Schrijfzondag: Zoet en trots

Schrijfzondag: Zoet en trots

Ik zou hele boeken kunnen schrijven over haar. Over hoe ze daar staat, trots als een pauw tussen alle zoetigheden. Hoe ze glimt van trots met haar roze jasje vol versieringen aan. Hoe gaaf het is om hier te staan.

En ik snap het wel, want ik zou me net zo voelen als ik hier de hele dag mocht staan. Om verleid te worden door alle geuren. De zoete geur van een vergeten verleden. Die van chocolade die in je neus dringt, als een iets te warme deken, maar toch troostrijk. Het rustgevende vanille.

Opnieuw kijk ik naar haar. Naar hoe ze uitdagend staat te zijn. Ik til een mondhoek op en weet wat me te doen staat. Ik leun op de balie en glimlach. ‘Ik wil graag die roze donut met die sprinkles.’ En ik wijs. Naar haar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: