Recensie: Bad, Bad Blue Bloods

Recensie: Bad, Bad Blue Bloods

Recensie: Bad, Bad Blue BloodsBad, Bad Blue Bloods
ISBN: 9781094828282
Publicatiedatum: 15 april 2019
Aantal bladzijdes: 376
Goodreads

Break the rich boys.
It’s tricky, but doable.
Jerks like them don’t deserve to rule Burberry Prep.
No, Tristan, Zayd, and Creed are going to pay, and I plan to make an example of them.
Then there’s Zack, the varsity football d*ck. Oh, and did I mention a prince just transferred to the academy? Whatever will I do with those two?
Revenge is wicked sweet; I can’t wait for a taste.

***

Defend ourselves against the charity case.
We’re the Idols of the school, the kings of the campus.
Marnye Elizabeth Reed.
That girl is nothing like the ones we’re used to. We just can’t decide if we hate her … or love her.
She might come from nothing, but she sure is determined to stir up something at the academy.
She says she’ll meet our challenge dead-on; we’ll make sure she regrets that.

Bad, Bad Blue Bloods is het tweede deel in de reverse haremserie, Rich Boys of Burberry Prep. Reverse harem moet echt je ding zijn. Mocht je deze serie willen gaan lezen, maar één nog moeten lezen, dan zou ik deze recensie overslaan in verband met spoilers.

Ik gun het haar wel dat ze wint van die rijke klootzakjes (die ik toch stiekem ook wel erg dateable vind)

Filty Rich Boys, het eerste deel, eindigt nogal met een cliffhanger. Het is een beetje als de zomer cliffhanger van GTST: Je wil eigenlijk stoppen, maar je wil ook weten of Sjors die aanval overleeft heeft. En dat geldt zeker voor deze serie. Het heeft een Gossip Girl-vibe, maar dan minder lief.

Want in Bad, Bad Blue Bloods is hoofdpersoon Marnye niet bepaald lief en heeft ze ook geen genade. Zoals op de cover al staat: Revenge is wicked sweet. En dat klopt ook zeker wel voor dit boek en voor Marnye. Ze wil men betaald zetten wat ze haar aan gedaan hebben. In het eerste boek gebeuren nogal wat heftige – soms heel heftig, soms wat minder – dingen en ik snap goed dat ze wraak wil nemen.

Ikzelf zou waarschijnlijk als een schijterd afgetaaid zijn, maar Marnye is niet van plan om zich in de luren te laten leggen. Dat zorgt voor hier en daar een grimmige sfeer die ervoor zorgt dat het boek geen moment saai wordt en dat je wil blijven lezen in Bad, Bad Blue Bloods. Je wil weten wat er vooraf ging aan de proloog. Er zitten best wat plotwendingen in. Sommigen heel tof, anderen wat minder.

Ik vind het tof dat Marnye niet bang in een hoekje wegkruipt, maar er juist vol voor gaat in Bad, Bad Blue Bloods. Ik vind haar ook wel sympathiek en gun het haar wel dat ze wint van die rijke klootzakjes (die ik toch stiekem ook wel erg dateable vind). Wil je weten hoe het afloopt? Absoluut! En daarna wil je dus ook verder in drie (en vier).

Is Bad, Bad Blue Bloods ook cliché? Ja. Stoort dat? Mij niet, maar als je een gruwelijke hekel aan clichés hebt, zou ik Bad, Bad Blue Bloods mijden. Wil je eens een reverse harem serie proberen, dan raad ik C.M. Stunich zeker aan.

Van mij krijgt Bad, Bad Blue Bloods 3.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: