Recensie: Onafwendbaar

Recensie: Onafwendbaar

Ik heb nog nooit een boek van Natasha Madison gelezen, maar ik vond het goed klinken. En de cover is nu ook niet echt een vervelend uitzicht ofzo. Dus ja, door alle goede verhalen en de cover had ik echt zin om te beginnen aan dit verhaal en zorgde ervoor dat ik toch best hoge verwachtingen had. Alleen of die uitkwamen?

Ik had hoge verwachtingen, maar kwamen die uit?

Om met de deur in huis te vallen: nou, nee, niet bepaald. Je hebt vast het aantal sterren voor dit boek gezien, dus dat zegt al iets en in deze recensie zal ik proberen uit te leggen wat ik slecht (en goed) vond aan Onafwendbaar.

Ik heb de vertaling gelezen, dus ik heb geen idee hoe het in het Engels geschreven is, maar ik vermoed dat mijn commentaar niet echt anders is, behalve dan op de vertaling. Vertalen is een vak, dat blijkt maar weer. Het vertalen van New Adult is nog lastiger, want veel klinkt echt ontzettend plat in het Nederlands.

Pussy klinkt gewoon een stuk beter in het Nederlands, maar zelf ben ik voorstander om niet altijd letterlijk te vertalen. In dit boek was het best te merken dat het vaak echt letterlijk gedaan was. Vond ik best jammer, want ik denk dat het best minder letterlijk gekund had. Daarnaast hadden er best meer synoniemen in gemogen voor het mannelijke geslachtsdeel dan alleen maar pik.

Daarnaast vond ik het verhaal gewoon echt veel en veel te snel gaan. Voor mijn gevoel was het verhaal al af toen het boek pas op 13% zat. Toen was het ‘man vindt vrouw leuk, vrouw wil hem eerst niet, maar zwicht toch en ze hebben seks’ al gebeurd.

Ik houd van opbouw en ik houd van de spanning die personages hebben als ze elkaar ontmoeten, verliefd worden en elkaar aftasten.

Ik houd van opbouw en ik houd van de spanning die personages hebben als ze elkaar ontmoeten, verliefd worden en elkaar aftasten. Dat zit hier nauwelijks in. Voor mijn gevoel gaat het hele verhaal bizar snel. Daarnaast vond ik de balans tussen wel en geen seksscene niet helemaal goed, want er zat zoveel seks in dat ik ze op een bepaald moment globaal ben gaan lezen en dat zegt wel wat.

De personages konden me ook niet echt bekoren. Ik vond ze echt plat blijven en ze kwamen niet tot leven. Ik kon vrij weinig met ze en echt sympathie had ik ook niet echt voor ze.

Parker was voor mijn gevoel de echte hoofdpersoon, ook al kwam Cooper af en toe ook aan het woord om het vanuit zijn oogpunt te aanschouwen. Daar was ik wel blij om, al had er van mij meer Cooper in gemogen. Overigens zou ik hem niet als man willen, mij iets te slijmerig, haha.

Of ik dan wel goede punten heb over Onafwendbaar? Ja, hoor. Ik vind de Nederlandse cover erg tof gedaan, ondanks dat ik zelf niet zo van de halfnaakte mannen ben. Het uitzicht is niet vervelend, maar dat soort covers staat niet hoog in mijn ‘prachtige covers’ lijstje. Maar deze vind ik wel tof gedaan, zeker ook met die puck die erin verwerkt is.

En de schrijfstijl op zich van Natasha Madison vind ik best aardig. Hier en daar wel erg tell, maar op zich leest Onafwendbaar goed door. Misschien was dit gewoon niet mijn boek en vind ik andere boeken van haar beter. Ik heb Flirten met de baas nog staan, dus die wil ik zeker nog eens lezen.

Onafwendbaar was dus duidelijk niet mijn boek en dat kwam vooral door het verhaal en de personages. Ik weet nu wel dat ik meer van opbouw in een verhaal hou.

Onafwendbaar krijgt van mij 2.5 ster
Onafwendbaar kreeg ik van de uitgever als recensie-exemplaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: