Recensie: Scones & Spotlights

Recensie: Scones & Spotlights

Recensie: Scones & SpotlightsScones & Spotlights
ISBN: 9789047205333
Series: , ,
Uitgever: Loft Books
Publicatiedatum: 24 april 2020
Genres: Contemporary, Feelgood
Aantal bladzijdes: 254
Goodreads

Liefde, natuurlijk is een sprankelende feelgoodserie over vier vriendinnen, geschreven door Susan Muskee.

In Scones & spotlights staat Cleo centraal. Cleo’s leven gaat z’n gangetje. Daar is dan ook alles mee gezegd. Het is dat ze pas eenentwintig jaar geleden is geboren en niet in 1982, anders was ‘Is dit alles’ van Doe Maar speciaal voor haar geschreven. Ze werkt, organiseert etentjes met haar vriendinnen Kim, Sophie en Abigail, pakt zo nu en dan een yogaklasje mee en o ja, is tot over haar oren verliefd op Sjoerd, de jongen die tijdens die lessen altijd op een matje schuin voor haar zit maar waarschijnlijk niet eens weet hoe ze heet.
Haar droom om ooit muzikant te worden heeft Cleo aan de wilgen gehangen sinds ze werd afgewezen voor het conservatorium. Totdat Sophie een video van haar op een karaokeavond online zet en Cleo volledig viral gaat. Ze wordt gescout voor een talentenjacht en het lijkt de kickstart van haar carrière. Dit is de big break waar ze zo op hoopte, maar waarom voelt het dan niet zo?

Ik las Scones & Spotlights ooit al op Sweek onder een andere naam. Destijds deden Susan en ik allebei mee voor de Kobo Original wedstrijd (en verrassing: we wonnen allebei niet). Mijn verhaal staat nog altijd op Sweek (al zijn er plannen om hem uit te geven. Ooit), maar die van Susan is inmiddels verschenen bij Loft Books. En ook als audiobook, want ik kwam hem op Storytel tegen. Ik was wel benieuwd wat er anders zou zijn.

En er zijn best wel dingen veranderd, maar gelukkig is hoofdpersoon Cleo niet veranderd, net als de plek waar ze werkt – The Rolling Scones – niet. Dat vond ik in het origineel al superleuk. De naam van haar werk vind ik supergoed gevonden en ik zou willen dat het tentje echt zou bestaan, want het komt over als een superknusse plek waar ik best mijn vaste ‘buiten de deur’-schrijfplek van zou willen maken. Maar helaas, haha.

De schrijfstijl van Susan is heel vlot en ze is ook heel goed in beeldend schrijven waardoor je het echt voor je ziet. Zowel bij de werkplek van Cleo als bij waar ze werkt en de rest van haar omgeving.

Ook vind ik Cleo een heel leuk personage. Hoewel Scones & Spotlights geen heel dik boek is en ik niet alles even goed uit de verf vond komen (in de volgende alinea staat meer ;-)) vond ik Cleo dat wel. Het hele verhaal zie je vanuit haar oogpunt en zij is ook constant aan het woord. Haar leer je goed kennen en ik zou haar best wel als vriendin willen, want volgens mij is ze echt een heel erg leuke meid. De bijpersonages vind ik helaas minder uit de verf komen. Sommigen wel beter dan anderen, maar ik denk dat het er wat teveel zijn om allemaal goed over te komen. Of het ligt aan de dikte van het boek.

De schrijfstijl van Susan is heel vlot en ze is ook heel goed in beeldend schrijven

Wat ik wel jammer vind is dat het boek best dun was en daardoor sommige dingen best wel gehaast gingen (naast de vele personages hierboven). Wat mij betreft was het verhaaltechnisch beter geweest als het vijftig bladzijdes langer geweest was. Dan zouden dingen net iets beter uit de verf gekomen zijn. Dat gehaaste vind ik jammer, want het verhaal heeft het niet nodig. Het voelde daardoor een beetje afgeraffeld. Sommige dingen kwamen daardoor ook niet helemaal goed uit de verf. Jammer, want het verhaal – en Cleo! – is juist zo leuk.

Ik ben wel superbenieuwd naar de boeken over de vriendinnen van Cleo, Kim, Sophie en Abigail, die ook allemaal een eigen boek lijken te gaan krijgen. Vooral naar dat van Abigail ben ik erg benieuwd.

Van mij krijgt Scones & Spotlights 3.5 ster

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: