die man in dat streepshirt lijkt trouwens lol te hebben.

Nicci Gerard en Sean French (oftewel: Nicci French) aan het signeren

Helaas heb ik ze niet zien optreden

Een bellenblazende Regenboog op de stand van De vier Windstreken

De voorleescoupe.

Was interessant om er eens rond te lopen en schrijvers in het ‘wild’ te zien. Zag ook nog een van de jakhalzen lopen: Frank Evenblij. Ik vond de lezing over debuteren met onder andere Emma Fasol en Leon Verdonschot errug interessant! Heb daar heel wat minuten opgenomen voor mijn radiominuut (we moeten een radiominuut inleveren). Zitten superveel mooie quotes in. Nu wordt het darlings killen. Gelukkig deden ze TOTAAL niet moeilijk over de marantz.

Ook vond ik de lezing met Judith Visser erg leuk. Maar dat komt ook omdat Judith Visser op een forum zit waar ik ook zit. Heb meteen Oversteken door haar laten signeren! Ben erg benieuwd naar Oversteken. Eerst nog 2 andere boeken uitlezen.

Ik had trouwens een kaartje met genodigde. Beter dan met bezoeker gna

Ik raak weleens het een en ander kwijt. Daar is ook niets vreemds aan in mijn wereld. Het is juist vreemd als ik een dag niets kwijt ben. Pennen, mijn iPhone, parfum, de muismat. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik raak het kwijt. Totnutoe was het eigenlijk altijd kwijt in huis en niet daarbuiten. (Op de agenda die ik in de derde kwijtraakte en die de docent een halfjaar (!!!) in zijn la heeft gehad). Maar vandaag was ik hetgene kwijt wat een van de belangrijkste dingen is. Mijn portemonnee!

Ik dacht dat ie thuis zou liggen, zoals wel vaker, maar dat leek niet het geval. Toen begon de paniek lichtelijk toe te slaan en ik kreeg een helder moment. Ik moest hem in de bibliotheek hebben laten liggen na mijn werk (dat is nu echt afgelopen en ik heb lekker centjes bij elkaar geharkt) in het kastje van het station waarop ik werkte. Dat moest wel. De paniek werd groter toen het kastje leeg was op de computer en de stekkerdoos na. Ook bij de balie had niemand hem gezien. Hij moest dus toch thuis liggen!

Wat denk je? Hij lag niet thuis en toen begon ik toch echt te hyperventileren. In gedachten telde ik de schade bij elkaar op voor het kwijtraken: ID, schoolpas, bonuskaart, IKEAfamilykaart, twee ECIkaarten, tien euro, een setje neuspiercings. Hij was echt niet in huis! Toen kreeg ik een Eurekamoment en ik besefte me dat hij dus wel in de bibliotheek moest liggen, maar op een andere plek. Ik had de zak waar mijn portemonnee in zat meegenomen naar achteren, naar de personeelsvertrekken in de pauze. En daar stond de plastic zak keurig te wachten met inhoud! Ik kon wel door de bibliotheek rollen van blijdschap. Er bestaan nog wel eerlijke mensen.

p.sje: ik zit bij de 5 beste chicklits! 6 september op Manuscripta rond 15 uur weten we de winnaar.