15. Kalk op je hoofd

15. Kalk op je hoofd

15. Kalk op je hoofd

‘Wat doen we hier? Moet ik toekijken hoe jij me ontvoert, hoe jij de ruimte checkt?’
Hij schudde zijn hoofd. ‘We kijken wat er daarna gaat gebeuren. O, en we komen onszelf tegen, maar dat moet je negeren.’
‘Weet jij wat er gebeurd is?’
Hij haalde zijn schouders op, maar hij kneep nog een keer in haar vingers. Toen zag ze zichzelf in Jamies armen liggen. Ze was bewusteloos en dat schokte haar, ook al wist ze het al. Het was ook ontzettend vreemd om zichzelf te zien liggen in de armen van de jongen die naast haar stond. Het was alsof ze in iemands leven gluurde of naar een opname van zichzelf keek.
‘Sorry, Isa,’ fluisterde de andere Jamie tegen het meisje in zijn armen. ‘Ik hoop dat je het me kan vergeven.’
De huidige en meest recente Jamie negeerde haar blik en keek haar niet aan, maar hij keek strak voor zich uit.
‘Jamie?’
‘Sssh!’ zei hij en maakte een gebaar naar het tweetal. Die Jamie stond nog steeds met haar lichaam in zijn handen en drukte een kus op haar wang voor hij verdween. Nu waren ze weer alleen in de ruimte en in het verleden. Ze was terug gegaan in de tijd! In de tijd! Iets dat onmogelijk was en toch stond ze hier.
Ze opende haar mond opnieuw en toen voelde ze hoe de vloer onder haar begon te trillen, terwijl er barsten verschenen in de tegels. Het voelde als een aardbeving, maar dat wist ze niet zeker. Ze had er nog nooit één meegemaakt.
’Hoort dit bij tijdreizen?’ vroeg ze en Jamie schudde zijn hoofd vlak voor de spiegels met oorverdovend gerinkel van de muren vielen en in stukken braken.
Ze kneep harder in zijn hand en hij kneep terug. Het was geruststellend.
De vloer begon harder te trillen en nu verschenen er ook scheuren in het pleisterwerk op de muren, het gestucte plafond. Toen voelde ze gruis op haar hoofd. Een stuk kalk had losgelaten en was op haar hoofd uiteengespat midden tussen haar bruine haren.
Ze hoorde iemand haar naam roepen.
Alex!
Ze wilde roepen tegen Alex dat het goed was, dat het in de toekomst goed zou komen. Dat zou ze beslist gedaan hebben als Jamie haar bovenarm niet in een ijzeren greep gehouden had.
‘Je mag de tijd niet veranderen,’ hoorde ze hem in haar hoofd zeggen.
Toen knipperde en was ze terug in zijn slaapkamer, naast de stapel kleding.
Jamie stond naast haar, haar hand in die van hem. In de deuropening stonden Alex en Suzie die allebei zeer geschokt keken. Suzies ogen leken te groot voor haar gezicht en ze deed Isa aan Nick denken. Hij kon precies zo kijken.
‘Je…jullie…jullie…’ stamelde Suzie en ze leek niet meer uit haar woorden te komen.
‘Ja, we waren weg en nu zijn we er weer,’ zei Jamie met een brede lach.
Het meisje zweeg en keek hen alleen maar met grote ogen aan. Ze was overduidelijk in shock.
Alex was niet in shock. Alex was boos. Heel erg boos. ‘Jullie zijn zonder mij gegaan!’ Hij schudde ongelovig zijn hoofd. ‘Ik wilde ook mee!’
‘Sorry, Alex. Maar treur niet, we zullen nog heel wat uitstapjes maken komende tijd. Jij en ik, Isa en ik, jij, ik en Isa. Jullie reizen de eerste paar keer met mij mee. Protocol.’
Jamies woorden hadden niet geholpen, Alex zag er nog steeds woest uit. Woest en een beetje bang. Ze opende haar mond om wat te zeggen toen haar telefoon rinkelde en ze haalde hem uit haar zak. Ze zag dat ze vier gemiste oproepen had. Van Iris en Carly twee en Alex eentje. Ook nu belde Carly weer, maar ze negeerde het telefoontje en keek Jamie aan.
‘Wat was dat met die aardbeving?’ vroeg ze toen.
‘Aardbeving? Ik heb niets gevoeld,’ zei Alex verbaasd en ook Suzie zei dat ze het niet gevoeld had. Isa wist dat ze niet gek was en dat ze spiegels van de muren had zien vallen en kalk in haar haren had nota bene!
‘Ik wist niet dat Amersfoort op een breuklijn ligt of heb ik niet goed opgelet bij Aardrijkskunde?’
Jamie schudde zijn hoofd. ‘Er was geen aardbeving, maar het toilet is ingestort. Ik zei al dat Isa in gevaar is en dat is ze nog steeds.’
Opnieuw voelde ze haar telefoon trillen.
‘Ik snap echt niet hoe dat toilet nu zomaar in kon storten! De school is niet eens oud of zoiets.’
‘Het was vast een bom,’ zei Alex grijnzend. ‘Ze willen jullie twee opblazen, omdat ze weten van jullie relatie en het schandelijk vinden dat jullie iedereen bedriegen.’
Jamie schudde zijn hoofd. ‘Het kan geen bom zijn. Misschien is het gebouw gewoon echt slecht gebouw. Misschien moet je maar opnemen,’ zei hij toen en hij knikte naar Isa’s handen.
‘Carly,’ zei ze toen ze opnam.
‘Waarom nam je niet eerder op? Waar ben je?! Iris en ik hebben je overal lopen zoeken, maar we konden je nergens vinden!’
Carly klonk hysterisch, echt hysterisch en Isa schrok er een beetje van. Haar vriendin was een hysterica, maar niet zoals dit.
‘Jij ging naar het toilet en niemand heeft je meer gezien! Alex ging je nog zoeken…’
De woorden ‘Maar die is ook verdwenen’, bleven onuitgesproken hangen. Isa had hem inderdaad horen roepen dus.
‘Alles goed met je?’
Ze knikte en Carly grinnikte. ‘Isa! Het is nog altijd geen beeldtelefoon! Dat moet je echt eens afleren!’
‘Misschien moeten we dan minder Skypen, daar zie je het wel.’
Jamie keek haar geamuseerd aan, terwijl ze weer op de rand van zijn bed was gaan zitten. Ze had zich de eerste keer in de slaapkamer van een jongen toch anders voorgesteld.
Ze kwam weleens bij Alex op de kamer, maar dat was anders. Alex woonde een deur verder. Ze klopte wel altijd braaf op de deur sinds ze een keer naar binnen gestormd was en hem aan had getroffen in alleen een boxershort en met verward slaaphaar. Hij had zich niet ongemakkelijk gevoeld, want hij had enthousiast naar haar gelachen, maar sinds die tijd klopte ze even braaf op de deur. Ook als ze haar kleding kwam halen.
De schoonmaakster verwisselde namelijk vreemd genoeg Isa’s kleding weleens met die van Alex.
Vaker miste zij echter iets en dan zocht ze in de akelig nette kast van haar stiefbroer.
Gelukkig bleef een gênante uitwisseling van kanten hipsters voor boxershorts met stripfiguren uit. De vrouw dacht blijkbaar niet dat Alex in zijn vrije tijd graag in kanten ondergoed doorbracht.
Gelukkig niet!
Isa kon al door de grond zakken van schaamte als ze daaraan dacht.
Zou het een teken zijn dat de vrouw vond dat de kleding van Isa te jongensachtig was? Het waren dan wel geen jurkjes die ze droeg, maar een spijkerbroek met borduursels op de kontzakken was niet mannelijk en niets voor Alex.
‘Op Jamie’s bed,’ zei ze onzeker en ze had er onmiddellijk spijt van toen haar vriendin begon te schreeuwen.
’Jemig, je wordt bijna bedolven onder een hoop puin en dan ga je naar je vriendje! Zijn zijn ouders er?’
‘Eh…’
‘Je doet het toch wel veilig toch? Van de eerste keer kun je ook zwanger raken! En nee is nee!’
Ze ratelde zo snel dat Isa haar vriendin nauwelijks kon volgen. ‘Wat doe ik veilig?’ vroeg ze tenslotte schaapachtig toen er een pauze viel.
‘Wat denk je?’
‘Chocolademelk maken?’ opperde Isa, al wist ze heus wel waar Carly op doelde. Ze was zestien, geen zes.
‘Seks, Isa. Wat doe je anders met je vriendje?’ Ze wist zeker dat Carly op dit moment met haar ogen rolde. Ze zou er tweehonderd euro om verwedden.
‘Huiswerk maken, een boek voorlezen, een ijsje eten…’
Carly zucht overdreven. ‘Laat ook maar. Je neemt me in de maling.’
‘Het is leuk dat jij in elk geval niet overdreven gaat stotteren als het over seks gaat.’
Ze wist dat ze de aandacht van beide jongens nu had, maar negeerde het.
‘Je hoeft niet bang te zijn, we zijn niet alleen. Er is nog een jongen.’
‘Isa!’ Carly hapte naar adem. ‘Dat meen je niet, toch?’
Ze kon er niets aan doen, maar ze moest grinniken om de reactie van haar vriendin. ‘Wees niet bang, die twee jongens zijn mijn… vriendje en Alex. Niet dat je het aan gaat, maar ik ben hier, omdat Jamie me op het schoolplein vond, volledig in de war. Hij vond het een goed idee om me mee te nemen,’ loog ze.
Carly zweeg en Isa meende op de achtergrond geschreeuw te horen. Misschien was het haar moeder die iets van haar dochter wilde. Carly moest altijd allerlei klusjes doen.
’Sorry. Ik moet ophangen. Mijn moeder moet nog eieren hebben en ik moet nog een stukje voor de schoolkrant tikken en… ‘
‘Ik hoor het al,’ zei Isa lachend. ’Je hebt het druk, maar je wilde even weten of alles goed met me was. Ja, alles is goed met me. Als ik met mijn vriendje naar bed ga, zal ik het veilig doen. Doei!’
’Bel Iris, die is ook bezorgd.’ Toen hing haar vriendin op.
Alles ok. Lang verhaal, stuurde ze in een smsje naar haar andere vriendin. Als Iris een ander karakter had gehad of jaloerser was geweest, dan zou ze nu boos zijn. Iris was niet zo.
Toen schoof ze haar mobieltje weer in haar zak en nu keek ze naar de jongens. Jamie grijnsde, Alex keek een beetje geschokt.
’Wat? Carly vond dat we veilig chocolademelk moeten maken. Met een condoom over je hoofd enzo.’
Jamie grijnsde, terwijl Alex haar verbaasd aankeek.
‘Was ze overstuur, omdat je op het bed van je vriendje zat?’
‘Zoiets,’ mompelde Isa, terwijl ze rechtop ging staan. ‘Blijkbaar is zitten op een jongensbed hetzelfde als zeggen dat je met iemand naar bed bent geweest. In het bed van een jongen slapen is nog erger.’
‘Meisjes… ‘ bromde Alex.
Ze bewoog haar hoofd, omdat ze Suzie niet meer hoorde. ‘Heb je Suzie kalm gekregen eigenlijk? Waar is ze?’
‘In de woonkamer. Alex heeft haar rustig gekregen, vlak voor wij terug in de tijd sprongen.’ Hij knikte naar de andere jongen. Hoe het hem gelukt is, weet ik niet.’
Alex glimlachte. ‘Mijn geheim, al weet iedereen dat ik een tienermeisjesfluisteraar ben. Je realiseert je dat hier iets tegenover staat?’
Jamie knikte. ‘Ik ga alleen geen vriendinnetje voor je regelen.’
‘Ik wil met je mee terug in de tijd.’ Hij stak zijn hand in zijn broekzak en hield de oorbel omhoog met een kleine, maniakale glimlach. ‘Ik wil weten hoe het is en waarom Isa kalk in haar haren heeft.’
Ze veegde met een hand over haar hoofd en keek toen naar haar hand waar witte stukjes kalk op zaten. Kalk van de wc-muren. Bah.
‘Goed dan. Isa, let jij op Suzie? Alex, pak mijn hand.’
‘Je hand? Maar…’ sputterde de jongen tegen.
‘Je pakt mijn hand of er gebeurt niets. Je kunt voorlopig alleen hand in hand terug in de tijd reizen.’
Alex deed het, maar hij was er duidelijk niet blij mee. Ze zag de gruwelende blik in zijn ogen en ze kon het niet laten om te zeggen: ‘Jullie zien er ontzettend schattig uit jongens.’
Alex stak zijn tong uit en het volgende moment waren ze verdwenen.

Isa liep naar de woonkamer waar ze Suzie aantrof die bij het raam stond en naar buiten keek.
Isa wilde een gesprek met haar beginnen, maar ze had geen idee waarover. Ze kende haar niet. Het enige dat ze wist was dat Suzie fan was van Jamie Linners, ook wel bekend als Jamie Lines. Dat ze tekende was nog iets dat ze wist van het meisje.
‘Houd je van hem?’
Isa schoof een stapeltje kranten opzij en ging op de bank zitten, maar ze negeerde de vraag.
Toen draaide Suzie zich om en keek Isa aan met vlammende, felle ogen. ‘Houd je van hem?’ herhaalde ze. ‘Of doe je het voor het geld? Ik houd echt van hem en ik weet meer van hem dan jij.’
‘O, ja?’
‘Ja! Jij weet niet wat zijn lievelingskleur is, om welk boek hij huilt, wie zijn ouders zijn. Jij weet helemaal niets, Isa Hart. Bovendien heb je je relatiestatus op Facebook niet eens aangepast!’
Isa vroeg zich af hoelang het geleden was dat ze voor het laatst op de profielsite geweest was. Een maand geleden? Twee maanden geleden? Ze vergat altijd dat ze een profiel had en ze keek maar heel af en toe.
‘Kijk me maar niet zo vreemd aan: Zoveel Isa Harts zijn er niet om te zoeken.’ Suzie keek haar nog steeds boos aan. ‘Op school zag ik Jamie en jou samen, vlakbij dat ingestorte toilet. Toen verdwenen jullie.’
‘Waar zag je ons verdwijnen?’
‘Op school in de toiletten. Net als die andere jongen in het zwart.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge