Recensie: Harry Potter en de halfbloedprins

Recensie: Harry Potter en de halfbloedprins

Recensie: Harry Potter en de halfbloedprinsHarry Potter en de halfbloedprins
ISBN: 9789061697671
Auteur: J.K. Rowling
Series: Harry Potter #6
Uitgever: De Harmonie
Publicatiedatum: 10 november 2005
Genres: Audiobook, Fantasy, Jeugd, Young Adult
Aantal bladzijdes: 490
Goodreads

Het land wordt geteisterd door vreemde rampen en aanslagen, en hoewel het hartje zomer is hangt er een hardnekkige, onheilspellende mist.

In de Ligusterlaan zit Harry Potter ’s avonds laat ongeduldig op de komst van professor Perkamentus te wachten. Wat kan er zo belangrijk zijn dat Perkamentus hem bij de Duffelingen op komt zoeken en dat niet wachten kan tot Harry’s terugkeer naar Zweinstein? Zou het iets te maken hebben met de oude profetie die Harry aan het eind van zijn vijfde schooljaar gehoord heeft?

Harry’s zesde jaar op Zweinstein begint ongebruikelijk, als Voldemort opnieuw aan kracht wint en de werelden van Dreuzels en tovenaars zich steeds meer met elkaar vermengen...

Harry Potter en de halfbloedprins is misschien wel het boek uit de hele serie waar ik me het minste van wist te herinneren. Ik wist nog dat niet iedereen er ongeschonden vanaf komt en dat Draco een belangrijke rol speelt, maar dat was het. Ik vind het trouwens best lastig om deze recensies te schrijven, want ik wil niet spoilen. De meeste mensen hebben de boeken al gelezen en weten waar ik op doel. Sterker nog: daar ga ik bij een serie als Harry Potter gewoon vanuit.

Maar ik moet niet vergeten dat er nog altijd mensen zijn die geen idee hebben wat er allemaal gebeurt en het dan niet leuk vinden als ik roep: Oglius Oor gaat dood (spoiler: dit personage bestaat niet). En iemand spoilen is niet leuk, zeker niet als het expres is.

Ik vind het heel grappig om te herlezen, want wat kijk ik nu anders tegen de personages aan. Vroeger vond ik Draco Malfidus bijvoorbeeld alleen maar een eikel, terwijl ik nu zie dat hij misschien toch wel aardiger dan hij zich voordoet en pech heeft met het gezin waar hij vandaan komt. Ik dacht heel erg als Harry, nu een stuk minder.

Vroeger vond ik Draco Malfidus bijvoorbeeld alleen maar een eikel, terwijl ik nu zie dat hij misschien toch wel aardiger dan hij zich voordoet

In Harry Potter en de halfbloedprins zit sowieso erg veel achtergrond van de verschillende personages. Je leert meer over Snape, over Harry’s vader James en zijn peetvader Sirius, maar ook de jeugd van Voldemort komt aan bod. En dat vind ik erg sterk van dit deel: je leert dat Voldemort niet alleen maar een schurk is, maar hij heeft ook een verleden. Hij is niet de slechterik geworden, omdat hij daar zin in had, maar er zit wel echt wat achter. Hij is niet honderd procent slecht, net als dat James Potter niet helemaal goed is, maar ook gemene kantjes had.

Wat ik in de herlees nog steeds mis is de uitwerking van Draco Malfidus/Malfoy. Hij heeft in dit deel zo’n belangrijke rol, maar voor mij is het nog steeds een beetje vaag hoe het dan precies zit en wat hij zelf van alles denkt. Natuurlijk is het wel logisch dat je dat als lezer niet te weten komt, want Harry en hij zijn immers geen vrienden, maar het voelt nog steeds niet goed over de rol die hij hier speelt. Ik vind hem nog steeds intrigerend en heb absoluut niet het idee dat ik hem ken. Iets dat ik met de meeste anderen wel heb, ook al zijn ze niet de hoofdpersonen.

Harry Potter en de halfbloedprins is niet mijn favoriete deel, maar hopelijk onthoud ik dit deel nu wat beter, want het is essentieel voor de serie en om het goed te begrijpen. Van mij krijgt het boek 4 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: