Recensie: Het Rosie Resultaat

Recensie: Het Rosie Resultaat

Recensie: Het Rosie ResultaatHet Rosie Resultaat
ISBN: 9789024583768
Series: Don Tillman #3
Publicatiedatum: 19 februari 2018
Aantal bladzijdes: 336
Goodreads

Hudson, de zoon van Don Tillman en Rosie Jarman, is elf als het gezin terug verhuist naar Melbourne. Don wil zijn zoon daar zo goed mogelijk voorbereiden op de middelbare school. Hij was zelf toen een buitenbeentje en Hudson is ook een beetje "anders'. Don besluit het Hudson Project te starten. Met hulp van de beste experts zal hij Hudson ongemerkt voorbereiden op de veeleisende jungle van de middelbare school. Sociale vaardigheden, sport, vrienden: alle kwesties pakt Don planmatig aan. Maar Hudson is niet alleen Dons zoon, maar ook die van Rosie, en hij laat zich tot Dons verrassing niet zomaar in een project vangen.

Ooit, lang geleden, las ik Het Rosie Project, het eerste boek over Don Tillman. Ik moest toen behoorlijk aan hem wennen, want het is zo’n personage dat bijzonder is. Het Rosie Project vond ik destijds best leuk, terwijl ik deel 2, Het Rosie Effect, een stuk minder leuk vond.

En om eerlijk te zijn dacht ik dat de serie af was tot ik in de bibliotheek van de audioboekenapp aan het snuffelen was en op dit boek stuitte. Ik besloot om Het Rosie Resultaat te gaan lezen.

Het Rosie Resultaat volgt boek 1 en 2 op en je kunt hem niet echt los lezen, want dan mis je zoveel dat het niet leuk meer is, gok ik. Daarnaast denk ik dat de personages niet goed tot hun recht komen.

Dit boek is er niet eentje die het moet hebben van onverwachte gebeurtenissen, maar het is er wel eentje die het verhaal vertelt over een man met autisme die een gezin heeft en zijn best doet om dat draaiende te houden, met strubbelingen en al. Ik vind Het Rosie Resultaat een eerlijk boek, eentje die goede en slechte dingen laat zien, maar die ook vooroordelen over autisme bespreekt, zoals niet kunnen lachen om grapjes.

Er is niet iets als De Autist

Don is nog altijd de bijzondere man die hij altijd was met zijn ‘correct’ op vragen in plaats van ‘goed’ of ‘uitstekend’. Don kiest voor correct en dat is in dit boek niet anders. Het is in de ik-vorm en dus zit je dicht op zijn huid, waardoor je ook dingen als zijn gedachten mee krijgt. En die zijn anders dan bij andere personages. Hij pakt bijvoorbeeld, maar dan ook echt alles, zeer nauwkeurig aan.

Omdat Don autistisch (of: een autist) is, herken ik me best wel in dingen die aan bod komen. Zijn strubbelingen zijn deels ook de mijne en deels ook niet, want iedere autist is anders. Er is niet iets als De Autist. Dus voor mij is dit boek best herkenbaar. En wat mij betreft geeft dit boek een goede inkijk hoe het kan zijn met autisme.

Zelf zegt hij een Asperger te zijn, maar inmiddels is er geen onderscheid meer tussen verschillende varianten als Asperger, PDD-NOS en bijvoorbeeld klassiek autisme. Alles is nu autisme. Dat heeft voor- en nadelen, maar die zijn niet zo relevant voor het boek verder.

Ik was blij verrast om Het Rosie Resultaat en er waren ook momenten waarop ik moest grinniken (Ha! En dan zeggen ze dat autisten grappen niet snappen). Gelukkig vond ik hem een stuk beter dan het tweede deel en vond ik het een mooi en hoopvol boek. Als je meer boeken over autisme wil lezen, raad ik zeker Zondagskind van Judith Visser aan.

Van mij krijgt Het Rosie Effect 4 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: