Recensie: Dit is hoe het ging

Recensie: Dit is hoe het ging

Dit is hoe het ging zag ik al regelmatig voorbij komen. Ik zag hoe de cover tot stand kwam en hoe goed het paste. Dat maakte me nieuwsgierig en ik was benieuwd wat het met het verhaal te maken had. Ik besloot om Dit is hoe het ging bij de bibliotheek te lenen. Als eerste boek met mijn nieuwe pas.

Ik weet niet wat het was met dit boek, maar ik had er toch wel meer problemen mee dan ik dacht. Nou ja, problemen is een groot woord. Het was meer dat ik dit niet verwachtte. Misschien waren mijn verwachtingen ook wel te hoog. Ik had er immers goede verhalen over gehoord en eigenlijk maar weinig slechte.

Of misschien was het de schrijfstijl, al vond ik die best oke. Hier en daar wel iets te vluchtig naar mijn zin, maar ik snap dat bij een thriller dat dat wel moet. Maar misschien was het hier te vluchtig. Het kan komen omdat psychologie hier best een rol in speelt. Het is echt wel een belangrijk ding. 

De proloog zet meteen de toon

Of misschien waren het de personages. Cato is de hoofdpersoon en je ziet alles vanuit haar oogpunt. Een gevoelige tiener die maar een ding wil: erbij horen. En daar doet ze een hoop voor. 

Cato maakt in het verhaal beslissingen die ik aan de ene kant snap – ik herken dat erbij willen horen, maar er nooit echt bij horen -, maar aan de andere kant kon ik het totaal niet begrijpen. Misschien omdat ik (gelukkig!) nooit na heb hoeven denken over zoiets. Maar ik miste toch wel een beetje diepgang bij Cato. Ik had moeite om me in haar in te leven en met haar mee te leven. Ik was nu onverschillig over haar en het kon me niet heel veel schelen. Jammer, want Cato was wel een goed potentieel personage. Ik had ook het idee dat niet alles goed tot zijn recht kwam.

Sommige gebeurtenissen duurden te lang en bleef ze lang in hangen, terwijl andere dingen voor mijn gevoel juist te snel gingen. Vooral in het tweede deel van het boek gaat het ineens zo hard dat ik hier en daar had gewild dat het langzamer was gegaan. Van mij had het boek best vijftig bladzijdes dikker mogen zijn en ik denk echt dat het boek dan beter was geweest.

Ik had vantevoren natuurlijk een beeld bij Dit is hoe het ging en ik had verwacht dat het in zou slaan als een bom (ha-ha). De proloog begon ook echt veelbelovend en ik was nieuwsgierig. Het zet namelijk meteen de toon en sfeer. Alleen al om die proloog wilde ik doorlezen. Ik verwachtte wel het een en ander na die probleem. Wel kwam ik er niet meteen in, ook intrigerend de proloog ook was. Ik vond het een beetje stroef gaan. Jammer, want het is geen al te dik boek. 

De cover past inderdaad perfect. Ik snap nu waarom men dat zegt, haha. Goed doordacht en over nagedacht.

Vind ik dit alleen maar slecht? Nee, hoor. Ik vind het onderwerp en de plotwending echt heel goed. Ik had die plotwending echt niet aan zien komen. Ik had dingen verwacht, maar niet dit. Nee, wat ik bedacht had was minder origineel. Een scenario kwam het dichtst in de buurt, maar niet op deze manier.

Wel jammer dat ik het einde best open vond. Ik miste feiten en informatie. Wat mij betreft had dat er ook best in gemogen. Dit is hoe het ging ontplofte voor mij niet met een luide knal, maar met klein vlammetje. Het is een aanrader als je van jeugdthrillers houdt.

Dit is hoe het ging krijgt 3.5 ster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: