Recensie: Heerestraat & Rozenlaan

Recensie: Heerestraat & Rozenlaan

Recensie: Heerestraat & RozenlaanHeerestraat & Rozenlaan
ISBN: 9789463491259
Auteur: Carlie van Tongeren
Uitgever: Blossom Books
Publicatiedatum: 5 juni 2018
Genres: Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 376
Format: paperback
Goodreads

Nina’s ouders zijn net gescheiden. Dat betekent niet alleen dat Nina vanaf nu elk weekend met een enorme weekendtas heen en weer moet fietsen tussen twee huizen, maar ook dat ze in sneltreinvaart moet wennen aan de nieuwe situatie.

Aan de nieuwe vriendin van haar vader bijvoorbeeld, die twee kinderen heeft: Lindi (type valse stiefzus) en Mark (headbangende metalfan). En aan het feit dat haar moeder als een zombie-in-pyjama door het huis wandelt.

Eigenlijk heeft Nina het al druk genoeg met voetbal, vriendinnen en haar laatste schooljaar – en nu komt dit er ook nog bij. Hoe moet ze dit in hemelsnaam allemaal tegelijk doen?

Heerestraat & Rozenlaan: het eerste echt Nederlandse boek dat bij Blossom Books is uitgegeven en ik moet toegeven dat ik erg nieuwsgierig was. Door de cover – helemaal mijn ding – werd ik heel benieuwd en pakte ik hem op, maar door de achterkant nog meer. Al was de aankoop een ongelukje. Ik had een preview gedownload en toen drukte ik per ongeluk op ‘kopen.’ Oeps. Nou ja, ik wilde hem al lezen om het onderwerp, want van gescheiden ouders weet ik best wat.

.

Die van mij zijn gescheiden toen ik zo’n 1.5 jaar was en inmiddels zijn ze langer uit elkaar dan dat ze bij elkaar geweest zijn. In de tijd dat ik klein was, was co-ouderschap nog helemaal geen ding en ik ging jarenlang om de week een weekend naar mijn vader en zijn vriendin die zo’n 30 kilometer verderop woonde. Tot ik niet meer wilde en dus ook nooit meer geweest ben. Ik was 10, nu ben ik 32. Reken dus maar uit hoelang geleden dat is. En voor je ‘awh!’ roept: ik vind het niet erg, ik ben het gewend en nee, ik hoef geen contact meer (ook om dingen die zijn voorgevallen).

Genoeg over persoonlijke dingen in een boekenrecensie, al zorgde dit er wel voor dat ik dus heel benieuwd was naar Heerestraat & Rozenlaan, omdat er meer en meer kinderen zijn die ermee moeten leren omgaan. Ouders die scheiden is altijd heftig, maar op het moment dat jezelf probeert te vinden is het nog een stukje heftiger natuurlijk. Ergens ben ik ‘blij’ dat ik zo jong was, al heb ik nooit het ‘mama, papa, kindje’ gezin gehad en misschien fascineert dit me dus zo.

Het einde was een beetje als een chocoladereep waarvan je ontdekt dat de oreo’s erin eigenlijk krenten zijn en die lust je best, maar je hebt liever oreo’s.

Heerestraat & Rozenlaan vond ik een echt YA-boek en voor mij eerlijk gezegd iets te simpel. Veel dingen voelden voor mij wat afgeraffeld en een beetje alsof ze er later tussen gedaan waren om het boek net even wat boeiender te maken. Jammer, want ik denk dat ik het boek anders een hoger aantal sterren gegeven had. Toch vind ik het absoluut niet slecht, want ik denk dat veel tieners er iets aan hebben. Al is het maar dat ze weten dat ze niet de enige zijn. Als puber had ik dit boek wel willen lezen, want ik voelde me altijd vreemd. Ik week niet alleen af vanwege mijn autisme, maar ook die gescheiden ouders. Dat was in de jaren ’90 en de ’00 veel minder gebruikelijk, zeker op de basisschool.

Wel heeft Carlie van Tongeren een fijne schrijfstijl die ervoor zorgt dat je blijft lezen en moet weten hoe het afloopt. Ik bedoel: Ik zette een timer op een uur en toen die afliep, las ik nog een uur. En nog een, net zolang tot het boek uit was (en ik bijna te laat voor mijn werk). Dus dat zegt wel iets. De personages deden me wel iets, want ik wilde graag weten hoe het af zou lopen en vond het einde niet helemaal zo bevredigend zoals ik gehoopt had. Het einde was een beetje als een chocoladereep waarvan je ontdekt dat de oreo’s erin eigenlijk krenten zijn en die lust je best, maar je hebt liever oreo’s.

Ook leuk: er zaten boeken in die ik ook gelezen heb (Mijn reis met Jake, Verslaafd aan jou en De afstand tussen jou en mij) en mijn oude HBO-school (Christelijke Hogeschool Ede) ook. Die kom je vrijwel in geen ander boek tegen, haha. Dat vind ik altijd leuk, dat stukje herkenning.

Heerestraat & Rozenlaan is een prima Young Adult met een zwaar thema dat mooi vanuit 2 verschillende kanten wordt belicht: die van de ouder die in zak en as zit en de ouder die vrolijk doorgaat met zijn/haar nieuwe gezin. Ik denk dat tieners met gescheiden ouders zich er wel in gaan herkennen en dat tieners die dat niet hebben, misschien een beetje gaan snappen hoe het voelt om van huis 1 naar huis 2 te crossen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: