David Arnold op bezoek bij boekhandel H. de Vries

David Arnold op bezoek bij boekhandel H. de Vries

Een tijd geleden zag ik in de nieuwsbrief van Blossom Books dat sommige auteurs na YALfest nog een nachtje langer bleven voor een paar bezoeken aan boekhandels. Vorig jaar was dat ook al zo met Becky Albertalli en dat was supergezellig, dus toog ik maandag 24 april naar Haarlem voor David Arnold. Zijn net vertaalde Kids of Appetite las ik voor de Bilthovense Boekhandel en zijn eerste boek Mosquitoland verschijnt komende zomer bij Blossom Books. Die tweede heb ik nog niet gelezen, maar hoop dat binnenkort echt te doen.

‘Jij mag geen boeken meer kopen.’
Maar ik zou geen boekenfan zijn als ik voor die tijd niet nog even Amsterdam indook en woeps, ik kocht een paar boeken. En bij de Boekspot nam ik er ook nog eentje mee. Spoileralert: Ik ging met acht boeken naar huis, in plaats van drie.

‘Liz, jij hebt toch een boekenkoopverbod?’
‘Sssh, geweten, sssh.’

En ik wilde schrijven in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam – iets met Camp NaNoWriMo -, maar daar was het iets drukker dan ik hoopte en ik was inspiratielozer dan verwacht, dus daar kwam weinig van.

 

Ik kocht geen boeken, hoor. Echt niet. Piper Perish en Heftig kocht ik trouwens niet. 

Roddels op de bank
Bij boekhandel H. De Vries – waar David om 16:00 uur zijn opwachting zou maken – kwam ik Jaike en Wendy tegen. Veel te vroeg waren we, dus tijd genoeg om de laatste roddels in boeken(blog)land even door te nemen op de prachtige bank van de boekhandel die ook nog eens heerlijk zat. Het liefste had ik de bank meegenomen, maar dat kon niet.

‘You have delicious pancake nuggets!’
Voor David is dit zijn eerste internationale tour en het is duidelijk dat hij Nederland een tof land vindt. Zo zijn de fans helemaal te gek – ‘Ze stellen hier meer vragen over muziek’ – en vertelde ons dat hij ‘delicious pancake nuggets’ op had wat dus poffertjes bleken te zijn. En hij was verbaasd over onze winkelcentra, die lijken in niets op die in Amerika.

Voor David Mosquitoland schreef en uitbracht was hij een freelance musicus, muziekleraar en thuisblijfvader. Tussen het oppassen door, schreef hij Mosquitoland. De hoofdpersoon – Mim – had hij trouwens vanaf dag één in zijn hoofd en nee, ze lijkt niet op Zooey Deschanel. Bij die vraag lacht David en voegt eraan: ‘Maar Mim denkt dat ze op haar lijkt.’ Dit verhaal wordt deels verteld vanuit brieven. Brieven die David eigenlijk aan zijn zoon schreef.

‘I’m not complaining, but writing a second book is hard. Your first book you just wrote for you, but with a second book there are more expectations.’

Bij Kids of Appetite was dat wel anders, daar heeft hij een tijdje over na moeten denken. Dat idee vond hij ook lastiger dan zijn eerste boek. Hij bedenkt soundtracks voor zijn personages. Niet dat hij op al die muziek kan schrijven, maar hij bedenkt het wel. Zo past Jay Z bij Coco.

Met de Nederlandse vertaling van Kids of Appetite is hij trouwens helemaal blij en hij vindt dat vertaalster Elise Kuip – die David trouwens interviewde deze middag – het heel goed gedaan heeft. ‘You captured the spirit in the book.’ Hij is blij dat ze ook de vertaling van Mosquitoland gedaan heeft en ik ben het met hem eens. Ik las de Nederlandse, maar ik vond hem gewoon goed vertaald.

Schrijven met muziek en ‘chips are good.’
Wat ik leuk om te horen vond, was dat David schrijft met muziek aan. Dat doe ik zelf ook en ik hoor vaak van schrijvers dat ze dat niet doen, maar dat geldt dus niet voor David. Zelf zou ik niet kunnen schrijven zonder muziek, denk ik. Hij luistert veel naar Arcade Fire. Hij zorgt dat hij geen chips in huis heeft, want dat eet hij allemaal op. ‘Chips are good.’

Daarnaast vindt hij dat tv-kijken of het lezen van een boek ook werken is, want dat is research. ‘Als het het niet lukt, als ik de flow niet krijg, ga ik lezen of een serie kijken. Ik kan creativiteit niet opwekken. Je moet ergens je inspiratie vandaan halen, toch?’ Zelf wordt hij geinspireerd door klassiekers als Lord of the Rings en Harry Potter (mag ik dat al een klassieker noemen?), maar ook door bekende schrijversvrienden zoals Becky Albertalli en Jandy Nelson – die overigens ook allebei bij Blossom Books zijn uitgegeven.

David en Elise

‘It is the weirdest and the longest book.’
Nu hij fulltime schrijver is, schrijft hij de hele dag en niet alleen op momenten dat zijn zoon er niet is of ligt te slapen. ‘During Mosquitoland, I did naps during the day and stayed up until two, three a.m. I wrote whenever it was possible.’
Hij is bezig met ‘the most strange book i’ve ever written. It is the weirdest and the longest book.’ Meer dan dat liet hij ook niet los. Wel dat hij ooit hoopt om een middle grade – jeugdboeken – te schrijven, meer voor de leeftijdsgenootjes van zijn zoon.

Het was een heel gezellige en leuke middag en wat een leuke vent is David Arnold. En hij is heel goed in het tekenen van bussen.

Ik ga snel in Mosquitoland beginnen, want daar ben ik erg benieuwd naar. Nog meer dan ik al was. Ook naar de Nederlandse editie trouwens. Maar A Court of Wings and Ruin gaat voor – die wordt als het goed is vanmiddag bezorgd – , dus het boek zal nog eventjes moeten wachten.

2 gedachten over “David Arnold op bezoek bij boekhandel H. de Vries

  1. Wat een toffe man is dit hè! Hij komt zo hartelijk over. Ik had ook nog graag even langs willen komen in Haarlem, maar ik had op dat moment helaas nog school. Gelukkig heb ik hem wel in het YALFest weekend kunnen spreken!
    Inge onlangs geplaatst…YALFest 2017 | EvenementMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: