Recensie: King of Scars

Recensie: King of Scars

Heb je de Grisha-trilogie en de Six of Crows-duologie nog niet gelezen? In deze recensie kunnen spoilers staan.

King of Scars: het was een boek waar ik al een tijd naar uitkeek en ik kon dan ook niet wachten tot het boek in de brievenbus zou liggen. Niet dat dat paste, maar details. King of Scars gaat over mijn favoriete prins uit de Grisha-trilogie (en de Six of Crows duologie waar hij een kleine rol in heeft): Nikolai Lantsov. Meteen toen hij in de Grisha-boeken opdook, vond ik de prins echt geweldig. Hij heeft humor en in mijn hoofd ziet hij er ook heel goed uit natuurlijk.

Leigh Bardugo heeft het voor elkaar gekregen dat ik Zoya ben gaan waarderen.

Maar na het einde van de Grisha-serie wilde ik heel graag weten hoe het verder met hem zou gaan en ik was dan ook heel blij dat Leigh Bardugo aankondigde dat er een boek over Nikolai zou verschijnen. Inmiddels zijn dat er twee geworden en komt boek twee nog.

Het was alweer best een tijd geleden dat ik de Grisha las en ook Six of Crows, dus het was in het begin even pittig. Ik wist niet meer precies wat er allemaal gebeurd was. Het wordt wel samengevat – voor nieuwe lezers, gok ik -, maar dat is vrij kort. Dus het begin was echt wel even pittig, maar toen ik er eenmaal in zat en ik weer gewend was, ging ik als een speer door het boek heen.

Ik was bang dat het boek tegen zou vallen en stiekem baalde ik dat niet alle hoofdstukken vanuit Nikolai zijn, maar achteraf gezien maakt dat het boek beter. Als het alleen vanuit hem zou zijn, zou het saai zijn, denk ik.

Ik vind Nikolai een heel sterk personage en je krijgt van hem op deze manier veel te zien. Hij wordt een echt persoon en ik kan me hem gewoon voor me zien. Maar: dat geldt net zo goed voor de rest. Voor Nina die ook hier weer een rol speelt en Zoya. Toen ik zag dat die laatste aan het woord zou komen, moest ik even kreunen.

Zoya vond ik in de andere series namelijk een kreng en heel erg stom. Maar Leigh heeft het voor elkaar gekregen dat ik Zoya ben gaan waarderen. In dit boek krijg je meer over haar achtergrond te horen en dat zorgde ervoor dat ze meer likeable werd voor mij.

Nina vond ik al leuk in Six of Crows, dus daar was ik niet bang voor. Maar geen van de personages heeft me eigenlijk teleurgesteld, zelfs Zoya niet. En Nikolai is nog steeds een schatje.

King of Scars is een boek waar best wat plotwendingen in zitten die je niet aan ziet komen. Althans: ik niet. Ik was ook echt verbaasd over sommige plotwendingen, maar ze passen wel. Het klopt allemaal precies. Ik houd van onverwachte wendingen en zeker in fantasy is het een must wat mij betreft.

Het einde is ook een behoorlijke plotwending en ik wil nu echt heel graag weten hoe het verder gaat en hoe deze personages zich eruit gaan redden. Ik vraag me oprecht af of dat mogelijk is en of er misschien mensen gaan sneuvelen in het volgende boek. Niet Nikolai, please? *doet een Puss in Boots-hoofd inclusief grote ogen*

Ik vraag me oprecht af of dat mogelijk is en of er misschien mensen gaan sneuvelen in het volgende boek. Niet Nikolai, please?

Ik raad King of Scars trouwens niet aan als je de rest van Leighs boeken nog niet kent, want je krijgt en veel spoilers en veel is er echt nieuw voor je. Ik denk dat het boek dan een stuk minder leuk is en dat is zonde, want je kunt een boek nooit meer opnieuw voor het eerst lezen. Het boek is wel los te lezen overigens.

Van mij krijgt King of Scars 5 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: