Schrijfzondag: Schaduwolifant

Schrijfzondag: Schaduwolifant

Een van mijn brieven voor mijn project 365 en die ik zelf erg tof vind. Het is de brief van 3 januari en hij is eigenlijk aan mezelf gericht, maar kan net zo goed voor ieder ander gelden.

Schaduwolifant

angst (de; m; meervoud: angsten)

1gevoel van beklemming, vrees, onveiligheid of onzekerheid: iets met angst en beventegemoetzien er erg tegen opzien, het vrezen; hij stond duizend angsten uit; in angst zitten

Angst is gewoon stom, vooral als je het de kans geeft om te groeien. Als je het laat groeien, dan wordt het van een mug een olifant. Een pikzwarte die niet lief is zoals Dombo, maar eentje die zich in de schaduwen verstopt en bovenop je springt als je langsloopt. Die dat altijd onverwacht doet zonder bang te zijn dat hij je verplettert. Dat wil hij, de angst. Je zo plat maken als een dubbeltje.

En ik ken je goed genoeg om te weten dat jij weet wat je moet doen om die olifant te vermijden (en nee, omlopen is te gemakkelijk): De angst onder ogen zien, de olifant in een hoekje zonder schaduwen gooien, maar in de volle zon laten staan zodat er uiteindelijk niets meer over is. Je kop uit het zand halen, de korrels uit je ogen wrijven. Iets anders zit er niet op.

Zoals Nike al zei: ‘Just do it.’ Dat geldt hier ook. Gewoon doen, want anders blijf je alleen maar staan aan de kant van de weg en voor je het weet komt er een beer langs (sorry voor alle dieren in dit stukje, het begint op een dierentuin te lijken). Niemand wil dat als hij niet weg kan rennen, maar de beer aan moet kijken.

Als je wegrent ben je niet trots op jezelf, maar als je blijft staan en doet wat je moet doen, wel. Dat weet je.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: