Recensie: Het schaduwspel

Recensie: Het schaduwspel

Recensie: Het schaduwspelHet schaduwspel
ISBN: 9789026337031
Auteur: Simone van der Vlugt
Uitgever: Ambo|Anthos
Publicatiedatum: juli 2018
Genres: Historie
Aantal bladzijdes: 352
Goodreads

Eva Ment verkeert als dochter van een lakenkoopman in de betere kringen van Amsterdam. Op een literaire bijeenkomst ontmoet ze Jan Pieterszoon Coen, een man van aanzien: vriend van prins Maurits van Oranje en gouverneur-generaal van Batavia. Hij is tijdelijk terug in de Republiek, onder andere om een echtgenote te vinden.
In het voorjaar van 1627 reizen Jan en Eva met hun pasgeboren dochtertje naar de Oost. Een periode van gewenning, maar vooral van vele verliezen volgt. Is Batavia wel hoe Jan het Eva voorgehouden heeft?

Zo lees je tijden geen historische romans, zo twee vlak achter elkaar. Pas luisterde ik al De lege stad en in dezelfde maand begon ik aan Het schaduwspel, het nieuwste boek van Simone van der Vlugt. Ik had er superveel zin in, want ik vond De lege stad heel goed. Ik wist niet eens waar dit boek over zou gaan toen ik begon te lezen. Misschien was dat een belangrijke reden waarom het boek me nogal tegenviel. Ik vind Het schaduwspel best wel saai.Het gaat onder andere over Batavia en de VOC. En als er iets is dat ik niet boeiend vind, dan is dit het wel.

Ik vond Het schaduwspel ook gewoon best wel saai. Er zitten echt gaap-stukken in, waarbij ik bijna in slaap viel. Natuurlijk snap ik wel dat er niet alleen maar spanning kan zijn, maar voor mij was dit het ook niet helemaal. In De lege stad vond ik vooral de onderhuidse spanning veel meer aanwezig.

Erin komen vond ik deze keer ook een stuk lastiger dan bij haar andere boeken en in het begin vond ik het ook echt niet boeiend. Behalve dan de namen van al die bekende schrijvers, dichters en andere kunstenaars. Zo hebben wij hier in het dorp een Tesselschadelaan en ik heb me eigenlijk nooit gerealiseerd dat dat ook een kunstenares was. Ik dacht eigenlijk altijd dat het verzonnen was, haha. Sowieso ken ik veel namen van straten: Joost van den Vondel, Roemer Visscher, Cornelis Hooft (P.C. Hooft). Dat was wel grappig.

Sowieso ken ik veel namen van straten: Joost van den Vondel, Roemer Visscher, Cornelis Hooft (P.C. Hooft).

De hoofdpersoon is Eva Ment en ze is blijkbaar een historisch figuur, al moet ik zeggen dat ik nog nooit van haar gehoord had. Het boek wordt verteld vanuit de derde persoon en soms vind ik dat heel afstandelijk, andere keren niet. In dit geval vond ik het vrij afstandelijk. Ik voelde niets bij Eva en wat voor heftige dingen er allemaal gebeurde. Het bleef door de gekozen vorm erg afstandelijk. Zonde, want er had wel wat interessant mee gedaan kunnen worden.

Was het boek dan zo vreselijk? Nee, dat ook weer niet. Het was gewoon een beetje saai, maar niet per se slecht. Ik wilde wel weten hoe het af zou lopen met de personages en of ze nog een soort happy ending zouden krijgen. Het was gewoon niet wat ik hoopte dat het zou zijn. Het schaduwspel heeft op mij niet zoveel indruk gemaakt als andere boeken van Simone, dus ik geef het boek 3 sterren.

Lees jij vaak een historisch boek?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: