Fictional crushes: Ik vind de grapjassen leuker

Fictional crushes: Ik vind de grapjassen leuker

Meestal ga ik redelijk mee met de grote massa en ben ik ook helemaal voor de jongen die het meest genoemd wordt als vriendje van de vrouwelijke hoofdpersoon. Toch heb ik blijkbaar ook een zwak voor de grapjassen die niet altijd in het liefdestriangeltje zitten (en misschien ook een beetje voor Russisch klinkende namen). Adrian Ivashkov, Nikolai Lantsov, Kenji Kishimoto … zomaar een paar grapjassen uit Vampire Academy/Bloodlines, The Grisha trilogie en Touching Juliette. Of in elk geval: ik vind ze grappig.

En waar de hele wereld voor Reed Royal in de Royals-serie gevallen is, vind ik Easton door zijn opmerkingen veel leuker. Niet heel gek ook dat ik de boeken vanuit zijn oogpunt interessanter vind. Ik vond Reed verder niet stom, maar ik kon verder ook gewoon niet zoveel met hem. Net als dat ik niet echt warm werd van Dimitri in Vampire Academy. 

Maar ik merk het ook in mijn eigen verhalen waar mijn personages meestal meer grappig zijn dan donker en mysterieus. Nou ja, dat zijn ze ook wel, maar op een andere manier. Vaak mix ik het met een flinke scheut humor. Zo is Riley uit Ongetemd een behoorlijke lolbroek. Tijdens het schrijven vroeg ik me weleens af of hij dan nooit serieus kon zijn, maar ik kwam er gelukkig achter dat hij dat ook kan en niet alles weglacht. Want iemand die altijd alles weglacht.

Ik vind de bad boys vaak ook wel leuk, maar als er ook een grapjas in zit, dan is de kans vrij groot dat ik toch voor hem ga. is ‘ie het allebei? Nog beter. Maar volgens mij vind ik de grapjassen in het dagelijks leven ook veel leuker. Moet het wel iemand zijn die ook een serieus kantje heeft, maar iets meer lachen mag best. Zeker omdat ik iemand ben die zich best veel zorgen om van alles en nog wat maakt en dan is lachen soms gewoon nodig.

Hebben jullie een type als het gaat om fictional crushes?

Eén gedachte over “Fictional crushes: Ik vind de grapjassen leuker

  1. Ik denk wel dat ik een type heb ja. Mijn fictional crushes zijn sowieso allemaal intelligent. Anders komen ze er niet in. Daarnaast is een bepaalde vorm van charme ook heel belangrijk. Mijn crushes hebben allemaal wel een heel groot hart en een duidelijke soft spot. Maar ik hou er wel van als ze ook flaws hebben. Dus, geen absolute perfectie. Nikolai staat ook op mijn lijstje, Thomas Cresswell ook. Dorian Havilliard en uiteraard Matthew Honeycutt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: