Recensie: Juniper Lemon’s Happiness Index

Recensie: Juniper Lemon’s Happiness Index

Met Juniper Lemon’s Happiness Index had ik in de winkel al een paar keer in mijn handen gestaan voor ik het een derde keer toch maar eindelijk eens meenam. Het boek viel me meteen op door de cover en ik was benieuwd naar het verhaal. Ik was wel een beetje bang voor een Everything, Everything-effect: prachtige cover, maar een verhaal waar ik niets mee kon. Ik weet dat ik daarin volgens mij een van de weinigen ben, want de meesten vinden het geweldig.

In elk geval: door de cover probeerde ik niet al te hoge verwachtingen van Juniper Lemon’s Happiness Index te hebben. Of eigenlijk: gewoon geen. Ik kende de schrijfster niet en in mijn omgeving heeft niemand het boek gelezen. Soms is dat trouwens ook weleens fijn, want dan kun je je niet laten beïnvloeden door je vrienden.

Maar gelukkig vond ik Juniper Lemon’s Happiness Index wel tof en waren al mijn zorgen dus voor niets. Het boek is schattig en ontroerde me. Juniper is geen heel erg diep personage, maar toch kon ik wel met haar meeleven en meevoelen. Ik hoopte dat ze aan het eind van haar zoektocht zou vinden waar ze naar op zoek geweest was en dat het voor iedereen een happy end zou zijn.

Dat gebeurt een soort van, maar niet helemaal. Er is zo’n einde voor sommige personages, maar er zijn ook personages waarbij dat niet gebeurt. Oké, dit klinkt ontzettend vaag, maar als ik iets zou vertellen dan spoiler ik gigantisch en schaad ik mijn ‘zoveel mogelijk spoilervrije’ recensies. Eigenlijk is dit stukje nu al een beetje een spoiler, haha.

Toch ben ik wel tevreden met het einde, want het klopt het wel. Het is niet echt open, maar ook niet gesloten. Maar het past wel bij Juniper Lemon’s Happiness Index. En er zit toch wel een plotwending aan het einde die ik niet aan had zien komen. Meerdere eigenlijk. Het boek heeft ook echt een typisch sfeertje dat ik niet kan verklaren in woorden. Ik vind de schrijfstijl van Julie Israel erg fijn. Het boek las als een trein weg en ik had het binnen vierentwintig uur uit, ondanks dat het van gemiddelde dikte is.

In Juniper Lemon’s Happiness Index gaat het over loslaten. Over mensen loslaten, maar ook herinneringen die je deelt. En over dat het soms niet uitmaakt wat het eindresultaat is van een zoektocht, omdat je altijd iets vindt, al is dat misschien niet direct datgene waar je naar op zoek was. Juniper Lemon’s Happiness Index is een fijne, schattige YA-contemporary en ik wil wel meer van Julie Israel lezen, want ik vind haar schrijfstijl erg fijn. Pluspuntje voor het noemen van een van mijn favoriete artiesten (de Arctic Monkeys). Van mij krijgt het boek vier sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: