Schrijven onder een pseudoniem

Schrijven onder een pseudoniem

pseu·do·niem (het; o; meervoud: pseudoniemen)
1schuilnaam, m.n. van een schrijver: onder pseudoniem schrijven

De meeste mensen zijn heel trots als hun naam op een boek staat dat gedrukt is en te koop is. En terecht, want het is een prestatie als je zover komt. En dan maakt het niet uit of je uitgegeven bent door het Britse Bloomsbury, door het Nederlandse Blossom Books of het zelf gedaan hebt.

Een boek van niets tot aan publicatie is hoe dan ook iets waar je net zo trots op mag zijn als op het uitlopen van een marathon of wat je doel dan ook maar is. Maar als je het geschreven hebt, zul je je nog meer dingen moeten bedenken. Zoals of je onder je eigen naam schrijft of onder een andere.

Ik wil onder een andere naam schrijven
Zelf wil ik volgend jaar een boek gaan uitgeven. Op dit moment wordt het herschreven tijdens de blogs, werk en mijn leven door en hopelijk ben ik dan volgend jaar zo ver. Maar er is een ding dat voor mij al vaststaat sinds ik bedacht dat ik een boek wilde schrijven: ik wil niet onder mijn eigen naam schrijven. Mijn voornaam is prima, maar niet mijn eigen achternaam. Vroeger koos ik ook nog voor een andere voornaam, maar daar ben ik inmiddels weer van teruggekomen, want die is op zich prima.

Dat heeft meerdere redenen. Zo vind ik mijn naam niet mooi, maar dan ook echt niet. Hij wordt vaak verkeerd geschreven en komt vrij weinig voor. Zeker in midden-Nederland. Hier in de regio zijn mijn vader, ik en nog een familielid de enige drie met deze naam. Daarnaast ben ik er niet trots op en zou me alleen maar ongelukkig voelen als hij op een boek staat. En ik wil nog een klein beetje privé blijven. Misschien is dat wel in strijd met een boek uitgeven, ik weet het niet.
Maar als je zelf een boek uitgeeft, zul je ook zelf die naam moeten kiezen.
 En dat is soms nog best lastig, want hoe bepaal je dat? Kies je voor de naam die je het beste vindt klinken of die vrij algemeen is?

Waarom je onder een andere naam zou schrijven

Schrijven onder een andere naam kan verschillende redenen hebben. Misschien doe je werk waarbij je absoluut niet wilt dat mensen ontdekken dat je in je vrije tijd graag erotische boeken schrijft. Toegegeven: ik zou me kapotschamen als mijn collega’s daar achter kwamen. Ik kan me voorstellen dat als je een bejubeld journalist bent, je niet wilt dat mensen dat weten. Ja, of juist wel, want publicatie. Maar goed, ik zou zelf niet weten waar ik moest kijken als ik tegenover zo iemand zou zitten.

Of je bent een vrouw en wilt schrijven onder een mannennaam zoals wat J.K. Rowling deed als Robert Galbraith. Al wilde Rowling ook niet dat mensen het boek zouden vergelijken met Harry Potter, omdat de boeken onder haar Galbraith-pseudoniem compleet anders zijn dan die over de tovenaarsleerling. Of misschien ben je wel een veelgeprezen auteur van literaire werken, maar is het je droom om ooit een thriller te schrijven en kan dat niet door je naam, omdat mensen dan een heel andere verwacthting ervan hebben.


Lastig
Als je een andere naam hebt dan je werkelijk hebt, is het lastig om dingen als interviews te doen en vooral als je echt geheim wilt blijven. Bij mij is er geen probleem, want mensen mogen gewoon weten dat ik het ben. Het enige dat ik niet wil, is mijn echte achternaam op een boek of op een affice, maar verder vind ik het allemaal best.

Maar als je als man onder een vrouwennaam schrijft en dat niet bekend is, kan ik me voorstellen dat het niet mogelijk is om interviews en zo te doen. Aan de andere kant worden mensen dan wel weer nieuwsgierig naar wie die persoon is en kopen ze misschien een boek, in de hoop daarachter te komen.

Ik wil dit notitieboek hebben! Hoe cool is dit?

De naam moet passen
Ik ben gegaan voor een vrij opvallende naam, maar ook weer niet te opvallend. Ik wilde een naam die niet te kort is, want dat past niet bij mijn voornaam. Liz is heel erg kort en dan past dat niet. Maar een hele lange naam ook niet, dus ik heb een mooie middenweg gevonden, denk ik. Ik vind het in elk geval goed klinken en het klopt op de een of andere manier.

Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is. Dat de naam klopt en dat je denkt: ja, dit is het. Net zoals wanneer ik een naam voor een personage kies. Dan ga ik op dezelfde manier te werk en vind ik eigenlijk altijd een naam die past. En zo ook nu. Ik zag hem en dacht: Ja, Hartevelt it is.

Zouden jullie onder een pseudoniem schrijven of juist onder jullie eigen naam? En waarom die keuze?

4 gedachten over “Schrijven onder een pseudoniem

  1. Met mijn naam heb ik juist het probleem dat die te vaak voorkomt. Maar gezien de bijbehorende domeinnaam ook nog vrij was, denk ik dat ik wel onder mijn eigen naam zou schrijven. Wel goed dat je hier een artikel over schrijft, want het is denk ik iets waar niet iedereen meteen over nadenkt.
    Femke onlangs geplaatst…(recensie) Sarra Manning – AdorkableMy Profile

  2. Ik ben heel bewust van schrijven onder een pseudoniem (online weliswaar, en niet op de kaft van een boek. Dat is vooralsnog vooral iets voor dromenland) naar schrijven onder mijn eigen naam gegaan. Dat had voor mij vooral te maken met het overwinnen van mijn onzekerheid overigens. Op die manier dwing ik mezelf te staan voor wie ik ben, wat ik voel, wat ik denk en wat ik schrijf en fotografeer. Zelfs al vind ik het eigenlijk nogal eng.

    Ik volg je nog maar net, dus weet nog niet eens in welk genre je boek valt. Ik ben benieuwd. Maar wat spannend. En vooral wat leuk!

    PS. dat notitieboek is inderdaad geweldig vrolijk-makend!

  3. Ik heb er nooit zo goed over nagedacht waarom sommige auteurs ervoor kiezen een pseudoniem te gebruiken, maar zoals jij het nu uitlegt wordt het me duidelijk. Ik vind de “nieuwe achternaam” die je gekozen hebt erg mooi. Zeker omdat er hart in zit, en dat heeft toch iets romantisch 🙂 Erg interessant om te lezen hoe het proces is geweest deze naam te kiezen.
    Inge onlangs geplaatst…Recensie: PyjamadagenMy Profile

  4. Ik snap het heel goed. Ik ben ook niet zo’n fan van mijn eigen naam. Mijn voornaam wordt vaker fout uitgesproken dan goed, omdat je hem op zijn Engels schrijft maar op zijn Nederlands uitspreekt. En dan heb ik echt zo’n oerhollandse achternaam die er -voor mijn gevoel- helemaal niet bij past. Dus, ja… ik snap de keuze voor een pseudoniem heel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: