Recensie: Het geluk van Lou

Recensie: Het geluk van Lou

Recensie: Het geluk van LouHet geluk van Lou
ISBN: 9789046822180
Publicatiedatum: 15 juni 2017
Aantal bladzijdes: 336
Goodreads

Het geluk van Lou trok me aan door de titel. Ik heb nog nooit van de auteur –  Lorraine Fouchet – gehoord en ook het boek zelf ken ik niet. Dat is het fijne aan apps als Storytel: je ontdekt soms nog eens nieuwe boeken en auteurs. Ik besloot om te gaan luisteren om te zien of het iets voor mij was of dat ik het drie keer niets vond.

Ik was klaar om me te laten verrassen. Ben jij ook klaar om je te laten verrassen? Of niet natuurlijk, want misschien vind je aan het einde van deze recensie Het geluk van Lou nog steeds niets.

Het geluk van Lou is geen boek uit de genres/doelgroepen die ik meestal lees, want dit is meer literatuur/roman in plaats van New Adult en Young Adult. Toch houdt een genre me niet altijd tegen om een boek te gaan lezen. Ik lees natuurlijk verschillende genres en ben wat dat betreft een echte omnivoor op het gebied van boeken. Thrillers, romantische boeken, jeugd, New Adult, Young Adult, fantasy, romans, feelgood, literatuur, kom maar op ermee.

Het geluk van Lou is op een bijzondere manier verteld. Het wordt vanuit de ik-vorm vertelt, maar tegelijkertijd is het dat ook niet en wordt het vertelt aan Lou. Meerdere personages die belangrijk zijn voor Lou komen aan het woord en vertellen het verhaal verder. Hierdoor krijg je niet echt een band met een personage, maar vreemd genoeg stoorde het me niet echt.

De schrijfstijl vond ik nieuwsgierig maken en ik wilde doorlezen. En dat terwijl dit boek me in eerst instantie vrij weinig deed en weg wilde leggen.

Misschien omdat dit verhaal om meer draait dan alleen de personages ofzo. Het is ook een boek met best bloemrijke taal zo nu en dan. Er zaten ook zinnen in die echt heel mooi waren (en die ik uiteraard niet meer weet, haha).

De schrijfstijl vond ik nieuwsgierig maken en ik wilde doorlezen. En dat terwijl dit boek me in eerst instantie vrij weinig deed en weg wilde leggen. Ik ben blij dat ik het niet gedaan heb, want dan had ik een boek gemist die ik best mooi vind. Soms moeten boeken gewoon een tweede kans krijgen.

Zitten er onverwachte plotwendingen in? Nee, dat niet echt, maar het stoorde me verder ook niet. Ik verwacht het niet in dit soort boeken, dus dan mis ik het ook niet. Ik vond Het geluk van Lou een prettige roman. Niet echt bijzonder, maar wel mooi en als je van romans houdt, raad ik dit boek aan.

Van mij krijgt Het geluk van Lou 3.5 sterren.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: