9. Het chocolademelkmonster in de wc

9. Het chocolademelkmonster in de wc

9. Het chocolademelkmonster in de wc

Ze keek Carly verbaasd aan. ‘Hoe weet jij trouwens dat hij een sportauto heeft?’
Carly zwaaide met haar telefoon alsof dat het bewijs in een moordzaak was. Isa trok de telefoon uit haar handen en zag meteen de foto. Jamie leunde ontspannen tegen een dure sportauto, terwijl hij een sigaret vasthield. Het was maar goed dat ze hem niet echt hoefde te zoenen. Hij zou ongetwijfeld naar asbak smaken. Een tijdreizende asbak.
‘Wie zegt dat dat zijn auto is?’
‘Ik,’ zei Carly en ze pakte haar telefoon terug. ’Geloof me nou maar: Die jongen kan zich dat wel veroorloven na Two Teeth, net als jou mee uit eten nemen of zoiets. Dit is geen vriendje die nooit geld heeft.’
Ze opende haar mond om te zeggen dat het allemaal verzonnen was, maar dat kon ze niet. Er kwam alleen een hoog piepgeluidje uit haar keel, maar haar vriendinnen leken het niet te merken. Iris had zojuist ontdekt dat ze haar huiswerk voor Engels vergeten was en trok een gezicht, terwijl ze een paar vloeken eruit gooide.
Isa was blij met de afleiding. Door haar leugens had ze een rotgevoel in haar maag. Ze had er een hekel aan om te liegen en helemaal tegen haar vriendinnen. Die zouden haar nooit meer vertrouwen als ze dit wisten. Bovendien had ze geen idee of Jamie boos zou worden als ze iets zou vertellen. Dit idee was in een opwelling ontstaan, eruit geschoten omdat hij Suzie zo lastig vond. Geen van beiden had dit kunnen voorzien. Al had Jamie het misschien moeten verwachten, omdat hij ervaring had met de roddelpers, maar zij niet.
Sinds wanneer geef jij om wat Jamie vindt?

‘Isa zit nog alleen, ga maar naast haar zitten.’ Hij liep in de richting van haar tafeltje en ze hoorde een klasgenoot achter haar heel zachtjes fluisteren: ‘Hij kent haar toch al’, gevolgd door gelach. Voor de tweede keer in nauwelijks een uur wilde ze in een gat in de vloer verdwijnen. Ze zou dan wel een groep brugklassers de stuipen op het lijf jagen, maar dat was beter dan dit. Of dat tijdreizen! Het zou geweldig zijn als ze nu kon verdwijnen in het verleden. Misschien was dat nog wel beter dan het gat.
‘Had je niet in een andere klas kunnen zitten?’ snauwde ze ter begroeting.
‘Hier kan ik ook echt wat aan doen,’ mompelde hij en hij hief zijn handen op.
‘Jij bent Isa’s vriendje dus. Dat had je me ook weleens kunnen vertellen, Jamie Linners.’ Iris had zich omgedraaid, de lerares negerend.
‘Draai je om en houd je mond.’ Isa siste het tussen haar tanden door, maar Iris was niet van plan om naar haar te luisteren.
‘Je bent negentien en verliefd op een meisje van zestien. Waarom? Je kunt elk meisje krijgen.’
Van je vriendinnen moet je het hebben.
‘Dat wil ik alleen niet,’ zei hij zachtjes en hij was zo overtuigend dat ze een moment dacht dat hij het meende, maar dat kon niet. Hij was gewoon een goede acteur, dat was alles.
Iris was even stil, ongewoon voor haar doen.
‘Iris, Carly en Isa, aan het werk. Dat geldt ook voor jou, meneer Linners. Dat je bekend bent, wil niet zeggen dat je een voorkeursbehandeling krijgt. Hier ben je gewoon een leerling en niets meer dan dat.’
Carly keek verstoord op van haar boek en schrift. ‘Ik deed niet eens wat.’
Was het beroemd zijn een aantekening in zijn leerlingendossier of keek mevrouw Ruiters naar films over tienervampieren? Haar lerares Engels was niet zo oud als de meeste leraren, maar het bleef raar. Het was net zoiets als bij ouders. Too much information.
‘Isa, doe je mond dicht. Dit staat niet zo charmant,’ mompelde een jongensstem naast haar.

In de pauze slenterden de drie vriendinnen naar de kantine met Jamie in hun kielzog. Isa voelde zich aan alle kanten bekeken. Ongetwijfeld wist de hele school nu wie Jamie was.
Iris zag een bijna leeg tafeltje en schoot erop af als een roofdier op een prooi. Ze wapperde naar de paar brugpiepers met veel te grote tassen aan de tafel en die leken zowaar geïntimideerd door haar. Al was het misschien ook de invloed van Jamie die achter haar stond met een geamuseerde trek om zijn mond. Toen de kinderen weg waren, ging Iris tevreden zitten. Carly en Jamie volgden haar voorbeeld. Alleen Isa bleef even staan, lang genoeg om de tweeling in haar richting te zien slenteren. Toen plofte ook zij neer.
‘Jamie,’ zei Alex en hij liet zijn tas op de tafel tegen Isa’s beker chocolademelk vallen. Het leek of het vertraagd afgespeeld werd: Ze hoorde zichzelf gillen en ze probeerde het bruine drankje te ontwijken, maar het was te laat. Het ging over haar mouw en haar hand. Boos wapperde met ze haar natte hand in Alex’ richting. De spetters vlogen rond.
Iedereen was stilgevallen en Iris prevelde iets dat klonk als een vloek, maar zij had het gevoel dat ze niet meer kon praten, dat haar tong vastgeplakt zat en ze schoof haar stoel met een akelig piepend geluid naar achteren.
In de lege gang leunde ze even tegen de muur en haar vingers gleden over haar verhitte wangen. Ze zou er heel wat voor over hebben om haar hoofd even te koelen. In de vriezer of zoiets.
In de afgelopen dagen was haar leven de weg kwijtgeraakt door de verkeerde richting in te gaan zonder haar medewerking.
Jamie met zijn geweldige idee om te zeggen dat zij zijn vriendinnetje was en met zijn tijdreisonzin. Haar vriendinnen tegen wie ze ineens niet meer eerlijk was. Alex die ervoor gezorgd had dat ze nu overal de geur van chocolade rook en onmogelijk de rest van de dag zo rond kon lopen. Bovendien kreeg ze er trek van.
Ze hoorde haar naam en keek op, recht in Alex’ ogen. ‘Sorry, Isa. Je mag mijn trainingsjack wel lenen.’
Als dit een jaar geleden gebeurd was, zou men erover gepraat hebben.
‘Hier.’ Hij stak haar een zwart jasje toe en ze pakte het aan met een hand. Met haar andere hand voelde ze het horloge in haar zak, koel tegen haar vingers en ze kneep er zo hard in dat het zeer deed. ‘Misschien moet je op het toilet maar even kijken of de schade groot is, Isa.’
Ze knikte en liep zwijgend in de richting van de toiletten waar ze haar trui uitrok en met een sip gezicht de bruine vlek op haar mouw bekeek. ‘Het lijkt net of mijn arm in haar broek gepoept heeft.’
Hij was ook de ruimte in gekomen en grinnikte om haar opmerking.
‘Wat doe je hier? Ik hoop maar niet dat er iemand binnenkomt. Dit zijn tenslotte de meisjestoiletten,’ zei ze toen.
‘Zie jij iemand dan? Er is hier niemand, zie je? Alle hokjes zijn leeg,’ zei hij, terwijl hij alle vier de deurtjes opende. Er was niemand te zien.
De woorden waren nog niet uit zijn mond gekomen of ze hoorde naderend gevaar in de vorm van gegiechel. Zonder nadenken duwde ze Alex in een van de hokjes en draaide de deur op slot. Haar trui liet ze op de grond vallen.
Het bleek krapper te zijn dan ze dacht, want ze pasten met zijn twee nauwelijks in het hokje. Ze voelde zijn lichaam tegen dat van haar en ze voelde hem verstarren.
De meisjes vulden de ruimte ondertussen met gekwebbel, gegiechel en gegil.
‘Zag je dat? Ze kreeg die chocolademelk zo over zich heen! Hilarisch! Ik weet zeker dat Alex het expres heeft gedaan.’ Isa keek naar Alex en hij schudde zijn hoofd. ‘Hij had ook zin om te lachen natuurlijk. Al verbleekt het bij het feit dat we nu een beroemdheid op school hebben. Het is er ook eens een die goed speelt, knap en jong is.’
Isa klauterde op de wc-pot om te kijken hoeveel meisjes het waren. Twee slanke blondines en een iets molliger meisje met zwart haar. Suzie was er niet bij. Een moment had ze gedacht dat dit haar vriendinnen waren, maar dat was onzin. Natuurlijk hoorde Suzie hier niet bij, deze meisjes waren daar veel te hip voor met hun hoge roze pumps, nepwimpers en foundation van tien lagen.
Het meisje met zwart haar smeerde twintig lagen lipgloss op haar lippen, terwijl blondine 1 zweeg en naar blondine 2 keek die aan het woord was.
‘En dan heeft hij uitgerekend het chocolademelkmonster als vriendinnetje, dat is het meest bizarre. Alex moet het wel expres gedaan hebben, dat kan niet anders.’
‘Dat weet je toch niet.’ De zwartharige had een lijzige, slome stem. ‘De keren dat hij met me praatte, was hij best aardig. Ze is zijn stiefzusje.’
Iemand trok zacht aan haar spijkerbroek en ze keek naar beneden. Alex gebaarde dat ze eraf moest komen en voorzichtig deed ze dat.
Alex boog zich naar haar toe en fluisterde: ‘Negeer ze, je hoort ze niet.’
Hij duwde zijn handen tegen haar oren, maar ze hoorde nog genoeg en duwde zijn handen weg, juist op het moment dat er gerinkel klonk. Het teken dat de pauze voorbij was en er een blokuur Nederlands op de derde verdieping gevolgd moest worden.
Ze stak haar vrije hand uit naar de deurklink, maar drukte hem niet naar beneden.
De meisjes giechelden nog wat, riepen dat ze echt naar de les moesten en een paar seconden later was de ruimte opnieuw stil. Ze hoorde de toiletten geluid maken en haar eigen ademhaling klonk onnatuurlijk hard nu het zo stil was. Hij liet haar hand los.
‘We hebben Nederlands,’ mompelde ze zachtjes en nu duwde ze de deurkruk wel naar beneden voor ze naar buiten stapte.
‘Isa…’ Hij stond nog in het hokje en keek haar aan. Het was bijna smekend, maar het was genoeg om even haar adem in te houden. Zijn vingers gleden over haar pols en ze voelde zich licht worden voor ze zich lostrok. Toen liep hij razendsnel om haar heen en versperde haar de weg. Hij ging geen centimeter aan de kant, ook niet na een smekende blik. Zijn ogen gleden over haar grijze t-shirt met vlekken, over zijn zwarte jack dat ze nog altijd in haar handen had. Toen bleven ze hangen op haar pols waar nu niets meer te zien was.
‘Wat heb je in je broekzak?’ vroeg hij tenslotte. ‘Ik voelde het in het wc-hokje.’
Ze werd rood en ze haalde het horloge tevoorschijn dat hij uit haar hand pakte. Toen keek hij haar vragend aan, maar hij zei niets. Hij keek alleen maar.
‘Jamie,’ fluisterde ze. ‘Ik heb het van hem gekregen.’
Zijn houding veranderde en hij snoof spottend en deed een stapje naar achteren. ‘Je hebt het dus van loverboy gehad. Typisch.’
‘Doe niet zo. Doe niet zo boos, Alex. En noem hem geen loverboy, dat heeft een hele andere betekenis.’
‘Ik ben niet boos,’ zei hij zachtjes, maar alles leek het tegendeel te bewijzen.
‘Dat met Jamie is een toneelstukje, dat weet je. Het is enkel en alleen maar voor Suzie.’
‘Waarom geeft hij je dan een cadeautje als het alleen nep is?’
Ze schudde haar hoofd. ‘Je snapt het niet! Het is geen cadeautje, omdat ik zijn vriendinnetje ben. Het is…’ zei ze, maar Alex onderbrak haar.
‘Ik zou mijn vriendin wel iets flitsender geven als ik in een Porsche reed.’
‘Begin jij nu ook al over die sportauto?’ zei ze kreunend.
Zijn vingers gleden over de wijzerplaat en in Alex’ handen zag het horloge er ineens nietig uit. Zijn handen waren niet slank zoals die van de acteur en hij had niet zulke lange vingers. Hij had gewone handen.
‘Leg het me dan uit, Isa! Waarom geeft hij je dit als je niets voor hem betekent?’
‘Niets zou ik niet willen zeggen, Alex. Hebben jullie geen les trouwens?’ zei Jamie’s stem ineens. Zelf leunde hij tegen de betegelde achterwand van de ruimte. Het was alsof hij er altijd al gestaan had, maar dat zou ze geweten hebben. Dat zou die meisjes ook zijn opgevallen. Instinctief wist ze hoe hij hier kwam en een moment sloot ze haar ogen voor ze ze weer opende. Hij was op de een of andere manier hier terechtgekomen voordat Alex en zij naar binnen waren gelopen. Voor ze besmeurd werd met chocolademelk. Ze rilde en trok het trainingsjack aan dat naar wasmiddel rook.
‘Heb jij geen les?’ kaatste Alex terug. ‘Wat doe je hier trouwens? Was je hier al die tijd al?’
‘Ik heb een smoes, ik zeg gewoon dat ik het lokaal niet kon vinden. Ik denk dat jullie daar niet mee wegkomen.’ Hij negeerde de vragen van Alex en keek naar zijn vlek. ‘Je moet die vlek bedekken, je wilt niet dat iemand er achter komt.’
Hij lachte even spottend en deed toen een paar stappen dichterbij.
‘Ik ben bang dat je daar al een beetje te laat voor bent.’
Jamie keek de twee geschrokken aan en ze wist dat dit een echte emotie was. ‘Wie?’ was het enige woordje, maar het was genoeg.
‘Wouter.’
‘Je tweelingbroer. Hij weet het?’
Isa knikte bevestigend.
‘Laten we dan maar hopen dat hij zijn mond dichthoudt, anders hebben we een heel groot probleem.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge