Fouten in boeken

Fouten in boeken

Er is niets zo pijnlijk als dat je een berichtje krijgt met deze tekst: ‘Ik hoop dat dit mailtje oké is, maar ik heb nog wat foutjes gevonden in je boek.’ Dat is een van die dingen waarbij ik het liefste met mijn hoofd op tafel bonk, terwijl ik als een bootwerker vloek.

Niet tegen of om die persoon, maar om het feit dat jij zesduizend keer die tekst door heb genomen, het door honderd andere mensen hebt laten doen en dat er dan nog fouten in zijn geslopen. Hoe kan het dat niemand dat gezien heeft? Waarom heb ik een ‘Ik wordt moe’ opgeschreven?

‘Als een uitgever zo reageert, dan hoeft het niet. Niet mijn probleem.’

Blij met foutjes
Mensen denken soms dat ze onnodig zeuren als ze zo’n foutje vinden. Dat dacht ik ook altijd, dus gaf het eigenlijk nooit door aan de uitgever. Een keer deed ik dat wel en kreeg toen zo’n botte en vooral lullige reactie dat ik dacht: ‘Oké, als een uitgever zo reageert, dan hoeft het niet. Niet mijn probleem.’
Maar inmiddels vermoed ik dat ik gewoon pech had, dat ik net iemand trof die gruwelijk ongesteld geworden was of net die morgen gedumpt was door haar vriendje met het uiterlijk van Cole Sprouse. De keren erna dat ik het deed, kreeg ik gelukkig vriendelijkere reacties.

Zelf ben ik ook blij als een lezer een foutje ontdekt, zodat ik die aan kan passen in een nieuwe versie. In een ebook gaat dit heel makkelijk, in de al gedrukte paperbacks niet. En nee, ik ga ze toch echt niet doorstrepen in die andere boeken, daar wordt helemaal niemand gelukkig van.

Boeken maken blijft mensenwerk

Het blijft mensenwerk
Nee, foutjes zijn absoluut niet netjes of gewenst en ik zit vaak verslagen in mijn stoel als iemand er eentje vindt of als ik zelf eentje vind in een boek. Vroeger was ik van mening dat boeken foutloos moeten zijn, want anders is het een slecht boek. En natuurlijk vind ik nog steeds dat boeken zo foutloos mogelijk moeten zijn, maar is het een slecht boek als er ‘ik wordt moe’ in staat? Netjes? Nee, dat is het absoluut niet. Maar boeken maken blijft mensenwerk en ieder mens maakt foutjes. Dus ook die tien mensen die er allemaal overheen gelezen hebben, zijn soms minder scherp.

Ik denk dat ik minder hard geworden ben, omdat ik weet dat kleine foutjes er soms tussendoor glippen helaas. Ik zou willen dat het niet zo was, maar dat gaat niet. Toch kan ik niet ontkennen dat ik soms een beetje opgelucht ben als ik een foutje tegenkom in een boek van een reguliere uitgever, want dan kan ik alleen maar denken: ‘Há, daar gebeurt het ook!’ Klinkt heel gemeen, ik weet het. Misschien ís het ook heel gemeen. Maar misschien voel ik me zo, omdat veel mensen altijd zeggen dat boeken van indie auteurs volstaan met fouten, terwijl dat niet per se zo hoeft te zijn.

Muzikanten maken ook weleens foutjes, beginnen aan het verkeerde nummer op een festival (Muse) of zingen de verkeerde woorden mee met een fan (All Time Low), dus waarom zouden auteurs en uitgevers soms niet per ongeluk een fout maken? Misschien maken dit soort dingen andere mensen wel menselijker. En bovendien is perfectie maar saai. Gelukkig is het maken van boeken mensenwerk en wordt het gedaan door boekenliefhebbers.

En dat boek met die ene fout? Dat is niet per se slechter dan als er geen fout in gezeten zou hebben.

Gevestigde uitgevers met redacteuren en correctors en indie auteurs: ze maken allemaal foutjes. Als we nu gewoon met zijn allen de gevonden fouten doorgeven dan is er ooit een druk foutvrij. Misschien…

Overigens is dit geen vrijbrief om fouten te maken, want als je ze kunt voorkomen, moet je dat doen ook. Dit is gewoon geschreven zodat mensen wat meer begrip hebben voor het feit dat niemand perfect is 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: