Misschien heb ik toch iets met poëzie

Misschien heb ik toch iets met poëzie

Poëzie: het is iets dat je niet veel tegenkomt op boekenblogs. Ik denk dat de meeste boekbloggers hun voorkeur hebben liggen bij YA- en NA-boeken. Boeken waar je er redelijk wat van kunt lezen in een relatief korte tijd. Niet dat er iets mee is, want ik houd van die boeken.

Vleugels uitslaan
Maar nu ik langer een blog heb, merk ik dat ik mijn vleugels ook uit wil slaan naar andere vormen van verhalen vertellen. Ik wil daar oo van proeven. Poëzie is er eentje van. Deels komt het door media als Pinterest en Tumblr waar je de meest prachtige quotes voorbij ziet komen, maar ook Rupi Kaur heeft toch wel een flinke invloed op me gehad en vooral omdat mensen het over hadden, over hoe goed ze is en hoe mooi haar gedichten zijn. Dat zijn dingen waarvan ik nieuwsgierig word.

Liefde voor woorden
Poëzie is geen proza. Je moet het heel anders lezen dan een verhaal. Misschien kun je zeggen dat het veel trager gaat dan een verhaal, ook al wordt er in minder woorden net zoveel verteld, dus dan zou je het ook veel trager moeten lezen. In een gedicht zijn veel minder overbodige woorden te vinden, is de boodschap heel krachtig.

Ik heb veel meer woorden nodig om dezelfde boodschap over te brengen.

Andere kunst
Hoeveel ik ook van schrijven houd en niet per se een uitdaging uit de weg ga, weet ik dat ik niet goed ben in gedichten schrijven. Het is echt totaal anders dan een verhaal. En eerlijk is eerlijk: ieder zijn vak. Zelf schreef ik als tiener boze gedichten. Helaas ben ik er veel kwijtgeraakt, maar die ik nog heb, ben ik niet van plan om ooit te publiceren voor het grote publiek. Want het schrijven van gedichten is een heel andere tak van sport en het is niet mijn tak. Ik kan geen prachtige korte teksten schrijven zoals Rupi of Atticus. Ik moet het hebben van de vuistdikke romans. Ik heb veel meer woorden nodig om dezelfde boodschap over te brengen en dat is oké. Dat is wie ik ben.

Lezen jullie weleens dichtbundels? En hebben jullie nog aanraders? 

2 gedachten over “Misschien heb ik toch iets met poëzie

  1. Ik merk dat ik vaak wel eens nood heb aan een poëziebundel. Het heeft soms op andere vlakken veel meer kracht dan een roman en dat heb ik soms wel eens nodig. 😉

  2. Ik heb laatst een boek gelezen van Jason Reynolds, A long way down. Het is heel toegankelijk. Alle gedichtjes los van elkaar vormen samen 1 groter geheel/verhaal. Ik vond het heel verfrissend en echt een nieuw genre. Op Bol.com of Goodreads laten ze niet zo goed zien hoe het boek is opgebouwd maar op google zijn er bij de afbeeldingen wel wat foto’s van pagina’s te zien. Is zeker een aanrader!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: