Recensie: Coach Me

Recensie: Coach Me

Recensie: Coach MeCoach Me
ISBN: 9798643633945
Publicatiedatum: 7 mei 2020
Aantal bladzijdes: 320
Goodreads

When I met Amber Lakes, I had no idea that she’d become a shining star in my dark, miserable life.

Her smile was never supposed to warm my heart, and the sight of her tears was never supposed to make me want to hunt down the person who’d caused them.

We were never supposed to touch, or kiss, or do so many dirty things on campus that I knew could jeopardize my career...

None of it was supposed to happen because she’s the student—my athlete—and I’m her college track coach.

I could lose everything by being with her, but I’ve fallen too damn hard, and despite how big the risks are, it’s too late to turn back now.

Coach Me van Sharona Williams vond ik tof klinken en ik gaf me op voor de ARC. Ik had nog nooit iets van deze auteur gelezen, dus ik had ook geen idee wat te verwachten. Ik ging blanco het b.oek in, maar hoopte wel op een leuk boek, op een sport New Adult

En dat kreeg ik inderdaad, want Coach Me is echt een sportboek. Dit keer eens niet de man die sport, maar de vrouw. Dat vond ik sowieso al tof om eens een keer de rollen omgedraaid te zien.

Het hoofdonderwerp – een docent valt voor een student – is op zich niet heel spannend, maar ik vond het wel fijn uitgewerkt. Ik vond de schrijfstijl van Sharona ook erg fijn en het eerste deel van Coach Me las ik in een paar uur uit.

Racisme speelt zeker een belangrijke rol in dit boek

Hoofdpersonages Amber en Torres – Joaquin Torres – vond ik allebei leuke personages. Ze kwamen ook echt tot leven en ik vond ze goed uitgewerkt. Wat ik ook interessant vond was het feit dat de personages eens niet blank zijn en blond haar hebben.

Racisme speelt zeker een belangrijke rol in dit boek en ik vond het goed neergezet. In de meeste boeken is de hoofdpersoon toch gewoon blank, dus tof dat het eens niet zo is. Sharona heeft het wat mij betreft ook goed uitgewerkt.

In het boek zitten niet echt onverwachte gebeurtenissen en heel spannend wordt het ook niet, maar dat maakt ook niet uit. Ik miste er niet zoveel aan eigenlijk. En de fijne schrijfstijl maakt een hoop goed.

Het einde van Coach Me vond ik wel wat flauwtjes. Dan gaat alles ineens een stuk sneller, iets te snel naar mijn zin. Ik snap de keuze wel, maar het voelde ietwat afgeraffeld.

Coach Me was een goed boek met toffe personages, een fijne schrijfstijl en is wat mij betreft een prima New Adult in het sportgedeelte.

Van mij krijgt Coach Me 3.5 ster

Ik las Coach Me als ARC, maar het heeft mijn mening niet beïnvloedt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: