Recensie: A Very Large Expanse of Sea

Recensie: A Very Large Expanse of Sea

A Very Large Dispanse of Sea
ISBN: 9781405292603
Auteur: Tahereh Mafi
Publicatiedatum: 18 oktober 2018
Genres: Audiobook, Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 416
Goodreads

It’s 2002, a year after 9/11. It’s an extremely turbulent time politically, but especially so for someone like Shirin, a sixteen-year-old Muslim girl who’s tired of being stereotyped.

Shirin is never surprised by how horrible people can be. She’s tired of the rude stares, the degrading comments—even the physical violence—she endures as a result of her race, her religion, and the hijab she wears every day. So she’s built up protective walls and refuses to let anyone close enough to hurt her. Instead, she drowns her frustrations in music and spends her afternoons break-dancing with her brother.

But then she meets Ocean James. He’s the first person in forever who really seems to want to get to know Shirin. It terrifies her—they seem to come from two irreconcilable worlds—and Shirin has had her guard up for so long that she’s not sure she’ll ever be able to let it down.

Tahereh Mafi is een auteur waarvan ik volgens mij alle boeken wel gelezen heb. Haar Shatter me-serie was de eerste waar ik over wilde fangirlen en waar ik voor het eerst afweek van de jongens uit wie de hoofdpersoon kan zien. Ik ging in die serie van Kenji naar Adam en weer terug naar Kenji (luv Kenji).

Ook haar Verdermeer en Welkwoud vond ik erg goed (ook erg goed vertaald trouwens, dus petje af), al zijn ze heel anders dan haar andere serie. Dus ik was erg benieuwd naar haar nieuwste boek, A Very Large Expanse of Sea. Ik had er eigenlijk nog niemand over gehoord, dus ik had geen idee wat ik moest verwachten.

A Very Large Expanse of Sea is weer heel anders dan haar andere twee boeken en is eigenlijk ook niet te vergelijken. Het boek is deels autobiografisch volgens de site van Blossom Books, de Nederlandse uitgever voor dit boek (dat dan Een bijna eindeloze afstand heet):
‘Tahereh Mafi is zelf Iraans-Amerikaans, en dus ook Perzisch. Het boek is, heel anders dan haar eerdere boeken, hevig gebaseerd op haar eigen ervaringen. Zo groeide Mafi net als Shirin op als Moslimmeisje in Amerika, na 9/11. Ook Mafi werd vaak gediscrimineerd, door mensen die haar niet eens kenden en die vooroordelen hadden door de hoofddoek die ze droeg. Maar een leukere overeenkomst is: ook Mafi zocht haar toevlucht in breakdance.’ – Bron

In A Very Large Expanse of Sea zitten best heftige gebeurtenissen die hoofdpersoon Shirin meemaakt. Mensen die haar gewoon uitschelden of belachelijk maken om haar hoofddoek. Je mag er best wat slechts van vinden, maar waarom zou je het dan iemand vertellen? In dit boek gebeurt dat veelvuldig en daar schrok ik best wel van. Dat mensen zo reageren op een hoofddoek.

Misschien omdat ik zelf die reactie helemaal niet meteen heb als ik een moslima zie met een hoofddoek. Dat vind ik net zomin vreemd als iemand met bijvoorbeeld bruin haar. Ik heb bij gelovige klasgenoten in de klas gezeten waarvan sommigen wel een hoofddoek droegen, anderen niet. Voor, tijdens en na 9/11 en ook toen heb ik die reactie nooit gehad.

Ondanks dat ik me niet per se in alles herkende van Shirin waren er genoeg dingen waarin ik me wel herkende. Vervang dan alleen de hoofddoek voor dik. Oké, niet zo erg als Shirin, maar ook tegen mij werd lullig gedaan door mensen. Gemeen zelfs soms. En ik herkende me ook wel in haar eenzaamheid. Soms wilde ik haar echt uit het boek trekken en even een knuffel geven. Wat zijn mensen af en toe toch verschrikkelijke wezens. Ook is het best heftig dat dit dus deels Taherehs eigen ervaringen zijn.

Shirin vind ik een heel sterk personage en ze komt voor mij ook echt levensecht over. Ik kon met haar meevoelen, boos zijn op de andere mensen die stomme dingen zeiden of deden. Ook dit boek bewijst weer hoe stom mensen vaak zijn.

In het boek zitten wat kleine plotwendingen, maar vooral het einde vond ik erg sterk. Ik had het niet aan zien komen en vond het een goede manier om het boek af te sluiten. Het past er wel bij, al vond ik het als lezer wel erg jammer, haha.

A Very Large Expanse of Sea vind ik een goed boek en mag van mij zeker wel op scholen gelezen worden. Het hoort voor mij in het rijtje thuis waarin ook The Hate U Give staat, al moet ik die nog lezen. Maar wat ik erover gehoord heb, past A Very Large Expanse of Sea daar wel bij. Een boek dat goed wegleest, maar waar ook zeker een goede maatschappelijke boodschap in zit waar we ons weleens meer bewust van zouden mogen zijn. Van mij krijgt het boek 4 sterren.

2 gedachten over “Recensie: A Very Large Expanse of Sea

  1. Ik vond juist het einde het zwakste aan het boek. Voor alles had Tahereh de tijd genomen en had ze alles in de puntjes uitgelegd, maar dat einde stelde me een beetje teleur. Niet per se de inhoud, maar de manier waarop het gebracht was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: