Recensie: Bloed en Beenderen

Recensie: Bloed en Beenderen

Recensie: Bloed en BeenderenBloed en Beenderen
Auteur: Tomi Adeyemi
Series: Legacy of Orïsha #1
Uitgever: HarperCollins Holland
Publicatiedatum: 20 maart 2018
Genres: Fantasy, Recensie-exemplaar, Young Adult
Aantal bladzijdes: 474
Goodreads

"The Orïsha Legacy
Zélie heeft maar één kans om haar volk te redden...

Deel 1
Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de maji, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.

Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.

Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand...

Bloed en beenderen is een boek dat ineens overal opdook. Iedereen vond het geweldig en toen er een mailtje van de uitgever kwam of er bloggers een recensie-exemplaar wilden krijgen, stuurde ik meteen een ‘Ja, ik wil!’ terug. Door alle verhalen was ik heel benieuwd geworden of dit debuut van Tomi Adeyemi  echt zo goed was.

Door alle verhalen, waren mijn verwachtingen vrij hoog gespannen. Daar houd ik niet zo van, want vaak vallen boeken dan best wel tegen.  In het eerste hoofdstuk moest ik even wennen aan het boek, de personages en de schrijfstijl, maar daarna zat ik erin en las ik het boek eigenlijk vrij moeiteloos weg. Er wordt – met uitzondering van een paar zinnetjes – geen moeilijke taal gebruikt en leest wat dat betreft echt weg als een Young Adult, ondanks dat het niet het dunste boek ooit is. In het begin had ik ook gewoon echt zin om te lezen, want ik werd nieuwsgierig en wilde graag weten hoe het verder zou gaan. Dat werd in het midden wat minder, maar aan het einde vlamde het weer op.

 

Bloed en beenderen vond ik een goed boek en absoluut eentje die je moet lezen als je van fantasy, diverse personages en een andere cultuur houdt

Bloed en beenderen vond ik goed, maar wat mij betreft niet het beste boek van 2018. Overigens snap ik wel als mensen dat wel vinden, want het is zeker in een tijd als deze wel een boek dat nodig is. In een tijd waarin donkere mensen worden neergeschoten met een smoesje, simpelweg omdat ze niet blank zijn. En de agenten komen ermee weg, want zelfverdediging. Belachelijk.

Bloed en beenderen is wat dat betreft een heel maatschappelijk boek. Het is niet alleen maar fantasy, verzonnen, maar is eigenlijk van deze tijd en in deze wereld. Onze wereld, in 2018. Best schokkend als je dat bedenkt. Ik heb het voorrecht dat ik blank ben en dit soort dingen niet gauw mee zal maken, maar dit heeft me wel echt aan het denken gezet.

In dit boek zijn er drie personages die hun verhaal vertellen: Tzain, Amari en Zélie. Aan de ene kant vond ik dit tof, maar aan de andere kant vond ik ze alledrie best wel op elkaar lijken en moest ik terugzoeken wie er ook alweer aan het woord was. Zelf had ik gekozen voor één of twee personages, zodat je je daar in kunt verdiepen en met ze mee kunt leven. Ik zou gekozen hebben voor Zélie en Inan, dat vond ik de twee meest interessante personages.Voor mij bleven de personages wat te vlak om echt met ze mee te leven, al vind ik de wereld wel heel goed beschreven en kan Tomi echt wel goed schrijven.

In het boek zitten best wat plotwendingen en een einde waar je u tegen zegt omdat het nogal een cliffhanger is. Ik ben ook echt wel benieuwd naar het tweede deel. Toch zaten er ook wat dingen in die cliché zijn, al snap ik wel waarom ze erin zitten. Zonder zou het verhaal ook minder zijn.

Bloed en beenderen vond ik een goed boek en absoluut eentje die je moet lezen als je van fantasy, diverse personages en een andere cultuur houdt, maar het wist mij toch niet helemaal weg te blazen. Niet genoeg voor 5 sterren, maar krijgt alsnog een ruime voldoende, want dat heeft dit boek gewoon verdiend.

Bloed en beenderen krijgt vier sterren.

Dit boek is een recensie-exemplaar en kreeg ik van HarperCollins . Uiteraard heeft dit mijn mening niet beinvloedt.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: