Een halfjaar gepubliceerd

Een halfjaar gepubliceerd

Het was 15 april toen Ongetemd uitkwam, dus iets meer dan een halfjaar geleden kwam mijn boek op de markt en zat ik peentjes zwetend in mijn stoel, wachtend op de eerste kritieken en lofzangen. Ik zat daarna opnieuw een paar maanden zwetend op mijn bureaustoel, wachtend op het commentaar van Biblion, terwijl ik van genoeg lezers te horen kreeg dat ze mijn boek heel tof vonden. Niemand moest huilen (potverdikkie), maar wel lachen (lachen is gezond enzo). En natuurlijk vonden – en vinden – sommige mensen het ook niet leuk en hebben ze kritiek. Dat kan en dat mag, want ik schrijf zelf genoeg pittige recensies. Die zullen ook heus niet altijd leuk zijn om te lezen.

Een boek uitbrengen is erger dan een spreekbeurt voor de klas en dat je gulp open blijkt te staan  – it happened.

Vreemde mensen en Reguliere Uitgevers

Een boek op de markt brengen is eng. Heel erg eng. Je geeft toch een stukje ziel aan de massa om iets mee te doen. Of je wordt verscheurd, enkel besnuffeld of misschien zelfs afgelikt, je weet het nooit. En dan maakt het echt niet uit of je bij een Reguliere Uitgever zit met grachtenpand in Amsterdam of het zelf doet. Hooguit dat mensen meer van je verwachten als je bij de Uitgever zit en er bij selfpublishing vanuit gaan dat het toch wel niets zal zijn. Maar behalve dat zal er vast geen verschil in zitten in hoe eng het is. Hoe doodeng het is als mensen jouw kindje in handen hebben en ze het gaan beoordelen. Erger dan een spreekbeurt voor de klas en dat je gulp open blijkt te staan  – it happened – is het, echt.

En tegelijkertijd is het zo tof om dat verhaal te delen met mensen die je kent, maar vooral met de mensen die je niet kent en je boek via via kennen. Dat zijn de mensen die het boek beoordelen als boek en niet afgaan op jou, omdat ze je niet herkennen. Ze zullen niet de buurvrouw van drie huizen verderop herkennen, terwijl een vriend dat misschien wel zal doen.

En wie weet geef ik op een dag ook wel verhalen uit van debuterende schrijvers.

Een halfjaar verder
Inmiddels zijn we dus een halfjaar verder en kan ik zeggen dat het best goed gaat, zeker als je bedenkt dat dit mijn debuut is. Nee, een villa kan ik helaas nog steeds niet kopen en die Porsche moet ook nog even wachten, maar ik begin winst te maken. Veel is het nog niet, maar ik ben allang blij dat ik uit de kosten ben en kan gaan investeren in de rest van de boeken, want ik wil er nog meer uitgeven. Als het aan mij ligt nog veel meer. Het bevalt wel totnutoe, dat zelf doen. Ik wil vertalingen van de boeken en misschien ooit luisterboeken. Ik wil een opleiding tot redacteur gaan volgen. Kortom: dingen die uiteindelijk ook goed zijn voor Pluizenbol Boeken.

Het zijn dingen me leuk lijken, die nuttig zijn en die ik ook misschien deels in kan zetten om andere mensen te helpen. Om andere mensen wegwijs te maken en te zorgen dat mensen hun dromen volgen.

Had ik dit verwacht? Nee, absoluut niet. En wie weet wat de toekomst nog in het verschiet heeft. In elk geval hoop ik nog heel veel mooie verhalen te mogen schrijven en uitgeven. En wie weet geef ik op een dag ook wel verhalen uit van debuterende schrijvers. Maar dat is op de hele lange termijn. Ik ga in elk geval de rest van mijn dromen achterna.

2 gedachten over “Een halfjaar gepubliceerd

  1. Ik ben echt blij voor jou. Succes komt niet zomaar uit de lucht vallen, daar is altijd keihard werken aan voorafgegaan. Daar ben jij het beste bewijs van. Veel succes met je volgende boeken en met je redacteursopleiding!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: